ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯାସ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ କ୍ଷାତାସଂଗମସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ୟାସ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥକୁ କ୍ଷାତାସଙ୍ଗମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯ ଏତାଂ ତୁ କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଶୃଣୋତି ଭୁଵି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି—
କପିଲାଗୋସହସ୍ରେଣ ଫଲଂ ଭଵତି ପର୍ଵଣି
—ତେଉଁଠି ପର୍ବଦିନରେ ସେ କପିଳା ଗାଈ ହଜାରଟିର ସମାନ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ତୀର୍ଥାନାମୁତ୍ତମଂ ତୀର୍ଥଂ ଗଯାନାମେତି ନାମତଃ
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ଗୟା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ନିତ୍ଯଂ ମୁଚ୍ଯତେ ଚ ଋଣତ୍ରଯାତ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ତିନି ପ୍ରକାର ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ଚ୍ଯଵନସ୍ଯାଶ୍ରମଃ ପୁଣ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯୋ ରାଜଗିରିସ୍ତଥା
ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପବିତ୍ର, ରାଜଗିରି ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟମୟ।
ସ କଥଂ ଵିଦିତୋ ଦେଶେ ମହାକାଲଵନେ ଶୁଭେ
ସେଇ ଶୁଭ ମହାକାଳବନ ଅଞ୍ଚଳରେ କିପରି ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା?
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ପିତରୋ ଯାଂତି ସଦ୍ଗତିମ୍
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମାନେ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପୁରା କୃତଯୁଗେ ପୁଣ୍ଯେ ଯୁଗାଦିଦେଵନାମତଃ
ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗରେ, ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାମରେ—
ତସ୍ଯ ପାଲଯତଃ ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରଜାଃ ପୁତ୍ରାନିଵୌରସାନ୍
ସେ ନିଜ ପ୍ରଜାମାନେକୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ପରି ଦେଖି, ଭଲଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଧର୍ମଶ୍ଚତୁଷ୍ପଦୋ ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ମିନ୍ରାଜ୍ଞି ପ୍ରଶାସତି
ଯେଉଁ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଠି ଧର୍ମ ସଦା ଚାରିଟି ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଁଡାଇ ରହେ।
ବହୁସସ୍ଯଫଲା ପୃଥ୍ଵୀ ଗାଵଶ୍ଚ ବହୁଦୁଗ୍ଧଦାଃ
ପୃଥିବୀ ଅଧିକ ଫସଲ ଦେଇଥାଏ, ଗାଈମାନେ ବେଶି ଦୁଧ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଯା ଧନପରା ନିତ୍ଯଂ ଶୂଦ୍ରାଃ ଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତାଃ 5.1.57.
ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଦା ଧନ ଉପାର୍ଜନରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବା କାମରେ ରତ ରହନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପରୋ ଧର୍ମୋ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାକରଃ
ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତି ଆଧାରିତ ଧର୍ମ ଲୋକମାନେ ଖୁସି ଓ ସୁସ୍ଥ ରହିବାକୁ ଦେଇଥାଏ।
ଦୁଃଶୀଲା ଦୁର୍ଭଗା ନାରୀ ଵିଧଵା ନୈଵ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ
ଖରାପ ଚରିତ୍ର, ଅପମାର୍ଗ କିମ୍ବା ବିଧବା ଜଣେ ମହିଳା କେବେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ରୂପଶୀଲଗୁଣୋପେତା ପତିଵ୍ରତପରାଯଣା
ମହିଳାମାନେ ରୂପ, ଚରିତ୍ର ଓ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ସେମାନେ ପତିନିଷ୍ଠା ରହନ୍ତି।
ହୂଯତାଂ ଭୁଜ୍ଯତାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଦୀଯତାଂ ଚ ଗୃହେଗୃହେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ନିତ୍ୟ ହବନ, ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ହେଉଥାଏ।
ଜନାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଦୃଶ୍ଯଂତେ ସର୍ଵଧର୍ମ ପରାଯଣାଃ
ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ଏଵଂ ରାଜା ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଗାଦିଦେଵସଂଜ୍ଞିତଃ
ଏଭଳି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭର ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅଵଂତ୍ଯାଂ ଚ ପୁରା ଵ୍ଯାସ ଯଜ୍ଞକୋଟିଂ ସମାଚରତ୍
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଅବନ୍ତୀରେ ବ୍ୟାସ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ତେନ ସର୍ଵଂ ଵଶଂ ନୀତଂ ଚରା ଚରମିଦଂଜଗତ୍
ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଇଥିଲେ।
ନୈଵ ଦେଵା ନ ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ଵେଦମାର୍ଗଵିଵର୍ଜିତାଃ
ବେଦର ପଥ ଛାଡ଼ିଲେ ଦେବତା କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ କିଛି ନଥାଏ।
ଉତ୍ସନ୍ନୋ ଧର୍ମମାର୍ଗୋଽଯଂ ଶାଶ୍ଵତୋ ଵୈ ଦୁରାତ୍ମନା 5.1.57.
ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମର ପଥକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଜଗ୍ମୁଃ ପିତୃଭିଃ ସହ ସାଧୁଭିଃ
ପିତୃମାନେ ଓ ସାଧୁମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ,
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ସମାରାଧ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଦେଵଗଣୈଃ ସହ
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଦେବମାନେ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ପ୍ରଚକ୍ରୁଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ହ୍ଯାତ୍ମନୋଭ୍ଯୁଦଯାଯ ଚ
ସମସ୍ତେ ନିଜ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଭୋଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠା ଭଵତାଂ ଶ୍ରେଯ ଉତ୍ତମମ୍
ହେ ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭଲ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍
ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯଂ ତୀର୍ଥଂ କୋଟିତୀର୍ଥଵରପ୍ରଦମ୍
ଏହି ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସାର, ଏହା କୋଟି କୋଟି ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।