ନିଵାରିତାଶ୍ଚ ସହସା ତାଭ୍ଯାଂ ଵୈ ଦ୍ଵାରପାଲନାତ୍
କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେଇ ଦୁଇଜଣ ହଠାତ୍ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ରୋକିଦେଲେ।
ଭଗଵାନୁଵାଚ ଅତଃ ପ୍ରଭୃତି ସ୍ଥାନେସ୍ମିନ୍ସ୍ଥିତିର୍ନାସ୍ତି ଚ ଶାଶ୍ଵତୀ
ଭଗବାନ କହିଲେ: ସେଇ ସମୟରୁ ଏଠିରେ ଚିରକାଳ ରହିବାର ସୁଯୋଗ ରହିଲା ନାହିଁ।
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରାପ୍ତୌ ତଦା ଵ୍ଯାସ ଆସୁରୀଂ ଯୋନିମେଵ ତୌ
ତାପରେ, ବ୍ୟାସ, ସେଇ ଦୁଇଜଣ ସତ୍ୱରେ ଏକ ଅସୁରୀ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ।
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଣ ତପୋଦାନସମାଧିଭିଃ
ହଜାର ଜନ୍ମ ପରେ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା,
ଦୁଷ୍ଟଭାଵେନ ସଦ୍ଯୋ ଵୈ ଜନ୍ମଭିର୍ଜାଯତେ ତ୍ରିଭିଃ
କିନ୍ତୁ ଖରାପ ମନଭାବ ଥିଲେ, କେବଳ ତିନିଟି ଜନ୍ମରେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଜନ୍ମଜନ୍ମାଂତରେ ଜାତୌ ତାମସୀଂ ଯୋନିମୁଦ୍ଧତୌ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରମୟ ତାମସିକ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତଥୈଵ କୁଂଭକର୍ଣାଖ୍ଯୋ ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ 5.1.52.
ଏଭଳି ଭାବରେ, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯୋଽସୌ ମହାବଲୀ ଦୈତ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଯିଏ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଭାବେ ପରିଚିତ,
ଜିତ୍ଵା ଚ ସକଲାନ୍ଦେଵାନ୍ସ୍ଵଯମେଵାଧିତିଷ୍ଠତି
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତି, ନିଜେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଧିକାର କଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନିରାକୃତାଃ ସର୍ଵେ ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯାଃ ପରାଜିତାଃ
ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରାଗଲେ, ରାଜ୍ୟ ହରାଇଲେ ଓ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ସ୍ଵଧାକାରୋ ଵଷଟ୍କାରଃ ସ୍ଵାହାକାରୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ସ୍ୱଧା, ବଷଟ୍ ଓ ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା।
ନୈଵ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରକାଶେତ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ତୀର୍ଥ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା, ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିରମାନେ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ।
ଉଚ୍ଛିନ୍ନା ହି ତଦା ଜାତାସ୍ତସ୍ମିନ୍ରାଜ୍ଞି ଦୁରାତ୍ମନି
ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ପାଖଂଡିନୋଽପରା କ୍ରାଂତାଃ ସର୍ଵେ ଧର୍ମବହିର୍ମୁଖାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଥ୍ୟାପନ୍ଥୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ବହୁମ୍ଲେଚ୍ଛା ବହୁକ୍ଲେଶା ବହ୍ଵାବାଧାଵନୀ କୃତା
ଅନେକ ବିଦେଶୀ, ବହୁ ଦୁଃଖ ଓ ବଡ଼ କଷ୍ଟ ଭୂମିକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ତମୀଭୂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵସୁଧାତଲେ 5.1.52.
ପୃଥିବୀର ମାଟି ଉପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା।
ଯଦା ଯଦା ହି ଧର୍ମସ୍ଯ ଗ୍ଲାନିର୍ଭଵତି ଭାରତ
ହେ ଭାରତବଂଶୀ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମର ଅବନତି ହୁଏ,
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାରାହଂ ଵପୁରାତ୍ମଵାନ୍
ଏହି କଥା ଜାଣି, ମହାବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଯୂପଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ହଵିର୍ଗଂଧୋ ବୀଜୌଷଧିତନୂରୁହଃ
ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ, ଶରୀରରେ ହବିର ଗନ୍ଧ, ଓ ବୀଜ, ଔଷଧି ଓ ଗଛପଲା ରହିଥିଲା।
ଅଂତରାସ୍ଯରୁଚାଦାର୍ଢୋ ଯଜ୍ଞକାଯଃ ସୁଦକ୍ଷିଣଃ
ତାଙ୍କର ମୁଁହର ଭିତର ଆଲୋକରେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ଶରୀରଟି ଯଜ୍ଞର ଦେହ, ଓ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାନଶୀଳ ଥିଲେ।
ହୌତ୍ରଶ୍ଵାସପରୋ ଦକ୍ଷସଦସ୍ଯାଵଯଵଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ହବି, ସେ ଯଜ୍ଞକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ତାଙ୍କର ଅଂଗଗୁଡ଼ିକ ଯଜ୍ଞସଭାର ସଦସ୍ୟମାନେ।
ଵେଦିପଲ୍ଵଲସଂସ୍ତାରୋ ବ୍ରହ୍ମାଧ୍ଵର୍ଯୁର୍ଵନାକରଃ
ବେଦର ବିସ୍ତାର ତାଙ୍କର ଜଳାଶୟ, ବ୍ରହ୍ମା ପୂଜାରୀ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ଆଦ୍ଯଃ ପୁରୁଷ ଈଶାନଃ ପୁରୁହୂତଃ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ
ସେ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଉଥିବା ଓ ପ୍ରଶଂସିତ।
ସଂଗ୍ରାମାନ୍ସୁବହୂନ୍କୃତ୍ଵା ବହୁକଷ୍ଟେନ ଵିଷ୍ଣୁନା
ବିଷ୍ଣୁ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ବହୁ କଷ୍ଟ ସହିଲେ,
ଉଦ୍ଧୃତା ଚ ଵରାହେଣ ଦଂଷ୍ଟ୍ରଯା ଚଂଦ୍ରରେଖଯା
ବରାହ ତାଙ୍କର ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଦାଢ଼ିରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଲେ।
ଵଵୁଃ ପୁଣ୍ଯାସ୍ତଥା ଵାତାଃ ସୁପ୍ରଭୋଽଭୂଦ୍ଦିଵାକରଃ 5.1.52.
ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।
ସରିତୋ ମାର୍ଗଵାହିନ୍ଯଃ ସାଗରାଃ ପ୍ରକୃତିଂ ଗତଃ
ନଦୀମାନେ ନିଜ ମାର୍ଗରେ ବହିଲେ, ସାଗର ନିଜ ସ୍ୱଭାବକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା।
ଵାରାହମୂର୍ତିର୍ଭଗଵାନ୍ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ
ଭଗବାନ୍ ବରାହ ରୂପେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାପି ହୃଦଯାଜ୍ଜାତା ନଦୀ ହ୍ଯେଷା ସନାତନୀ
ତାଙ୍କର ହୃଦୟରୁ ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ବହୁଯୋଜନଵିସ୍ତାରା ବହୁଲା କାମଚାରିଣୀ
ଏହି ନଦୀ ବହୁ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ଅତ୍ୟଧିକ ଜଳବହୁଳ ଓ ଇଚ୍ଛାମତେ ବହେ।