ଗତା ପୁନଂତୀ ତ୍ରୀଲ୍ଲୋକାନ୍ନୀଲଵାସା ଶୁଚାର୍ଦିତା
ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ପବିତ୍ରତାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ସେ ଯାଇ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ଦୁଷ୍ଟାଚାରାପରାଧେନ ଯେନେମାଂ ପ୍ରାପିତା ଦଶାମ୍
ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଓ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ତିଷ୍ଠତି ମଯି ସର୍ଵେଷାମପି ଦେହିନାମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଦେହୀମାନେ ଭଳି ମୋରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।
ନୀଲଭାସା ଵିଵର୍ଣା ଚ ସର୍ଵଧର୍ମବହିର୍ମୁଖା
ନୀଳ ରଙ୍ଗର, ରଙ୍ଗହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ଦୂର।
ମଯି ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୁନଂତୀହ ଜଂତଵଃ ସର୍ଵଶୋଽମଲାଃ
ମୋତେ ଛାଡିଦେଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ଅସ୍ମାକଂ ଚ ମହତ୍କଷ୍ଟଂ ଜାତଂ ଧାତଃ ପରଂ ମଲମ୍
ହେ ଧାତୃ, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅପବିତ୍ରତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ନ ଲୋକେ ଚ ସ୍ଥିତିର୍ମେଦ୍ଯ ପାପିଷ୍ଠାଯାଃ ସନାତନୀ 5.1.54.
ଏହି ସବୁଠାରୁ ପାପିଷ୍ଠ ଓ ଅପବିତ୍ର ଜନା ପାଇଁ ବିଶ୍ୱରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।
କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମି ଯେନ ଶାଂତିର୍ଭଵେନ୍ମମ
ମୁଁ କଣ କରିବି, କେଉଁଠି ଯିବି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଶାନ୍ତି ମିଳିପାରିବ?
ଯେନାହଂ ପାପଲିପ୍ତାଂଗୀ ପୁନଃ ପ୍ରକୃତିମାପ୍ନୁଯାମ୍
ମୋ ଦେହ ପାପରେ ଲିପ୍ତ, କେଉଁ ଉପାୟରେ ମୁଁ ପୁଣି ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ପାଇପାରିବି?
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ପୁରୀ ହ୍ଯେଷା ଽମରାଵତୀ
ମହାକାଳବନର ଶୋଭାମୟ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଅମରାବତୀ ପୁରୀ ଅଛି।
ତତ୍ର ଶିପ୍ରା ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ଵର୍ତତେ ଭୁଵି ପାଵନୀ
ସେଠାରେ ଭୂମିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ଶିପ୍ରା ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଭାବେ ବହୁଛି।
ତତ୍ର ଗଚ୍ଛ ମହାଭାଗେ ସଦ୍ଯଶ୍ଚାତ୍ମ ଵିଶୁଦ୍ଧଯେ
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଅ, ନିଜ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ।
ତମଭିଜ୍ଞାଯ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ମହାକାଲଵନଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନି, ଶୁଭ୍ର ମହାକାଳବନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଂଧ୍ଯସ୍ଯ ଚୋତ୍ତରେ ଭାଗେ ଅଂଜନ୍ଯାଶ୍ରମମୁତ୍ତମମ୍
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଅଂଶରେ ଅଞ୍ଜନାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ଅଛି।
ପତିଵ୍ରତାଭିଃ ସର୍ଵାଭିଃ ପତିଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ
ସମସ୍ତ ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ଏବଂ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ପତିମାନେ ଏଠାରେ ଥିଲେ।
ସରସୀଫୁଲ୍ଲକଲ୍ହାରୈର୍ମତ୍ତାଲିକୁଲନାଦିତୈଃ
ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ସରୋବରଗୁଡ଼ିକ, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କର ଗୀତରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେଉଥିଲା।
ମନୋହ୍ରାଦକରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍ 5.1.54.
ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ଶୁକ୍ଲଵାସାଽଭଵତ୍ସଦ୍ଯୋ ନଷ୍ଟପାପମଲା ଽଶୁଭା
ସେ ସତ୍ୱରା ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ମଳ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ଶୁଭା ହେଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଚାଶ୍ରମଂ ଚକ୍ରେ ମନଃସଂହର୍ଷକାରଣମ୍
ସେଠାରେ ତିନି ଏକ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ମନକୁ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା।
ନୀଲଗଂଗେତି ଵୈ ଵ୍ଯାସ ତୀର୍ଥଂ କିଲ୍ଵିଷନାଶନମ୍
ହେ ବ୍ୟାସ, ନୀଳଗଙ୍ଗା ନାମକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ପାପ ନଶ୍ୱନ କରେ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଃ କରଗତା ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କର ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଆସିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦର୍ଶେ ପିତୄନ୍ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାନ୍ମହାଲଯମ୍
ଅମାବାସ୍ୟାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମହାଳୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ସମଗୋତ୍ରେଷୁ ଯେ ଜାତାଃ ପୂର୍ଵଜା ନିରଯଵାସିନଃ
ଏକେ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଯେଉଁ ପୂର୍ବଜମାନେ ନରକରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି,
ସ୍ନାତ୍ଵା ତିଲାଂଜଲିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପିତୄ ନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍ପରଃ
ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାରେ ତିଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସପ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ପାଯସୈଃ
ପାୟସରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ସାତଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯତରଂ ଵ୍ଯାସ ଶୃଣୁ ଚାନ୍ଯଦ୍ଵଦାମି ତେ
ହେ ବ୍ୟାସ, ଆଉ ଏକ ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦମ୍ 5.1.54.
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଦୁଗ୍ଧଂ ସର୍ଵଂ ହଵିର୍ଭାଵ୍ଯଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜୀଵନପ୍ରଦମ୍
ସମସ୍ତ ଦୁଧ ହବିଷ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ।
କୁଂଡେ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଯଃ ପୀତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଗାଂ ଚ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦୁଧ ପିଇ, ଏବଂ ଏକ ଦୁଧାଳୁ ଗାଈ ଦାନ କରି,
ଜାଯତେ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ମୃତଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ କାଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଯାଏ।