ତତ୍ର ଶିପ୍ରା ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ଵର୍ତତେ ଭୁଵି ପାଵନୀ
ସେଠାରେ ଭୂମିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ଶିପ୍ରା ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଭାବେ ବହୁଛି।
ତତ୍ର ଗଚ୍ଛ ମହାଭାଗେ ସଦ୍ଯଶ୍ଚାତ୍ମ ଵିଶୁଦ୍ଧଯେ
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଅ, ନିଜ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ।
ତମଭିଜ୍ଞାଯ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନି, ଶୁଭ୍ର ମହାକାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଂଧ୍ଯସ୍ଯ ଚୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଅଂଜନ୍ଯାଶ୍ରମମୁତ୍ତମମ୍
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଅଂଶରେ ଅଞ୍ଜନାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି।
ପତିଵ୍ରତାଭିଃ ସର୍ଵାଭିଃ ପତିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ
ସମସ୍ତ ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ଏବଂ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ପତିମାନେ ଏଠାରେ ଥିଲେ।
ସରସୀଫୁଲ୍ଲକଲ୍ହାରୈର୍ମତ୍ତାଲିକୁଲନାଦିତୈଃ
ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ସରୋବରଗୁଡ଼ିକ, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କର ଗୀତରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେଉଥିଲା।
ମନୋହ୍ରାଦକରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍ 5.1.54.
ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ଶୁକ୍ଲଵାସାଽଭଵତ୍ସଦ୍ଯୋ ନଷ୍ଟପାପମଲା ଽଶୁଭା
ସେ ସତ୍ୱରା ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ମଳ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ଶୁଭା ହେଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଚାଶ୍ରମଂ ଚକ୍ରେ ମନଃସଂହର୍ଷକାରଣମ୍
ସେଠାରେ ତିନି ଏକ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ମନକୁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା।
ନୀଲଗଂଗେତି ଵୈ ଵ୍ଯାସ ତୀର୍ଥଂ କିଲ୍ଵିଷନାଶନମ୍
ହେ ବ୍ୟାସ, ନୀଳଗଙ୍ଗା ନାମକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ପାପ ନଶ୍ୱନ କରେ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଃ କରଗତା ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କର ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଆସିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦର୍ଶେ ପିତୄନ୍ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାନ୍ମହାଲଯମ୍
ଅମାବାସ୍ୟାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମହାଳୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ସମଗୋତ୍ରେଷୁ ଯେ ଜାତାଃ ପୂର୍ଵଜା ନିରଯଵାସିନଃ
ଏକେ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଯେଉଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ନରକରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି,
ସ୍ନାତ୍ଵା ତିଲାଂଜଲିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିତୄ ନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍ପରଃ
ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାରେ ତିଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସପ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ପାଯସୈଃ
ପାୟସରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ସାତଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯତରଂ ଵ୍ଯାସ ଶୃଣୁ ଚାନ୍ଯଦ୍ଵଦାମି ତେ
ହେ ବ୍ୟାସ, ଆଉ ଏକ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦମ୍ 5.1.54.
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଦୁଗ୍ଧଂ ସର୍ଵଂ ହଵିର୍ଭାଵ୍ଯଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜୀଵନପ୍ରଦମ୍
ସମସ୍ତ ଦୁଧ ହବିଷ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ।
କୁଂଡେ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଯଃ ପୀତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଗାଂ ଚ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦୁଧ ପିଇ, ଏବଂ ଏକ ଦୁଧାଳୁ ଗାଈ ଦାନ କରି,
ଜାଯତେ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ମୃତଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ କାଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଯାଏ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପୁଷ୍କରସ୍ଯ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ହୋଇ, ପୁଷ୍କରର ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ନୀଲଗଂଗାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁଃପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, 'ନୀଳଗଙ୍ଗାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚୁଆନ୍ନିଅଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ କେନ ଵା ପ୍ରେଷିତଃ ପୁରା
ମହାକାଳବନର ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାନ୍ତରେ, ସେ କିଏ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ କାହିଁକି ପୂର୍ବରୁ ପଠାଯାଇଥିଲେ?
ତଦା ସର୍ଵସୁରୈରେଵମଗସ୍ତିର୍ମୁନିସତ୍ତମଃ
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମହାମୁନି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏଭଳି—
ଆରାଧିତୋ ମହାଭାଗୋ ଧରଣୀତ୍ରାଣକାରଣାତ୍
ଧରଣୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ସେ ମହାମାନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏକାଗ୍ରମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଭଵାନୀଂ ଵିଂଧ୍ଯଵାସିନୀମ୍
ଏକାଗ୍ର ମନେ, ବିନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ବତରେ ବସୁଥିବା ଭବାନୀଙ୍କୁ ସେ ଉପାସନା କଲେ।
କଂସଵିଦ୍ରାଵଣକରୀମସୁରାଣାଂ କ୍ଷଯଂକରୀମ୍
ଯିଏ କଂସଙ୍କୁ ଭୟଭିତ କରନ୍ତି, ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି—
ଯଶୋଦାଗର୍ଭସଂଭୂତାଂ ଚାଣୂରବଲମର୍ଦିନୀମ୍
ଯାଶୋଦାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଚାଣୂରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଚୁର୍ମାର କରିଥିବା—
ଜନନୀଂ ଦେଵସେନସ୍ଯ କଵୀନାଂ ଵାଚମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ଦେବସେନାଙ୍କ ଜନନୀ, କବିମାନଙ୍କ ଭାଷାର ଅଧିପତି—
ସହସ୍ରାକ୍ଷୀଂ ତଥେଂଦ୍ରସ୍ଯ ଋଷେଶ୍ଚାରୁଂଧତୀଂ ପରାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ଋଷିଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅରୁଣ୍ଧତୀ—