ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପୁଷ୍କରସ୍ଯ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ହୋଇ, ପୁଷ୍କରର ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ନୀଲଗଂଗାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଃପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, 'ନୀଳଗଙ୍ଗାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚୁଆନ୍ନିଅଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ କେନ ଵା ପ୍ରେଷିତଃ ପୁରା
ମହାକାଳବନର ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାନ୍ତରେ, ସେ କିଏ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ କାହିଁକି ପୂର୍ବରୁ ପଠାଯାଇଥିଲେ?
ତଦା ସର୍ଵସୁରୈରେଵମଗସ୍ତିର୍ମୁନିସତ୍ତମଃ
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମହାମୁନି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏଭଳି—
ଆରାଧିତୋ ମହାଭାଗୋ ଧରଣୀତ୍ରାଣକାରଣାତ୍
ଧରଣୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ସେ ମହାମାନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏକାଗ୍ରମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଭଵାନୀଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀମ୍
ଏକାଗ୍ର ମନେ, ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ଭବାନୀଙ୍କୁ ସେ ଉପାସନା କଲେ।
କଂସଵିଦ୍ରାଵଣକରୀମସୁରାଣାଂ କ୍ଷଯଂକରୀମ୍
ଯିଏ କଂସଙ୍କୁ ଭୟଭିତ କରନ୍ତି, ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—
ଯଶୋଦାଗର୍ଭସଂଭୂତାଂ ଚାଣୂରବଲମର୍ଦିନୀମ୍
ଯାଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଚାଣୂରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଚୁର୍ମାର କରିଥିବା—
ଜନନୀଂ ଦେଵସେନସ୍ଯ କଵୀନାଂ ଵାଚମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ଦେବସେନାଙ୍କ ଜନନୀ, କବିମାନଙ୍କ ଭାଷାର ଅଧିପତି—
ସହସ୍ରାକ୍ଷୀଂ ତଥେଂଦ୍ରସ୍ଯ ଋଷେଶ୍ଚାରୁଂଧତୀଂ ପରାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଋଷିଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅରୁଣ୍ଧତୀ—
ଅଦିତିଂ ସର୍ଵମାତୄଣାଂ ପାର୍ଵତୀଂ ସର୍ଵଯୋଷିତାମ୍
ସମସ୍ତ ମାଆମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି, ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ—
ଶାରଦୀମୃତୁଵେଲାଯାଂ ଵୃଂଦାଵନଚରୀଂ ଵରାମ୍ 5.1.55.
ଶରତ୍କାଳରେ ବୃନ୍ଦାବନରେ ଘୁରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠା—
ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ଶ୍ରୀମତାମିଷ୍ଟାଂ ଯକ୍ଷିଣୀଂ ଧନଦାର୍ଚିତାମ୍
ସମ୍ପନ୍ନମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କୁବେରଙ୍କ ପୂଜିତ ଯକ୍ଷିଣୀ—
ଵେଦିକାଂ ଯଜ୍ଞଶାଲାନାଂ ହଵିରାହଵନୀଂ ଶୁଭାମ୍ । ଦକ୍ଷିଣାଂ ସର୍ଵଦୀକ୍ଷାଣାଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦାମ୍
ଯଜ୍ଞଶାଳାର ବେଦି, ପବିତ୍ର ହବିରାହୁତି ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦୀକ୍ଷାର ଦକ୍ଷିଣା, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରୁଥିବା—
ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ତଦା ଦେଵୀ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସେ ସମୟରେ ବିନ୍ଧ୍ୟାବାସିନୀ ଦେବୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵିଯତାଂ ଭୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଦସ୍ମତ୍ତୋଽଭିଵାଂଛିତମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଯାହା ଚାହଁ, ଅନୁରୋଧ କର।
ରେଵେଯଂ ଵର୍ଦ୍ଧିତା ଲୋକେ ସର୍ଵଲୋକଭଯପ୍ରଦା
ଏହି ରେବା ଏହି ସଂସାରରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଛି।
ତଯେଦଂ ପ୍ଲାଵିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ଗ୍ରହଣଂ କୁରୁ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି; ତାଙ୍କୁ ଧର।
ଆଗାତ୍ସାଧ୍ଵୀ ତଦା ଵ୍ଯାସ ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ, ହେ ବ୍ୟାସ, ସେ ସତୀ ମହିଳା ଶୁଭ ମହାକାଳବନକୁ ଆସିଲେ।
ଵାରଯିଷ୍ଯେ ପରାଂ ଦେଵୀଂ ଵର୍ଧମାନାଂ ଦ୍ରୁତଂ ହ୍ଯୃଷେ
ମୁଁ ଏହି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ରୋକିଦେବି, ହେ ଋଷି।
ଯାଵତ୍ତ୍ରିକୂଟେ ଦ୍ଵାରେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଥାସ୍ଯ ସି ଋଷିସତ୍ତମ
ତୁମେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନିଟି ପାହାଡ଼ର ଦ୍ୱାରରେ ରହିବ, ମହାନ ଋଷି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ...
କୁଶସ୍ଥଲୀ ମହାପୁଣ୍ଯା ପଵିତ୍ରା ପାପହାରିଣୀ ତତ୍ରୈଵାହଂ ଚିରଂ କାଲଂ ମାତୃଭିର୍ନିଵସାମି ଵୈ ।। 5.1.55.
ଏଠାରେ କୁଶସ୍ଥଳୀ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ, ଏଠିରେ ମୁଁ ମାନ୍ୟମାନେ ସହ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହେ।
ତତ୍ରାପି ତ୍ଵଂ ସଦା ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରାଧିପତ୍ଯମାପ୍ନୁଯାଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ସଦା ସିଦ୍ଧମାନେ ଥିବା କ୍ଷେତ୍ରର ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇବ।
ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଵାସୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ତିଷ୍ଠଂତି କୋଟିଶଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣ୍ୟବାନମାନେ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବୀମାନେ କୋଟିକୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଯଜଂତି ଚୈଵ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧୂପଦୀପାଗ୍ନିତର୍ପଣୈଃ
ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଦ୍ଯତେ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଲୋକରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାପ୍ଯଂତେ ଵିଵିଧା ଭୋଗା ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭାଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଭୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ନ ଶସ୍ତ୍ରାନଲତୋଯୌଘାତ୍କଦା ଚିତ୍ସଂଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଜଳର ହାନି ହେବ ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମୃତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ।। ଏଵଂ ଵ୍ଯାସ ପୁରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରମ୍ଯାଂ ଚୋଜ୍ଜଯିନୀଂ ଶୁଭାମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ଶିବଙ୍କ ନଗରକୁ ଯାଏ। ଏଭଳିଭାବେ ବ୍ୟାସ, ଆନନ୍ଦମୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସମାଶ୍ରିତା ତଦା ଦେଵୀ ସତତଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀ
ସେଠାରେ ସଦା ଦେବୀ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନିଆଯାଏ।