ଅଦିତିଂ ସର୍ଵମାତୄଣାଂ ପାର୍ଵତୀଂ ସର୍ଵଯୋଷିତାମ୍
ସମସ୍ତ ମାଆମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି, ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ—
ଶାରଦୀମୃତୁଵେଲାଯାଂ ଵୃଂଦାଵନଚରୀଂ ଵରାମ୍ 5.1.55.
ଶରତ୍କାଳରେ ବୃନ୍ଦାବନରେ ଘୁରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠା—
ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ଶ୍ରୀମତାମିଷ୍ଟାଂ ଯକ୍ଷିଣୀଂ ଧନଦାର୍ଚିତାମ୍
ସମ୍ପନ୍ନମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କୁବେରଙ୍କ ପୂଜିତ ଯକ୍ଷିଣୀ—
ଵେଦିକାଂ ଯଜ୍ଞଶାଲାନାଂ ହଵିରାହଵନୀଂ ଶୁଭାମ୍ । ଦକ୍ଷିଣାଂ ସର୍ଵଦୀକ୍ଷାଣାଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦାମ୍
ଯଜ୍ଞଶାଳାର ବେଦି, ପବିତ୍ର ହବିରାହୁତି ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦୀକ୍ଷାର ଦକ୍ଷିଣା, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରୁଥିବା—
ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ତଦା ଦେଵୀ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସେ ସମୟରେ ବିନ୍ଧ୍ୟାବାସିନୀ ଦେବୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵିଯତାଂ ଭୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଦସ୍ମତ୍ତୋଽଭିଵାଂଛିତମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଯାହା ଚାହଁ, ଅନୁରୋଧ କର।
ରେଵେଯଂ ଵର୍ଦ୍ଧିତା ଲୋକେ ସର୍ଵଲୋକଭଯପ୍ରଦା
ଏହି ରେବା ଏହି ସଂସାରରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଛି।
ତଯେଦଂ ପ୍ଲାଵିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ଗ୍ରହଣଂ କୁରୁ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି; ତାଙ୍କୁ ଧର।
ଆଗାତ୍ସାଧ୍ଵୀ ତଦା ଵ୍ଯାସ ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ, ହେ ବ୍ୟାସ, ସେ ସତୀ ମହିଳା ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ଆସିଲେ।
ଵାରଯିଷ୍ଯେ ପରାଂ ଦେଵୀଂ ଵର୍ଧମାନାଂ ଦ୍ରୁତଂ ହ୍ଯୃଷେ
ମୁଁ ଏହି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ରୋକିଦେବି, ହେ ଋଷି।
ଯାଵତ୍ତ୍ରିକୂଟେ ଦ୍ଵାରେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଥାସ୍ଯ ସି ଋଷିସତ୍ତମ
ତୁମେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନିଟି ପାହାଡ଼ର ଦ୍ୱାରରେ ରହିବ, ମହାନ ଋଷି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ...
କୁଶସ୍ଥଲୀ ମହାପୁଣ୍ଯା ପଵିତ୍ରା ପାପହାରିଣୀ ତତ୍ରୈଵାହଂ ଚିରଂ କାଲଂ ମାତୃଭିର୍ନିଵସାମି ଵୈ ।। 5.1.55.
ଏଠାରେ କୁଶସ୍ଥଳୀ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ, ଏଠିରେ ମୁଁ ମାନ୍ୟମାନେ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେ।
ତତ୍ରାପି ତ୍ଵଂ ସଦା ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରାଧିପତ୍ଯମାପ୍ନୁଯାଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ସିଦ୍ଧମାନେ ଥିବା କ୍ଷେତ୍ରର ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇବ।
ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵାସୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ତିଷ୍ଠଂତି କୋଟିଶଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବୀମାନେ କୋଟିକୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଯଜଂତି ଚୈଵ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧୂପଦୀପାଗ୍ନିତର୍ପଣୈଃ
ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଦ୍ଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାପ୍ଯଂତେ ଵିଵିଧା ଭୋଗା ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭାଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଭୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ନ ଶସ୍ତ୍ରାନଲତୋଯୌଘାତ୍କଦା ଚିତ୍ସଂଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଜଳର ହାନି ହେବ ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମୃତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ।। ଏଵଂ ଵ୍ଯାସ ପୁରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରମ୍ଯାଂ ଚୋଜ୍ଜଯିନୀଂ ଶୁଭାମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଏ। ଏଭଳିଭାବେ ବ୍ୟାସ, ଆନନ୍ଦମୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସମାଶ୍ରିତା ତଦା ଦେଵୀ ସତତଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ
ସେଠାରେ ସଦା ଦେବୀ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଆଯାଏ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵା ରଜୋ ଦୋଷାର୍ତା ଵଂଧ୍ଯାଃ କାକବକାଦିକାଃ
ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ରଜସ୍ୱଳା ଦୁଃଖରେ, ଅସନ୍ତାନ, କିମ୍ବା କାଉଁ ଓ ବକ ଭଳି ଅପବିତ୍ର, ସେମାନେ...
ଵିମଲୋଦେଽପି ତାଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵୈ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀମ୍ 5.1.55.
ଏମିତି ଅପବିତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ନାନ କରି ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ...
ଅପୁତ୍ରା ପ୍ରାପ୍ନୁଯୁଃ ପୁତ୍ରାନ୍କନ୍ଯା ଵୀରପତିଂ ଵରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ, ସେମାନେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି; ଝିଅମାନେ ବୀର ସ୍ୱାମୀ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାଵାଞ୍ଜାଯତେ ଵିପ୍ରଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଏ।
କଥାଂ ପୁଣ୍ଯଵତୀମେତାଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦାମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ ଵିମଲୋଦତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଅଠାଈ ହଜାର ଏକାଶୀ ସଂଖ୍ୟା ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡର ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ ଓ ବିମଳୋଦା ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚାପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ତୁ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ମହାପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ,
ଅମା ଵୈ ଶନିଵାରେଣ ଯଦାଯାତି ସମାହିତଃ
ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଶନିବାର ପଡ଼େ ଏବଂ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଆସାଯାଏ,
ପଶ୍ଯେଚ୍ଛନୈଶ୍ଚରଂ ଦେଵଂ ସ୍ଥାଵରଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ଦେବଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ଭୂଯସ୍ତୁ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଵିସ୍ତରେଣ ତପୋଧନ
ମୁଁ ଆଉ ଅଧିକ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ତପସ୍ଵୀ।