ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତନଯଂ ପଂଗୁମିତ୍ଯୁଵାଚ ଵିଭାଵସୁଃ
ପୁଅକୁ ଲଙ୍ଗଡ଼ା ଦେଖି ବିଭାବସୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ଇତି ପୃଷ୍ଟୋ ଯଦା ତେନ ସଵିତ୍ରା ଲୋକଭାସ୍ଵତା
ସବିତା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭୁ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଚାରାଯିବାବେଳେ—
ପ୍ରାତରାଶାଯ ମେ ନାଥ ଯାଚିତଂ ମାତୁରଂତିକାତ୍
ପ୍ରଭୁ, ମୋର ପ୍ରଭାତ ଭୋଜନ ପାଇଁ ମୁଁ ମାଆଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି।
ପାଦୌ ମେ ଗଲିତୌ ସଦ୍ଯୋ ମାତୁଃ ଶାପପରାଭଵୌ
ମୋର ପାଦ ତୁରନ୍ତ ଗିରିଗଲା, ମାଆଙ୍କ ଶାପରେ ମୁଁ ପରାଜିତ ହେଲି।
ଵିଚିତ୍ରମିଦମାଖ୍ଯାତଂ ମାତୁଃ ଶାପସ୍ଯ କାରଣମ୍
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କୁହାଯାଇଛି—ମୋର ମାଆଙ୍କ ଶାପର କାରଣ।
ନେଯଂ ସା ରୁଚିରାପାଂଗୀ ତ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୀ ଲୋକସ୍ଯ ପାଵନୀ 5.1.56.
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନୁହଁନ୍ତି ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ନୟନୀ କନ୍ୟା, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଗତା ଵୈ ସା ପିତୁର୍ଗେହେ ଵାରିତାହଂ ତଯାଽନଘ
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଚଳିଗଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଷେଧିତ ହୋଇଥିଲି, ହେ ନିର୍ମଳ।
ସଵିତ୍ରେ ନୈଵ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଛାଯେ କିଂଚିତ୍କଥଂଚନ
ଛାୟା କେବେ ମଧ୍ୟ ସବିତାଙ୍କୁ କିଛି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାଂସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟୁଃ ସମୀପଂ ରୋଷମାସ୍ଥିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପବିତ୍ର ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆସିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସୋତ୍ଥାଯ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଲୋକପିତାମହଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ହଠାତ୍ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ନତ୍ଵା ପାଦୌ ପରିକ୍ରମ୍ଯ ବହୁମାନପୁରଃ ସରମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପାଦକୁ ନମିଲେ, ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିଲେ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦେଖାଇଲେ।
ଆଗତା ତେ ଗୃହଂ ତାତ ମମ ମାର୍ଗାନୁମୋଦିନୀ
ସେ ମୋର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ତୁମ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି, ପୁତ୍ର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ରଵିର୍ଦୁଶ୍ଚିଂତମାନସଃ
ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ରବିଙ୍କ ମନ ଅଶାନ୍ତ ହେଲା।
କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମି କ୍ଵ ଚ ପ୍ରିଯତରା ମମ
ମୁଁ କଣ କରିବି? କେଉଁଠି ଯିବି? ମୋର ପ୍ରିୟା କେଉଁଠି?
ତଵ ତେଜଃ ପରିଭ୍ରଷ୍ଟା ଭଗ୍ନା କ୍ଵାପି ଗତାବଲା
ତୁମର ତେଜସ୍ୱିତା ହାରାଇଯାଇଛି, ଭାଙ୍ଗିଯାଇ କେଉଁଠି ଯାଇଛି, ଶକ୍ତି ହୀନ ହୋଇଯାଇଛି।
ତଦା ତେ ରୋଚତେ ସମ୍ଯଗ୍ଯଥା ସ୍ଯାଦ୍ଵୈ ତଥା କୁରୁ।।5.1.56.
ଏବେ ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛ, ସେପରି ଠିକ୍ ଭଳି କର।
ଇତି ସୂର୍ଯଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶାଣଂ କୃତ୍ଵା ସୁଦର୍ଶନମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଏକ ଶାଣରୁ ସୁଦର୍ଶନ ତିଆରି କଲେ।
ତସ୍ଯ ଘୃଷ୍ଟିତମାତ୍ରେଣ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଚକ୍ରେ ଵିଵସ୍ଵତଃ
ତାହାର ଧାରକୁ ମାତ୍ର ଛୁଇଁଲେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହାକୁ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କଲେ।
ତଦା ତ୍ଵଷ୍ଟାଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମଧୁରଂ ସୂର୍ଯସଂନିଧୌ
ତାପରେ ତ୍ୱଷ୍ଟା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ଗୃହ୍ଯତାଂ ଭୋଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୀଘ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ଶାଡ୍ଵଲେ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏହାକୁ ନିଅ, ଏହା ଶୀଘ୍ର ଶାଡ଼ବଳକୁ ଯାଉ।
ଉଭଯୋଃ ସଂଗମୋ ଯତ୍ର ତତ୍ର ମୁକ୍ତିର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଝଣଙ୍କ ଏକତ୍ରିକରଣ ହୁଏ, ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଵିତା ସର୍ଵତାପନଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସବିତା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାପିତ କରୁଥିବା,
କ୍ଷାତାସଂଗମସଂଯୁକ୍ତା ଯତ୍ର ଶିପ୍ରା ପଯସ୍ଵିନୀ
ଯେଉଁଠାରେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ, ଯାହା ପାଣିରେ ପ୍ରଚୁର, କ୍ଷାତାସଙ୍ଗମ ସହିତ ମିଶିଥାଏ,
ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵଡଵାରୂପଧାରିଣୀମ୍
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଘୋଡ଼ି ରୂପେ ଦେଖିଲେ।
ନାସିକାଘ୍ରାଣମାତ୍ରେଣ ଯତ୍ର ଜାତୌ ସୁତାଵୁଭୌ
ଯେଉଁଠାରେ ମାତ୍ର ନାକରେ ଘ୍ରାଣ କରିଲେ, ସେଠାରେ ଦୁଇପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଛାଯା ଚ ସୁଷୁଵେ ତତ୍ର ମିଥୁନଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ 5.1.56.
ସେଠାରେ ଛାୟା ଦୁଇଜଣ ଝିଅପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶନି ଯୋଗେ ଯଦାମା ଵୈ ଜାଯତେ ସର୍ଵକାମଦା
ଯେତେବେଳେ ଶନି ଯୋଗ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତସ୍ଯ ହସ୍ତଗତା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଜାଯତେ ସର୍ଵଦା ଭୁଵି
ତାଙ୍କର ହସ୍ତରେ ଥିବା ଭାଗ୍ୟ ସଦା ପୃଥିବୀରେ ଉଦିତ ହୁଏ।
ସ୍ଥାଵରେଶଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତସ୍ଯ ପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ସ୍ଥାବରଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ତାଙ୍କର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ପିଂଗଶ୍ଛାଯାସୁତୋ ବଭ୍ରୁଃ ସ୍ଥାଵରଃ ପିପ୍ପଲାଯନଃ
ପିଙ୍ଗ, ଛାୟାଙ୍କ ପୁଅ, ବଭ୍ରୁ, ସ୍ଥାବର ଓ ପିପ୍ପଳାୟନ।