ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈଃ ଶାକୈରାମ୍ରୈଃ ପକ୍ଵୈଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶାକ ଓ ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ପରିବେଶନ କରାଯାଇଥିଲା।
ସୁଵାସିତାନ୍ଗୋରସାଂଶ୍ଚ ପରିଵେଷ୍ଯ ମୃଦୁ ବ୍ରୁଵନ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ତରକାରି ଦେଇ, କୋମଳ କଥା କହି ସେମାନଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦିଆଯାଉଥିଲା।
ଯାଚ୍ଯତାଂ ରୋଚତେ ଯଚ୍ଚ ଯନ୍ମଯା ପାଚିତଂ ପ୍ରଭୋ
ମୋର ହାତରେ ଯାହା ପକାଯାଇଛି, ଯାହା ମନରେ ପସନ୍ଦ, ସେଠିଏ ମାଗିବାକୁ ଦିଅ, ପ୍ରଭୁ।
ଵିସର୍ଜଯେତ୍ତତୋ ଵିପ୍ରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତାଂବୂଲଦକ୍ଷିଣାଃ
ତା'ପରେ, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠେ ସ ଭଵେତ୍ସୁଭଗୋ ନରଃ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛି, ସେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମଣିଷ ହୁଏ।
ପୁତ୍ରସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତା ଚ ତାଂବୂଲୈର୍ଜାଯତେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ତାମ୍ବୁଳ ଦାନ କଲେ ସନ୍ତାନର ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳେ।
ଚୂର୍ଣକେନାନଲଃ ପ୍ରୀତଃ ଖଦିରେଣ ତୁ ମନ୍ମଥଃ
ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ଖଦିର କାଠି ଦେଇ କାମଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ପରିତୋଷ୍ଯ ସପତ୍ନୀକାନ୍ହସ୍ତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମୋଦକାନ୍
ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷ ଦମ୍ପତିମାନେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କ ହାତରେ ମିଠା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଅସଂକ୍ରାଂତେ ଵ୍ରତଂ ନାରୀ ଯା କରୋତୀହ ସୁପ୍ରିଯେ 5.1.60.
ସୁପ୍ରିୟେ, ଯେଉଁ ନାରୀ ଏଠାରେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିନଥିବା ବ୍ରତ କରନ୍ତି—
ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ଯଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ମଲିମ୍ଲୁଚେ
ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ମଲିମ୍ଲୁଚେ ପାଇଁ ଉପଚାର କରନ୍ତି—
ମଲିମ୍ଲୁଚେ ପ୍ରାପ୍ଯ ନ ପୂଜିତୋ ଯୈର୍ନାରାଯଣୋଽହଂ ପରଯେହ ଭକ୍ତ୍ଯା
ଯଦି ମଲିମ୍ଲୁଚେ ଲାଭ ହେଲା ବି, ସେମାନେ ପୂଜା କରିନଥିଲେ, ମୁଁ ନାରାୟଣ ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିତ ହେଉନି।
କରୋତି ସ ନରୋ ମୂର୍ଖୋ ମହାକାଲଵନାଦୃତେ
ଯେ ମୂର୍ଖ ପୁରୁଷ ମହାକାଳବନ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଠାରେ ଏହା କରେ—
ଅଧିମାସେ ନରୋ ଵ୍ଯାସ ତୀର୍ଥେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଭିଧେ
ଅଧିମାସରେ, ହେ ବ୍ୟାସ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାମକ ତୀର୍ଥରେ—
ପୁରୁଷୋତ୍ତମଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ରମାଲାଲିତପାଦକମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କରେ ପ୍ରିୟ ପଦ ଥିବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଵାଂଛିତାର୍ଥଶତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ ଉପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵ୍ଯାସ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ଚରେତ୍
ଶତ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରି, ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ନିୟମରେ ଉପବାସ କରି, ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ୟାସ।
ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ପୂଜନଂ କାର୍ଯଂ ଜଲଯାତ୍ରା ତଥୈଵ ଚ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଜଳଯାତ୍ରା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁତ୍ରଦାରଧନଂ ସମ୍ଯଗାଯୁରାରୋଗ୍ଯସଂପଦଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ କଲେ, ପୁଅ, ଜନାନୀ, ଧନ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ।
ତସ୍ଯ ପୂର୍ଵତରେ ଭାଗେ ଜଟେଶ୍ଵରମହେଶ୍ଵରଃ
ତାହାର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି ଜଟେଶ୍ୱର ମହେଶ୍ୱର।
ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ପରଂ ଲେଭେ ପୁଣ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵରଃ
ଗଭୀର ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କଲେ, ଓ ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତିଲଧେନୁଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ନହାଏ, ସେଠାରେ ତିଳ ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯେଶାନତରେ ଭାଗେ ରାମୋ ଭାର୍ଗଵସତ୍ତମଃ 5.1.61.
ସେ ସ୍ଥାନର ଅନ୍ୟ ପାରେ ଅଛନ୍ତି ଭୃଗୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ।
କୌଶିକୀ ଚ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ସର୍ଵତୀର୍ଥଵରପ୍ରଦା
ଏବଂ କୌଶିକୀ ନଦୀ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ରାମେଶ୍ଵରଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଧୂତପାପୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେଶ୍ଵରମାହାତ୍ମ୍ଯେଽଧିମାସସ୍ନାନଦାନାଦିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମୈକଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ର ମହିମା ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେଶ୍ୱର ମହିମା ଅଂଶରେ, ଅଧିମାସରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏହା ଏକଷଷ୍ଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଗୋମତୀକୁଣ୍ଡଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପୁରା ବ୍ରହ୍ମନ୍ସନାତନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଶାଶ୍ୱତ ଗୋମତୀ କୁଣ୍ଡ ବିଷୟରେ କହିଥିଲ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ କଥାଂ ପାପହରାଂ ପରାମ୍
ଏବେ, ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣ।
ନୈମିଷେ ଚ ସମାସୀନା ଋଷଯଃ ଶୌନକାଦଯଃ
ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ଶୌନକ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ବସିଥିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ନଵସରେ ପୁଣ୍ଯେ କାଶୀମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ସେଇ ପୁଣ୍ୟ ସମୟରେ କାଶୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କଥା କହାଯାଇଥିଲା।
ଊଷରଃ ପୁଣ୍ଯ ପାପାନାଂ ଧନ୍ଯା ଵାରାଣସୀ ପୁରୀ
ଯେଉଁଠାରେ ପାପ ନାଶ ହୁଏ, ସେହି ପବିତ୍ର ଓ ଧନ୍ୟ ହେଉଛି ବାରାଣସୀ ପୁରୀ।
ଅସୀଵରୁଣଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ପଂଚକ୍ରୋଶୀ ମହାଫଲମ୍
ଅସୀ ଓ ବରୁଣା ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପଞ୍ଚକ୍ରୋଶ ଅଞ୍ଚଳ ମହାନ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।