ଯାଵତ୍ତ୍ରିକୂଟେ ଦ୍ଵାରେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଥାସ୍ଯ ସି ଋଷିସତ୍ତମ
ତୁମେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନିଟି ପାହାଡ଼ର ଦ୍ୱାରରେ ରହିବ, ମହାନ ଋଷି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ...
କୁଶସ୍ଥଲୀ ମହାପୁଣ୍ଯା ପଵିତ୍ରା ପାପହାରିଣୀ ତତ୍ରୈଵାହଂ ଚିରଂ କାଲଂ ମାତୃଭିର୍ନିଵସାମି ଵୈ ।। 5.1.55.
ଏଠାରେ କୁଶସ୍ଥଳୀ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ, ଏଠିରେ ମୁଁ ମାନ୍ୟମାନେ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେ।
ତତ୍ରାପି ତ୍ଵଂ ସଦା ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରାଧିପତ୍ଯମାପ୍ନୁଯାଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ସିଦ୍ଧମାନେ ଥିବା କ୍ଷେତ୍ରର ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇବ।
ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵାସୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ତିଷ୍ଠଂତି କୋଟିଶଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବୀମାନେ କୋଟିକୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଯଜଂତି ଚୈଵ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧୂପଦୀପାଗ୍ନିତର୍ପଣୈଃ
ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଦ୍ଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାପ୍ଯଂତେ ଵିଵିଧା ଭୋଗା ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭାଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଭୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ନ ଶସ୍ତ୍ରାନଲତୋଯୌଘାତ୍କଦା ଚିତ୍ସଂଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଜଳର ହାନି ହେବ ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମୃତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ।। ଏଵଂ ଵ୍ଯାସ ପୁରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରମ୍ଯାଂ ଚୋଜ୍ଜଯିନୀଂ ଶୁଭାମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଏ। ଏଭଳିଭାବେ ବ୍ୟାସ, ଆନନ୍ଦମୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସମାଶ୍ରିତା ତଦା ଦେଵୀ ସତତଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ
ସେଠାରେ ସଦା ଦେବୀ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଆଯାଏ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵା ରଜୋ ଦୋଷାର୍ତା ଵଂଧ୍ଯାଃ କାକବକାଦିକାଃ
ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ରଜସ୍ୱଳା ଦୁଃଖରେ, ଅସନ୍ତାନ, କିମ୍ବା କାଉଁ ଓ ବକ ଭଳି ଅପବିତ୍ର, ସେମାନେ...
ଵିମଲୋଦେଽପି ତାଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୈ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀମ୍ 5.1.55.
ଏମିତି ଅପବିତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ନାନ କରି ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ...
ଅପୁତ୍ରା ପ୍ରାପ୍ନୁଯୁଃ ପୁତ୍ରାନ୍କନ୍ଯା ଵୀରପତିଂ ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ, ସେମାନେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି; ଝିଅମାନେ ବୀର ସ୍ୱାମୀ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାଵାଞ୍ଜାଯତେ ଵିପ୍ରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
କଥାଂ ପୁଣ୍ଯଵତୀମେତାଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦାମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ ଵିମଲୋଦତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅଠାଈ ହଜାର ଏକାଶୀ ସଂଖ୍ୟା ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡର ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ ଓ ବିମଳୋଦା ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚାପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ତୁ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ମହାପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ,
ଅମା ଵୈ ଶନିଵାରେଣ ଯଦାଯାତି ସମାହିତଃ
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଶନିବାର ପଡ଼େ ଏବଂ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଆସାଯାଏ,
ପଶ୍ଯେଚ୍ଛନୈଶ୍ଚରଂ ଦେଵଂ ସ୍ଥାଵରଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ଦେବଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ଭୂଯସ୍ତୁ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଵିସ୍ତରେଣ ତପୋଧନ
ମୁଁ ଆଉ ଅଧିକ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ତପସ୍ଵୀ।
ଯସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ମହାପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ବଡ଼ ପାପର ନାଶ ହୁଏ।
ରେଵା ଚର୍ମଣ୍ଵତୀ କ୍ଷାତା ତିସ୍ରୋ ନଦ୍ଯଃ ପୁରାଽନଘ
ରେବା, ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ ଓ କ୍ଷାତା—ଏହି ତିନିଟି ନଦୀ ପୂର୍ବେ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଥିଲେ।
ପୁଣ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯଜଲା ରମ୍ଯାଃ ପଵିତ୍ରାଃ ପାପହାରକାଃ
ସେମାନେ ପବିତ୍ର, ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପାପ ହରିବାରେ ସମର୍ଥ।
ଏକଦୋପଵନେ ରମ୍ଯେ ମାଂଧାତୃକ୍ଷେତ୍ର ଉତ୍ତମେ
ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନରେ, ମାନ୍ଧାତୃଙ୍କ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏକଥର ଘଟିଥିଲା।
କିଂଚିଦ୍ଦୋଷପ୍ରସଂଗେନ ମିଥୋ ଭେଦୋ ହ୍ଯଜାଯତ
ସାଥିରେ ଅଳ୍ପ ଦୋଷ ହେବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦ ହେଲା।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ସମା ଯାତା ସରିଦ୍ଵରା 5.1.56.
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାନ୍ତରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ ସଙ୍ଗେ ସମୟ କାଟିଥିଲେ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥଵରଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ନାମା ରୁଦ୍ରସରଃ ସ୍ମୃତମ୍
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହାକୁ ରୁଦ୍ରସର ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ସେହିଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ପୁରା କ୍ଷାତା ଶିପ୍ରାସଂଗଂ ସମାଶ୍ରିତା ଯତ୍ର ଧୂତରଜା ଜାତଃ ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵିଭାଵସୁଃ
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଏବଂ ଶିପ୍ରା ସଙ୍ଗରେ ମିଶି, ସେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ; ଯେଉଁଠାରେ ଧୂଳି ଦୂର ହେଲା, ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଏତଦ୍ଵେଦିତୁମିଚ୍ଛାମି ତ୍ଵତ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂଵର
ମୁଁ ଏହା ବିଷୟରେ ତୁମଠାରୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ପୁରାନୁସୂର୍ଯାଂ ସାଵିତ୍ରୀଂ ତ୍ଵଷ୍ଟା ସ୍ଵତନଯାଂ ଦଦୌ
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ପୁରାତନ କାଳରେ, ତ୍ୱଷ୍ଟା ନିଜ କନ୍ୟା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।