ମହିମା ହ୍ଯପି ଲୋକାନାଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦଃ
ଏହାର ମହିମା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ମହୋତ୍ସଵସ୍ତଦା କାର୍ଯ ଆତ୍ମନୋ ହିତକାଂକ୍ଷିଭିଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ନଵମ୍ଯାଂ ଵା ସୁରେଶ୍ଵରି
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଣୀ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ନବମୀ ତିଥିରେ,
ଯଥାଲାଭୋପହାରେଣ ମାସେ ଚାପି ମଲିମ୍ଲୁଚେ
ଯେଉଁ ଉପହାର ମିଳିଥାଏ, ତାହା ସହିତ ଏବଂ ମଲିମ୍ଲୁଚ ନାମକ ମାସରେ,
ଗୃହୀତ୍ଵା ନିଯମଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵାସୁଦେଵଂ ହୃଦି ସ୍ମରନ୍
ପ୍ରଥମେ ଏକ ନିୟମ ଧରି, ହୃଦୟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି,
ଏକସ୍ଯ ନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ତତୋ ଵିପ୍ରାନ୍ନିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଏକ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତତୋ ମଧ୍ଯାହ୍ନସମଯେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଯୁକ୍ତଂ ସନାତନମ୍
ତାପରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ଶାଶ୍ୱତ ଠାକୁରଙ୍କୁ,
ପୂଜଯେତ୍ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୋତ୍ରିଭିଃ ସପିତାମହମ୍
ପରମ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଗୋତ୍ରର ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ସହିତ ମିଶି, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ମିଷ୍ଟାନ୍ନୈର୍ନଵଭିଶ୍ଚୈଵ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଧୂପଦୀପକୈଃ 5.1.60.
ନଉ ପ୍ରକାରର ମିଠା ଭୋଜନ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ସହିତ।
ଘଂଟାମୃଦଂଗନିର୍ହ୍ରାଦୈର୍ଘୋଷଧ୍ଵନିସମନ୍ଵିତୈଃ
ଘଣ୍ଟା ଓ ମୃଦଙ୍ଗର ଶବ୍ଦ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଗୁଞ୍ଜନ ଧ୍ୱନି ସହିତ।
ଅଲାଭେ ତୂଲ୍ମୁକୈ ଶ୍ଚାପି ଫଲସ୍ଯାନଂତ୍ଯହେତଵେ
ଯଦି ସେଗୁଡିକ ମିଳିନାହିଁ, ତେବେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ପାଇଁ ତୁଳାରେ ପୂଜା କରିବା।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ସପତ୍ନୀକଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା ସମାଦାଯ ଚ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ସର୍ଵଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ, ଆନନ୍ଦିତ ମନେ, ଦୁଇ ହାତରେ ଧରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଅର୍ଘ୍ଯମନ୍ତ୍ରଃ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯମିମଂ ଦେଵ ସଂପୂର୍ଣଫଲଦୋ ଭଵ
ଅର୍ଘ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର: 'ହେ ଦେବ, ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଦେଇଥିବା ହେଉ।'
ପ୍ରାର୍ଥନାମଂତ୍ର ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଶ୍ରିଯାନଂଦ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ କୃପାକର
ପ୍ରାର୍ଥନା ମନ୍ତ୍ର: 'ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରୀର ଆନନ୍ଦ, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, କୃପାମୟ।'
ଏଵଂ ସଂପ୍ରାର୍ଥ୍ଯ ଗୋଵିଂଦଂ ପୂଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାତ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଏଭଳି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରେ ସ୍ୱୟଂ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ଭୋଜଯେଦ୍ଧୃତପାଯସୈଃ
ବିଧିମତ ପୂଜା କରି, ପକା ଖିର ସହିତ ସେମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ୍।
ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ସପତ୍ନୀକଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ବିଧିମତ ଭୋଜନ କରାଇ, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରକୁଂକୁମୈଃ
ଯେତେପରି ସମ୍ଭବ, ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ କୁଙ୍କୁମ ସହିତ ପୂଜା କରିବା।
ପନସୈର୍ନାରିକେଲୈଶ୍ଚ ନାରଂଗୈର୍ଦାଡିମୈସ୍ତଥା 5.1.60.
ପନସ, ନାଡିଆ, କମଳା ଓ ଦାନା ସହିତ।
ଶର୍କରାଘୃତପୂରୈଶ୍ଚ କର୍ଣିକୈଃ ଖଂଡମଂଡକୈଃ
ଚିନି, ଘିଅ ପିଠା, କର୍ଣ୍ଣିକା ମିଠା ଓ ମଣ୍ଡା ଟୁକୁଡ଼ା ସହିତ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈଃ ଶାକୈରାମ୍ରୈଃ ପକ୍ଵୈଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶାକ ଓ ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ପରିବେଶନ କରାଯାଇଥିଲା।
ସୁଵାସିତାନ୍ଗୋରସାଂଶ୍ଚ ପରିଵେଷ୍ଯ ମୃଦୁ ବ୍ରୁଵନ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ତରକାରି ଦେଇ, କୋମଳ କଥା କହି ସେମାନଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦିଆଯାଉଥିଲା।
ଯାଚ୍ଯତାଂ ରୋଚତେ ଯଚ୍ଚ ଯନ୍ମଯା ପାଚିତଂ ପ୍ରଭୋ
ମୋର ହାତରେ ଯାହା ପକାଯାଇଛି, ଯାହା ମନରେ ପସନ୍ଦ, ସେଠିଏ ମାଗିବାକୁ ଦିଅ, ପ୍ରଭୁ।
ଵିସର୍ଜଯେତ୍ତତୋ ଵିପ୍ରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତାଂବୂଲଦକ୍ଷିଣାଃ
ତା'ପରେ, ତାମ୍ବୁଳ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଯୋ ଦଦାତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠେ ସ ଭଵେତ୍ସୁଭଗୋ ନରଃ
ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛି, ସେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମଣିଷ ହୁଏ।
ପୁତ୍ରସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତା ଚ ତାଂବୂଲୈର୍ଜାଯତେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ତାମ୍ବୁଳ ଦାନ କଲେ ସନ୍ତାନର ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳେ।
ଚୂର୍ଣକେନାନଲଃ ପ୍ରୀତଃ ଖଦିରେଣ ତୁ ମନ୍ମଥଃ
ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ଖଦିର କାଠି ଦେଇ କାମଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ପରିତୋଷ୍ଯ ସପତ୍ନୀକାନ୍ହସ୍ତେ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମୋଦକାନ୍
ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷ ଦମ୍ପତିମାନେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କ ହାତରେ ମିଠା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଅସଂକ୍ରାଂତେ ଵ୍ରତଂ ନାରୀ ଯା କରୋତୀହ ସୁପ୍ରିଯେ 5.1.60.
ସୁପ୍ରିୟେ, ଯେଉଁ ନାରୀ ଏଠାରେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିନଥିବା ବ୍ରତ କରନ୍ତି—
ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ଯଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ମଲିମ୍ଲୁଚେ
ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ମଲିମ୍ଲୁଚେ ପାଇଁ ଉପଚାର କରନ୍ତି—