ତସ୍ଯ ଶାନୈଶ୍ଚରୀ ପୀଡା ନ ଭଵେତ୍ତୁ କଦାଚନ
ତାଙ୍କୁ କେବେ ଶନିଙ୍କ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ।
ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ମାରୁତିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମାରୁତି ବସିଛନ୍ତି।
ଯତ୍ର ସିଦ୍ଧିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତପସା ପଵନାତ୍ମଜଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପବନପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ସଵାସୋ ମଣିମୁ କ୍ତାଭିଃ କାଂଚନାଲଂକୃତଂ ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଥିଲା।
ମାତୃଲୋକଂ ସମୁତ୍ତୀର୍ଣୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ମାତୃଲୋକକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଧର୍ମତୀର୍ଥେ ସଦାଚାରୀ ସ୍ନାନଦାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ 5.1.56.
ଧର୍ମତୀର୍ଥରେ ନୀତିବାନ୍ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କର୍ମ କରନ୍ତି।
ଚ୍ଯଵନାଶ୍ରମେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ୍ଯଵନେଶ୍ଵରଂ ଵିଲୋକଯେତ୍
ଚ୍ୟବନ ଆଶ୍ରମରେ ଜଣେ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରି, ଚ୍ୟବନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚ୍ଯଵନସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ଦେଵପଂକ୍ତିମଵାପତୁଃ
ଚ୍ୟବନଙ୍କର କୃପାରେ ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟିର୍ଭଵେନ୍ନରଃ
ସେଇ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଣେ ମଣିଷ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରେ।
ଅନୁ ସୂର୍ଯାଂ ମହାଭାଗାଂ ସାଵିତ୍ରୀଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତାମ୍
ସେଠାରେ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାବିତ୍ରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯାସ ପରଂ ତୀର୍ଥଂ କ୍ଷାତାସଂଗମସଂଜ୍ଞିତମ୍
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ୟାସ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥକୁ କ୍ଷାତାସଙ୍ଗମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯ ଏତାଂ ତୁ କଥାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଶୃଣୋତି ଭୁଵି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏହି ପୁଣ୍ୟ କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି—
କପିଲାଗୋସହସ୍ରେଣ ଫଲଂ ଭଵତି ପର୍ଵଣି
—ତେଉଁଠି ପର୍ବଦିନରେ ସେ କପିଳା ଗାଈ ହଜାରଟିର ସମାନ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ତୀର୍ଥାନାମୁତ୍ତମଂ ତୀର୍ଥଂ ଗଯାନାମେତି ନାମତଃ
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ଗୟା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ନିତ୍ଯଂ ମୁଚ୍ଯତେ ଚ ଋଣତ୍ରଯାତ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ତିନି ପ୍ରକାର ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ଚ୍ଯଵନସ୍ଯାଶ୍ରମଃ ପୁଣ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯୋ ରାଜଗିରିସ୍ତଥା
ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପବିତ୍ର, ରାଜଗିରି ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟମୟ।
ସ କଥଂ ଵିଦିତୋ ଦେଶେ ମହାକାଲଵନେ ଶୁଭେ
ସେଇ ଶୁଭ ମହାକାଳବନ ଅଞ୍ଚଳରେ କିପରି ଏହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା?
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ପିତରୋ ଯାଂତି ସଦ୍ଗତିମ୍
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମାନେ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ପୁରା କୃତଯୁଗେ ପୁଣ୍ଯେ ଯୁଗାଦିଦେଵନାମତଃ
ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗରେ, ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାମରେ—
ତସ୍ଯ ପାଲଯତଃ ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରଜାଃ ପୁତ୍ରାନିଵୌରସାନ୍
ସେ ନିଜ ପ୍ରଜାମାନେକୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ପରି ଦେଖି, ଭଲଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଧର୍ମଶ୍ଚତୁଷ୍ପଦୋ ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ମିନ୍ରାଜ୍ଞି ପ୍ରଶାସତି
ଯେଉଁ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେଠି ଧର୍ମ ସଦା ଚାରିଟି ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଁଡାଇ ରହେ।
ବହୁସସ୍ଯଫଲା ପୃଥ୍ଵୀ ଗାଵଶ୍ଚ ବହୁଦୁଗ୍ଧଦାଃ
ପୃଥିବୀ ଅଧିକ ଫସଲ ଦେଇଥାଏ, ଗାଈମାନେ ବେଶି ଦୁଧ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଯା ଧନପରା ନିତ୍ଯଂ ଶୂଦ୍ରାଃ ଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତାଃ 5.1.57.
ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଦା ଧନ ଉପାର୍ଜନରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଶୂଦ୍ରମାନେ ସେବା କାମରେ ରତ ରହନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିପରୋ ଧର୍ମୋ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାକରଃ
ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତି ଆଧାରିତ ଧର୍ମ ଲୋକମାନେ ଖୁସି ଓ ସୁସ୍ଥ ରହିବାକୁ ଦେଇଥାଏ।
ଦୁଃଶୀଲା ଦୁର୍ଭଗା ନାରୀ ଵିଧଵା ନୈଵ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ
ଖରାପ ଚରିତ୍ର, ଅପମାର୍ଗ କିମ୍ବା ବିଧବା ଜଣେ ମହିଳା କେବେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ରୂପଶୀଲଗୁଣୋପେତା ପତିଵ୍ରତପରାଯଣା
ମହିଳାମାନେ ରୂପ, ଚରିତ୍ର ଓ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ସେମାନେ ପତିନିଷ୍ଠା ରହନ୍ତି।
ହୂଯତାଂ ଭୁଜ୍ଯତାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଦୀଯତାଂ ଚ ଗୃହେଗୃହେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ନିତ୍ୟ ହବନ, ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ହେଉଥାଏ।
ଜନାଃ ସର୍ଵତ୍ର ଦୃଶ୍ଯଂତେ ସର୍ଵଧର୍ମ ପରାଯଣାଃ
ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି।
ଏଵଂ ରାଜା ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଗାଦିଦେଵସଂଜ୍ଞିତଃ
ଏଭଳି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭର ଦେବତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅଵଂତ୍ଯାଂ ଚ ପୁରା ଵ୍ଯାସ ଯଜ୍ଞକୋଟିଂ ସମାଚରତ୍
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଅବନ୍ତୀରେ ବ୍ୟାସ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।