ଈଦୃଶଶ୍ଚ ମହାଯୋଗୀ ସତ୍ଯଧର୍ମ ପରାଯଣଃ
ଏମିତି ମହାଯୋଗୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ପୌତ୍ରଃ ସଦାଚାରୀ ବଲିରିତ୍ଯଭିଧୀଯତେ
ତାଙ୍କର ପଉତ୍ର, ସଦାଚାରୀ ବଳି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ନାଲ୍ପାଯୁର୍ନ ଜଡୋ ମୂର୍ଖୋ ନ ରୋଗୀ ନ ଚ ମତ୍ସରୀ
ସେ ନ ଅତି କମ୍ ବୟସ୍କ, ନ ମନ୍ଦମତି, ନ ମୂର୍ଖ, ନ ରୋଗୀ, ଓ ନ ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ।
ମହାରାଜୋ ମହୀପାଲୋ ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ 5.1.63.
ସେ ଏକ ମହାରାଜା, ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ଦାନରେ ଉଦାର।
ଏକଦା ଚ ସମାସୀନେ ସଭାମଧ୍ଯେ ଵରାସନେ
ଏକଥର, ସେ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ।
ଵାଦ୍ଯମାନେଷୁ ଵାଦ୍ଯେଷୁ ନନୃତୁଶ୍ଚାଽପ୍ସରୋଗଣାଃ
ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜୁଥିବାବେଳେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ।
ସୂତା ଵୈତାଲିକାଃ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚାରଣାଶ୍ଚ ବହୁଶ୍ରୁତାଃ
ସୂତ, ବୈତାଳିକ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ସୁନ୍ଦୋପସୁନ୍ଦତୁହୁଂଡାଦ୍ଯା ମହିଷାସୁରକୋଲ୍ବଣାଃ
ସୁନ୍ଦ, ଉପସୁନ୍ଦ, ତୁହୁଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଦୁଷ୍ଟ ମହିଷାସୁର ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
କାଲନେମିଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାଂତୋ ଦୌର୍ହୃଦୋ ମୂଷକୋ ଯମଃ
ବଳଶାଳୀ କାଳନେମି, ଦୌର୍ହୃଦ, ମୂଷକ ଓ ଯମ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଶଂଖୋ ଜଲଂଧରୋ ରୌଦ୍ରୋ ଵାତାପୀ ଚ ବଲାଧିକଃ
ଶଂଖ, ଜଳନ୍ଧର, ରୌଦ୍ର ଓ ବଳବାନ ବାତାପି ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଏତେ ଚାଽନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଦନୁଵଂଶଵି ଵର୍ଧନାଃ
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଦାନବ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ଭଲଭାବେ ବଢ଼ିଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧା ନାଗାଶ୍ଚ ଯକ୍ଷାଶ୍ଚ କିନ୍ନରାଃ କିଂପୁରୁଷାସ୍ତଥା
ସିଦ୍ଧ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ କିମ୍ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଏତେ ଚାଽନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ରାଜାନଂ ପର୍ଯୁପାସତ
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଲୋକ ରାଜାଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ।
ଗ୍ରହୈରୁଜ୍ଵଲିତୈଃ କୀର୍ଣୋ ଶରଦୀଵ ନଭଃସ୍ଥଲମ୍ 5.1.63.
ତାଙ୍କ ସମାଗମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରାମାନେ ଭରିଥିବା ଶରଦ୍ ଆକାଶ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମରୁଦ୍ଭିରିଵ ସଂଵୀତୋ ଵାସଵୋ ଦିଵି ଦେଵତୈଃ
ମରୁତମାନେ ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, ସେପରି ସେଠାରେ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଆଗତସ୍ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଦାନଵେଷୁ ସ୍ଥିତେଷୁ ଚ
ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଆସି ଏଠାରେ ଏକଠା ହେବା ପରେ,
ଵଵନ୍ଦିରେ ସର୍ଵଶସ୍ତୁ ବଲିନା କିଂନରୋତ୍ତ ମମ୍
ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିନ୍ନରମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
କୃତ୍ଵାଽଽତିଥ୍ଯଂ ସମାସୀନୋ ନାରଦଃ ପ୍ରାହ ସତ୍ତମଃ
ଅତିଥି ସତ୍କାର କରି ଏବଂ ବସିବା ପରେ, ମହାନ ନାରଦ କହିଲେ।
ତତ୍ର ଦେଵସଭା ରମ୍ଯା ଦିଵ୍ଯାଽଭିପ୍ରାଯସଂଯୁତା
ସେଠାରେ ଦେବମାନେଙ୍କର ସଭା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭାବନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ସମାସୀନାଃ କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ କଥଯଂତି ପରସ୍ପରମ୍
ସମସ୍ତେ ଏକଠି ବସି ଏକାପରେ ଏକେ ଧର୍ମମୟ କଥା କହୁଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଦୈତ୍ଯଃ ପୁରାଽଽସୀଚ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପୂର୍ବେ ଦାଇତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ।
ସର୍ଵଲୋକଂ ଵଶୀକୃତ୍ଯ ବୁଭୁଜେ ଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବଶ କରି, ପୃଥିବୀ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ।
ଵଶୀ ସର୍ଵତ୍ରଗଃ କାମୀ ନୃସିଂହେନ ନିପାତିତଃ
ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନୃସିଂହ ତାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଇତି ମାଂ ଧର୍ଷଯିତ୍ଵା ଚ ବିଡୌଜା ଲୋକସଂଗ୍ରହୀ 5.1.63.
ଏଭଳି ମୋତେ ଦମନ କରି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ ଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଦାନଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ପିତୃପର୍ଯାଗତାଂ ମହୀମ୍
ଏହିପରି, ହେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ତରାଧିକାର ସ୍ୱୀକାର କରିଛ।
କିଯଦ୍ବଲଧୃତା ନୂନଂ ଦେଵାଶ୍ଚ ଦନୁଜୋତ୍ତମ
ଦେବମାନେ କେତେ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ହେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ?
ମମ ଵାକ୍ଯପରୋ ଭୂତ୍ଵା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭଵ
ମୋ କଥା ଶୁଣି, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ନାୟକ ହେଉ।
ଚକାର କୋପମତୁଲଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯେ ଦ୍ଵିଜ
ତିନି ଲୋକ ଜୟ ପାଇଁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ସଂଗ୍ରାମମକରୋତ୍ତୀଵ୍ରଂ ଵାସଵେନ ବଲୀଯସା
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରୋ ଜାତୋ ବଲିର୍ଵୈରୋଚନୋଽସୁରଃ
ବଳି, ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ହେଲେ।