ଅଲାଭେ ତୂଲ୍ମୁକୈ ଶ୍ଚାପି ଫଲସ୍ଯାନଂତ୍ଯହେତଵେ
ଯଦି ସେଗୁଡିକ ମିଳିନାହିଁ, ତେବେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ପାଇଁ ତୁଳାରେ ପୂଜା କରିବା।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସପତ୍ନୀକଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା ସମାଦାଯ ଚ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ସର୍ଵଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ, ଆନନ୍ଦିତ ମନେ, ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅର୍ଘ୍ଯମନ୍ତ୍ରଃ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯମିମଂ ଦେଵ ସଂପୂର୍ଣଫଲଦୋ ଭଵ
ଅର୍ଘ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର: 'ହେ ଦେବ, ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେଇଥିବା ହେଉ।'
ପ୍ରାର୍ଥନାମଂତ୍ର ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଶ୍ରିଯାନଂଦ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ କୃପାକର
ପ୍ରାର୍ଥନା ମନ୍ତ୍ର: 'ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରୀର ଆନନ୍ଦ, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, କୃପାମୟ।'
ଏଵଂ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଗୋଵିଂଦଂ ପୂଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଏଭଳି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରେ ସ୍ୱୟଂ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ଭୋଜଯେଦ୍ଧୃତପାଯସୈଃ
ବିଧିମତ ପୂଜା କରି, ପକା ଖିର ସହିତ ସେମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ୍।
ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ସପତ୍ନୀକଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ବିଧିମତ ଭୋଜନ କରାଇ, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରକୁଂକୁମୈଃ
ଯେତେପରି ସମ୍ଭବ, ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ କୁଙ୍କୁମ ସହିତ ପୂଜା କରିବା।
ପନସୈର୍ନାରିକେଲୈଶ୍ଚ ନାରଂଗୈର୍ଦାଡିମୈସ୍ତଥା 5.1.60.
ପନସ, ନାଡିଆ, କମଳା ଓ ଦାନା ସହିତ।
ଶର୍କରାଘୃତପୂରୈଶ୍ଚ କର୍ଣିକୈଃ ଖଂଡମଂଡକୈଃ
ଚିନି, ଘିଅ ପିଠା, କର୍ଣ୍ଣିକା ମିଠା ଓ ମଣ୍ଡା ଟୁକୁଡ଼ା ସହିତ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈଃ ଶାକୈରାମ୍ରୈଃ ପକ୍ଵୈଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶାକ ଓ ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ପରିବେଶନ କରାଯାଇଥିଲା।
ସୁଵାସିତାନ୍ଗୋରସାଂଶ୍ଚ ପରିଵେଷ୍ଯ ମୃଦୁ ବ୍ରୁଵନ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ତରକାରି ଦେଇ, କୋମଳ କଥା କହି ସେମାନଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦିଆଯାଉଥିଲା।
ଯାଚ୍ଯତାଂ ରୋଚତେ ଯଚ୍ଚ ଯନ୍ମଯା ପାଚିତଂ ପ୍ରଭୋ
ମୋର ହାତରେ ଯାହା ପକାଯାଇଛି, ଯାହା ମନରେ ପସନ୍ଦ, ସେଠିଏ ମାଗିବାକୁ ଦିଅ, ପ୍ରଭୁ।
ଵିସର୍ଜଯେତ୍ତତୋ ଵିପ୍ରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତାଂବୂଲଦକ୍ଷିଣାଃ
ତା'ପରେ, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠେ ସ ଭଵେତ୍ସୁଭଗୋ ନରଃ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛି, ସେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମଣିଷ ହୁଏ।
ପୁତ୍ରସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତା ଚ ତାଂବୂଲୈର୍ଜାଯତେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ତାମ୍ବୁଳ ଦାନ କଲେ ସନ୍ତାନର ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳେ।
ଚୂର୍ଣକେନାନଲଃ ପ୍ରୀତଃ ଖଦିରେଣ ତୁ ମନ୍ମଥଃ
ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ଖଦିର କାଠି ଦେଇ କାମଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ପରିତୋଷ୍ଯ ସପତ୍ନୀକାନ୍ହସ୍ତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମୋଦକାନ୍
ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷ ଦମ୍ପତିମାନେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କ ହାତରେ ମିଠା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଅସଂକ୍ରାଂତେ ଵ୍ରତଂ ନାରୀ ଯା କରୋତୀହ ସୁପ୍ରିଯେ 5.1.60.
ସୁପ୍ରିୟେ, ଯେଉଁ ନାରୀ ଏଠାରେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିନଥିବା ବ୍ରତ କରନ୍ତି—
ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ଯଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ମଲିମ୍ଲୁଚେ
ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ମଲିମ୍ଲୁଚେ ପାଇଁ ଉପଚାର କରନ୍ତି—
ମଲିମ୍ଲୁଚେ ପ୍ରାପ୍ଯ ନ ପୂଜିତୋ ଯୈର୍ନାରାଯଣୋଽହଂ ପରଯେହ ଭକ୍ତ୍ଯା
ଯଦି ମଲିମ୍ଲୁଚେ ଲାଭ ହେଲା ବି, ସେମାନେ ପୂଜା କରିନଥିଲେ, ମୁଁ ନାରାୟଣ ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିତ ହେଉନି।
କରୋତି ସ ନରୋ ମୂର୍ଖୋ ମହାକାଲଵନାଦୃତେ
ଯେ ମୂର୍ଖ ପୁରୁଷ ମହାକାଳବନ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଠାରେ ଏହା କରେ—
ଅଧିମାସେ ନରୋ ଵ୍ଯାସ ତୀର୍ଥେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଭିଧେ
ଅଧିମାସରେ, ହେ ବ୍ୟାସ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାମକ ତୀର୍ଥରେ—
ପୁରୁଷୋତ୍ତମଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ରମାଲାଲିତପାଦକମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କରେ ପ୍ରିୟ ପଦ ଥିବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଵାଂଛିତାର୍ଥଶତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ ଉପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵ୍ଯାସ ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ ଚରେତ୍
ଶତ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରି, ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ନିୟମରେ ଉପବାସ କରି, ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ୟାସ।
ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ପୂଜନଂ କାର୍ଯଂ ଜଲଯାତ୍ରା ତଥୈଵ ଚ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଜଳଯାତ୍ରା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପୁତ୍ରଦାରଧନଂ ସମ୍ଯଗାଯୁରାରୋଗ୍ଯସଂପଦଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ କଲେ, ପୁଅ, ଜନାନୀ, ଧନ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ।
ତସ୍ଯ ପୂର୍ଵତରେ ଭାଗେ ଜଟେଶ୍ଵରମହେଶ୍ଵରଃ
ତାହାର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି ଜଟେଶ୍ୱର ମହେଶ୍ୱର।
ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ପରଂ ଲେଭେ ପୁଣ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵରଃ
ଗଭୀର ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କଲେ, ଓ ସତ୍ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ତିଲଧେନୁଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ନହାଏ, ସେଠାରେ ତିଳ ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।