ନତ୍ଵା ପାଦୌ ପରିକ୍ରମ୍ଯ ବହୁମାନପୁରଃ ସରମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପାଦକୁ ନମିଲେ, ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିଲେ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦେଖାଇଲେ।
ଆଗତା ତେ ଗୃହଂ ତାତ ମମ ମାର୍ଗାନୁମୋଦିନୀ
ସେ ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ତୁମ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ପୁତ୍ର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ରଵିର୍ଦୁଶ୍ଚିଂତମାନସଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ରବିଙ୍କ ମନ ଅଶାନ୍ତ ହେଲା।
କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମି କ୍ଵ ଚ ପ୍ରିଯତରା ମମ
ମୁଁ କଣ କରିବି? କେଉଁଠି ଯିବି? ମୋର ପ୍ରିୟା କେଉଁଠି?
ତଵ ତେଜଃ ପରିଭ୍ରଷ୍ଟା ଭଗ୍ନା କ୍ଵାପି ଗତାବଲା
ତୁମର ତେଜସ୍ୱିତା ହାରାଇଯାଇଛି, ଭାଙ୍ଗିଯାଇ କେଉଁଠି ଯାଇଛି, ଶକ୍ତି ହୀନ ହୋଇଯାଇଛି।
ତଦା ତେ ରୋଚତେ ସମ୍ଯଗ୍ଯଥା ସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ତଥା କୁରୁ।।5.1.56.
ଏବେ ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛ, ସେପରି ଠିକ୍ ଭଳି କର।
ଇତି ସୂର୍ଯଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶାଣଂ କୃତ୍ଵା ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଏକ ଶାଣରୁ ସୁଦର୍ଶନ ତିଆରି କଲେ।
ତସ୍ଯ ଘୃଷ୍ଟିତମାତ୍ରେଣ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଚକ୍ରେ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ତାହାର ଧାରକୁ ମାତ୍ର ଛୁଇଁଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହାକୁ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କଲେ।
ତଦା ତ୍ଵଷ୍ଟାଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମଧୁରଂ ସୂର୍ଯସଂନିଧୌ
ତାପରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ଗୃହ୍ଯତାଂ ଭୋଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ଶାଡ୍ଵଲେ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହାକୁ ନିଅ, ଏହା ଶୀଘ୍ର ଶାଡ଼ବଳକୁ ଯାଉ।
ଉଭଯୋଃ ସଂଗମୋ ଯତ୍ର ତତ୍ର ମୁକ୍ତିର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଝଣଙ୍କ ଏକତ୍ରିକରଣ ହୁଏ, ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଵିତା ସର୍ଵତାପନଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସବିତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାପିତ କରୁଥିବା,
କ୍ଷାତାସଂଗମସଂଯୁକ୍ତା ଯତ୍ର ଶିପ୍ରା ପଯସ୍ଵିନୀ
ଯେଉଁଠାରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ, ଯାହା ପାଣିରେ ପ୍ରଚୁର, କ୍ଷାତାସଙ୍ଗମ ସହିତ ମିଶିଥାଏ,
ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵଡଵାରୂପଧାରିଣୀମ୍
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଘୋଡ଼ି ରୂପେ ଦେଖିଲେ।
ନାସିକାଘ୍ରାଣମାତ୍ରେଣ ଯତ୍ର ଜାତୌ ସୁତାଵୁଭୌ
ଯେଉଁଠାରେ ମାତ୍ର ନାକରେ ଘ୍ରାଣ କରିଲେ, ସେଠାରେ ଦୁଇପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଛାଯା ଚ ସୁଷୁଵେ ତତ୍ର ମିଥୁନଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ 5.1.56.
ସେଠାରେ ଛାୟା ଦୁଇଜଣ ଝିଅପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶନି ଯୋଗେ ଯଦାମା ଵୈ ଜାଯତେ ସର୍ଵକାମଦା
ଯେତେବେଳେ ଶନି ଯୋଗ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତସ୍ଯ ହସ୍ତଗତା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଜାଯତେ ସର୍ଵଦା ଭୁଵି
ତାଙ୍କର ହସ୍ତରେ ଥିବା ଭାଗ୍ୟ ସଦା ପୃଥିବୀରେ ଉଦିତ ହୁଏ।
ସ୍ଥାଵରେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତସ୍ଯ ପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ସ୍ଥାବରଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ତାଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ପିଂଗଶ୍ଛାଯାସୁତୋ ବଭ୍ରୁଃ ସ୍ଥାଵରଃ ପିପ୍ପଲାଯନଃ
ପିଙ୍ଗ, ଛାୟାଙ୍କ ପୁଅ, ବଭ୍ରୁ, ସ୍ଥାବର ଓ ପିପ୍ପଳାୟନ।
ତସ୍ଯ ଶାନୈଶ୍ଚରୀ ପୀଡା ନ ଭଵେତ୍ତୁ କଦାଚନ
ତାଙ୍କୁ କେବେ ଶନିଙ୍କ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ।
ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ମାରୁତିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମାରୁତି ବସିଛନ୍ତି।
ଯତ୍ର ସିଦ୍ଧିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତପସା ପଵନାତ୍ମଜଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପବନପୁତ୍ର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ସଵାସୋ ମଣିମୁ କ୍ତାଭିଃ କାଂଚନାଲଂକୃତଂ ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ମଣିମୁକ୍ତା ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଥିଲା।
ମାତୃଲୋକଂ ସମୁତ୍ତୀର୍ଣୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ମାତୃଲୋକକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଧର୍ମତୀର୍ଥେ ସଦାଚାରୀ ସ୍ନାନଦାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ 5.1.56.
ଧର୍ମତୀର୍ଥରେ ନୀତିବାନ୍ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କର୍ମ କରନ୍ତି।
ଚ୍ଯଵନାଶ୍ରମେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ୍ଯଵନେଶ୍ଵରଂ ଵିଲୋକଯେତ୍
ଚ୍ୟବନ ଆଶ୍ରମରେ ଜଣେ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରି, ଚ୍ୟବନେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚ୍ଯଵନସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ଦେଵପଂକ୍ତିମଵାପତୁଃ
ଚ୍ୟବନଙ୍କର କୃପାରେ ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ସମ୍ମିଳନ ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟିର୍ଭଵେନ୍ନରଃ
ସେଇ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଣେ ମଣିଷ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରେ।
ଅନୁ ସୂର୍ଯାଂ ମହାଭାଗାଂ ସାଵିତ୍ରୀଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତାମ୍
ସେଠାରେ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାବିତ୍ରୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।