ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦା କୃଷ୍ଣୋ ରାମେଣ ସହ ସଂଯୁତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ ରାମଙ୍କ ସହିତ ଏକମନ ହେଲେ।
ଗୁରୋରାଗମନଂ କାଂକ୍ଷେ ଅତ୍ରୈଵ ସ୍ଥିତିକାଂକ୍ଷଯା
ସେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କ ଆସିବା ଅପେକ୍ଷା କରି, ସେଠି ରହିବାକୁ ଚାହିଲେ।
ତତ ଉତ୍ଥାଯ ତୌ ଵୀରୌ ଗୁରୋରାଵଂଦନଂ ତତଃ
ତାପରେ, ସେ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ଉଠି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଭୋ ମହାଯୋଗିନ୍ନସ୍ମାକଂ ଵାସକାର ଣମ୍ 5.1.62.
ହେ ମହାଯୋଗୀ, ଦୟାକରି ଆମେ କାହିଁକି ଏଠାରେ ରହୁଛୁ, ଏହାର କାରଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ଚ ତେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ସମଯୋ ନାସ୍ତି ନୌ ପ୍ରଭୋ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରଭାତବେଳେ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଉଵାଚ ଭଗଵାନ୍ଵ୍ଯାସ ଆତ୍ମନୋ ଵ୍ରତକାରଣମ୍
ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କର ବ୍ରତର କାରଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ଗୋମତୀସ୍ନାନଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରାତଃକାଲେ ସଦା ବୁଧୈଃ
ଗୋମତୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନେ ସଦା ପ୍ରଭାତବେଳେ କରିଥାନ୍ତି।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଯଦ୍ଯୋଗ୍ଯଂ କ୍ରିଯତାଂ ତଥା
ଏହିପରି ଭାବି, ତୁମେ ଯାହା ଉଚିତ ଭାବ, ତାହା କର।
ଗୋମତ୍ଯାରାଧନଂ ଚକ୍ରେ କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ସେ କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ଗୋମତୀ ନଦୀର ପୂଜା କଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
କଂଥଡେଶ୍ଵରସ୍ଯୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଗୋମତୀ ସା ସମାଗତା
କଂଠଡେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଗୋମତୀ ନଦୀ ମିଳିଲା।
ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ତେ ସର୍ଵେ ଗୋମତୀଂ ସରିତାଂ ଵରାମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋମତୀ ନଦୀକୁ ଗଲେ।
ସ୍ନାନଦାନାଦିକଂ ସର୍ଵମତ୍ରୈଵ ସମୁପାସଯ
ସେଠାରେ, ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ଗୋମତ୍ଯତ୍ର ସମାଲୀନା ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡେ ସରସ୍ଵତୀ
ସେଠି, ଗୋମତୀ ନଦୀରେ, ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ ସରସ୍ୱତୀ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ସର୍ଵେଷାମପି ଲୋକାନାଂ ମାର୍ଗୋଽ ତ୍ରୈଵ ଚ ଵିଦ୍ଯତେ 5.1.62.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ମିଳିଥାଏ।
ଗୋମତୀକୁଣ୍ଡମାଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାନଶନମ୍
ଗୋମତୀକୁଣ୍ଡ ନାମକ ଏହି ପୋଖରୀ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ନିତ୍ଯଂ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ଚରେତ୍
ସେଠାରେ ଏକ ମଣିଷ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ରାତିରେ ଜାଗି ରହିବା ଦରକାର।
ଵୈଷ୍ଣଵାଂଶ୍ଚ ନରାଂଶ୍ଚୈଵ କୃଷ୍ଣଜନ୍ମୋତ୍ସୁକାନ୍ଵରାନ୍
ସେଠି ସେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣଜନ୍ମ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ପୂଜାଶ୍ଚ କ୍ରିଯତେ ଯୈଃ ସମାହିତୈଃ
ଯେମାନେ ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଗୋମାତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ଗୋମତୀସ୍ନାନଜାତ୍ପୁଣ୍ଯାଦ୍ଵାସୁଦେଵସମାଗମାତ୍
ଗୋମତୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଯେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ,
ତଥା ଚୈତ୍ରସିତେ ପକ୍ଷେ ଯାଵଚ୍ଚୈକାଦଶୀ ଭଵେତ୍
ଏପରି ଭାବେ ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଏକାଦଶୀ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୃତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାଂ ତଥୈଵ ଚ
ରାତିରେ ଜାଗି ରହି ଏବଂ ସେହିପରି ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା କଲେ,
ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ତେଷାଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ନାଽତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେମାନେ ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ପ୍ରଯାଂତି ତେ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଗୋମତୀତୀର୍ଥକୁଣ୍ଡମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଗୋମତୀତୀର୍ଥ କୁଣ୍ଡର ମହିମା ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି,
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ
ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଥିବା ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଭୁଵି ପୁଣ୍ଯତମଂ ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ପରମ୍
ପୃଥିବୀରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମହାପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମହାପୁଣ୍ଯଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହା ମହାପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଦେଉଛି।
ଵିଧୃତା ଶିରସି ସଦ୍ଯୋ ମହାଦେଵେନ ଶଂଭୁନା
ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ମହାଦେବ ଶିର ଉପରେ ସତ୍ୱରେ ଧରିଥିଲେ।
ଗଂଗାସ୍ନାନଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁ ଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ପାଇ ଏହି ତୀର୍ଥରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।