ସ୍ଵଧାକାରୋ ଵଷଟ୍କାରଃ ସ୍ଵାହାକାରୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ସ୍ୱଧା, ବଷଟ୍ ଓ ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା।
ନୈଵ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରକାଶେତ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ତୀର୍ଥ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା, ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିରମାନେ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ।
ଉଚ୍ଛିନ୍ନା ହି ତଦା ଜାତାସ୍ତସ୍ମିନ୍ରାଜ୍ଞି ଦୁରାତ୍ମନି
ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ପାଖଂଡିନୋଽପରା କ୍ରାଂତାଃ ସର୍ଵେ ଧର୍ମବହିର୍ମୁଖାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଥ୍ୟାପନ୍ଥୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ବହୁମ୍ଲେଚ୍ଛା ବହୁକ୍ଲେଶା ବହ୍ଵାବାଧାଵନୀ କୃତା
ଅନେକ ବିଦେଶୀ, ବହୁ ଦୁଃଖ ଓ ବଡ଼ କଷ୍ଟ ଭୂମିକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ତମୀଭୂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵସୁଧାତଲେ 5.1.52.
ପୃଥିବୀର ମାଟି ଉପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା।
ଯଦା ଯଦା ହି ଧର୍ମସ୍ଯ ଗ୍ଲାନିର୍ଭଵତି ଭାରତ
ହେ ଭାରତବଂଶୀ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମର ଅବନତି ହୁଏ,
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାରାହଂ ଵପୁରାତ୍ମଵାନ୍
ଏହି କଥା ଜାଣି, ମହାବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଯୂପଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ହଵିର୍ଗଂଧୋ ବୀଜୌଷଧିତନୂରୁହଃ
ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ, ଶରୀରରେ ହବିର ଗନ୍ଧ, ଓ ବୀଜ, ଔଷଧି ଓ ଗଛପଲା ରହିଥିଲା।
ଅଂତରାସ୍ଯରୁଚାଦାର୍ଢୋ ଯଜ୍ଞକାଯଃ ସୁଦକ୍ଷିଣଃ
ତାଙ୍କର ମୁଁହର ଭିତର ଆଲୋକରେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ଶରୀରଟି ଯଜ୍ଞର ଦେହ, ଓ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାନଶୀଳ ଥିଲେ।
ହୌତ୍ରଶ୍ଵାସପରୋ ଦକ୍ଷସଦସ୍ଯାଵଯଵଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ହବି, ସେ ଯଜ୍ଞକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତାଙ୍କର ଅଂଗଗୁଡ଼ିକ ଯଜ୍ଞସଭାର ସଦସ୍ୟମାନେ।
ଵେଦିପଲ୍ଵଲସଂସ୍ତାରୋ ବ୍ରହ୍ମାଧ୍ଵର୍ଯୁର୍ଵନାକରଃ
ବେଦର ବିସ୍ତାର ତାଙ୍କର ଜଳାଶୟ, ବ୍ରହ୍ମା ପୂଜାରୀ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ଆଦ୍ଯଃ ପୁରୁଷ ଈଶାନଃ ପୁରୁହୂତଃ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ
ସେ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ପ୍ରଶଂସିତ।
ସଂଗ୍ରାମାନ୍ସୁବହୂନ୍କୃତ୍ଵା ବହୁକଷ୍ଟେନ ଵିଷ୍ଣୁନା
ବିଷ୍ଣୁ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ବହୁ କଷ୍ଟ ସହିଲେ,
ଉଦ୍ଧୃତା ଚ ଵରାହେଣ ଦଂଷ୍ଟ୍ରଯା ଚଂଦ୍ରରେଖଯା
ବରାହ ତାଙ୍କର ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଦାଢ଼ିରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଲେ।
ଵଵୁଃ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତଥା ଵାତାଃ ସୁପ୍ରଭୋଽଭୂଦ୍ଦିଵାକରଃ 5.1.52.
ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ସରିତୋ ମାର୍ଗଵାହିନ୍ଯଃ ସାଗରାଃ ପ୍ରକୃତିଂ ଗତଃ
ନଦୀମାନେ ନିଜ ମାର୍ଗରେ ବହିଲେ, ସାଗର ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା।
ଵାରାହମୂର୍ତିର୍ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ
ଭଗବାନ୍ ବରାହ ରୂପେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାପି ହୃଦଯାଜ୍ଜାତା ନଦୀ ହ୍ଯେଷା ସନାତନୀ
ତାଙ୍କର ହୃଦୟରୁ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ବହୁଯୋଜନଵିସ୍ତାରା ବହୁଲା କାମଚାରିଣୀ
ଏହି ନଦୀ ବହୁ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ଅତ୍ୟଧିକ ଜଳବହୁଳ ଓ ଇଚ୍ଛାମତେ ବହେ।
ସରଲା ତରଲଚ୍ଛାଯା ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵସେଵିତା
ସିଧା ଓ ତରଳ ଛାୟାରେ, ଯକ୍ଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି।
ଅପ୍ସରୋଭିର୍ନୃତ୍ଯମାନା ସ୍ତୂଯମାନା ମହର୍ଷିଭିଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ତୁଂଗସ୍ତନଭରାକ୍ରାଂତଯୋଷିଦ୍ଭିଃ କ୍ରୀଡିତାନ୍ତରା
ଉଚ୍ଚ ଓ ଭାରୀ ସ୍ତନ ଥିବା ମହିଳାମାନେ ଖେଳ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ ସେ ମଜା କରିଥିଲେ।
ସର୍ଵଦା ସର୍ଵକାଲେ ଚ ସିଦ୍ଧୈଃ ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦା ନୃଣାମ୍
ସମସ୍ତ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ କାଳରେ, ସେ ସିଧ୍ଧମାନେ ସହିତ ମଣିଷମାନେକୁ ସିଧ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହାକାଲଵନେ ରମ୍ଯେ ରମ୍ଯା ପଦ୍ମାଵତୀ ପୁରୀ
ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟର ଶୋଭାମୟ ପ୍ରାନ୍ତରେ ରମ୍ୟ ପଦ୍ମାବତୀ ନଗରୀ ଅଛି।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରା ଯାଂତି ଶିଵଲୋକଂ ସନାତନମ୍ 5.1.52.
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଲୋକମାନେ ଶିବଙ୍କ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଵାରାହେଣ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଦୁଷ୍ଟଦୈତ୍ଯନିବର୍ହଣମ୍
ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବଙ୍କ ନାଶ ବରାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା।
କୃତପ୍ରାଂଜଲଯଃ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଇଂଦ୍ରପୁରୋଗମାଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।
ଦେଵଦେଵ ଜଗନ୍ନାଥ ପୁଣ୍ଯଶ୍ରଵଣକୀର୍ତନ
ହେ ଦେବଦେବ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଶୁଣିବା ଏବଂ ଗାଇବା ମହାପୁଣ୍ୟ।
ଯେନ ପୁଣ୍ଯପ୍ରଭାଵେନ ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ହ୍ଯଵାପ୍ସ୍ଯତେ
ଯାହାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ ପୁନିଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।