ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଭୋଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ସମାହିତାଃ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: 'ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ, ସମସ୍ତେ ମନ ଦେଇ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ ।'
ଦ୍ଵାଵେଵ ସଚିଵୌ ଦାଂତୌ ଵିଷ୍ଣୁଵେଷଧରାଵୁଭୌ
ମାତ୍ର ଦୁଇଜଣ ସଚିବ ଅଛନ୍ତି, ଦୁହେଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିୟମିତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଏକଦା ଵୈ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ମାନସାତ୍ମଜାଃ
ଏକଥର, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଅମାନେ—
ସନକାଦଯୋ ମହାଭାଗା ଭଗଵଦ୍ଦର୍ଶନଲାଲସାଃ
ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ସନକ ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ—
ମୁମୁହୁଶ୍ଚ ତଦା ଵ୍ଯାସ କୁମାରା ଭୃଶଦୁଃଖିତାଃ
ସେ ସମୟରେ, ବ୍ୟାସ, ସେ କୁମାରମାନେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ଓ ଭ୍ରମିତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ ।
ଦଦର୍ଶ ସହସା ଵିଷ୍ଣୁଃ କୁମାରାନ୍ଭୁଵି ଦୁଃଖିତାନ୍
ହଠାତ୍, ବିଷ୍ଣୁ ଭୂମିରେ ଦୁଃଖିତ କୁମାରମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ଚାଘ୍ରାଯ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ହ୍ଯୁଵାଚ ହ 5.1.52.
ସେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି, ବାହୁଦ୍ୱାରା ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, କଥା କହିଲେ ।
ସର୍ଵଂ ତତ୍କାରଣଂ ବାଲା ବ୍ରୂତ ନୋ ଧର୍ମଵିତ୍ତମାଃ
ହେ ବାଳମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏହି ସବୁ ଘଟଣାର କାରଣ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆମକୁ କହ ।
ଯେନ ପ୍ରାପ୍ତା ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦଶାମେତାଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ହ
ଆମେ କିପରି ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଲୁ, ଏହାକୁ ଏବେ ଶୁଣ।
ଆଯାତା ଭ୍ରାତରୋ ହ୍ଯେତେ ଚତ୍ଵାରୋ ଲୋକପର୍ଯଟାଃ
ଏହି ଚାରିଜଣ ଭାଇ, ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ନିଵାରିତାଶ୍ଚ ସହସା ତାଭ୍ଯାଂ ଵୈ ଦ୍ଵାରପାଲନାତ୍
କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେଇ ଦୁଇଜଣ ହଠାତ୍ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ରୋକିଦେଲେ।
ଭଗଵାନୁଵାଚ ଅତଃ ପ୍ରଭୃତି ସ୍ଥାନେସ୍ମିନ୍ସ୍ଥିତିର୍ନାସ୍ତି ଚ ଶାଶ୍ଵତୀ
ଭଗବାନ କହିଲେ: ସେଇ ସମୟରୁ ଏଠିରେ ଚିରକାଳ ରହିବାର ସୁଯୋଗ ରହିଲା ନାହିଁ।
ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରାପ୍ତୌ ତଦା ଵ୍ଯାସ ଆସୁରୀଂ ଯୋନିମେଵ ତୌ
ତାପରେ, ବ୍ୟାସ, ସେଇ ଦୁଇଜଣ ସତ୍ୱରେ ଏକ ଅସୁରୀ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ।
ଜନ୍ମାଂତରସହସ୍ରେଣ ତପୋଦାନସମାଧିଭିଃ
ହଜାର ଜନ୍ମ ପରେ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା,
ଦୁଷ୍ଟଭାଵେନ ସଦ୍ଯୋ ଵୈ ଜନ୍ମଭିର୍ଜାଯତେ ତ୍ରିଭିଃ
କିନ୍ତୁ ଖରାପ ମନଭାବ ଥିଲେ, କେବଳ ତିନିଟି ଜନ୍ମରେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଜନ୍ମଜନ୍ମାଂତରେ ଜାତୌ ତାମସୀଂ ଯୋନିମୁଦ୍ଧତୌ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରମୟ ତାମସିକ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତଥୈଵ କୁଂଭକର୍ଣାଖ୍ଯୋ ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ 5.1.52.
ଏଭଳି ଭାବରେ, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଓ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯୋଽସୌ ମହାବଲୀ ଦୈତ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
ଯିଏ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଭାବେ ପରିଚିତ,
ଜିତ୍ଵା ଚ ସକଲାନ୍ଦେଵାନ୍ସ୍ଵଯମେଵାଧିତିଷ୍ଠତି
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତି, ନିଜେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଧିକାର କଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗାନ୍ନିରାକୃତାଃ ସର୍ଵେ ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯାଃ ପରାଜିତାଃ
ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରାଗଲେ, ରାଜ୍ୟ ହରାଇଲେ ଓ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ସ୍ଵଧାକାରୋ ଵଷଟ୍କାରଃ ସ୍ଵାହାକାରୋ ନ ଦୃଶ୍ଯତେ
ସ୍ୱଧା, ବଷଟ୍ ଓ ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା।
ନୈଵ ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରକାଶେତ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ତୀର୍ଥ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା, ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିରମାନେ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ।
ଉଚ୍ଛିନ୍ନା ହି ତଦା ଜାତାସ୍ତସ୍ମିନ୍ରାଜ୍ଞି ଦୁରାତ୍ମନି
ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ପାଖଂଡିନୋଽପରା କ୍ରାଂତାଃ ସର୍ଵେ ଧର୍ମବହିର୍ମୁଖାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଥ୍ୟାପନ୍ଥୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମରୁ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ବହୁମ୍ଲେଚ୍ଛା ବହୁକ୍ଲେଶା ବହ୍ଵାବାଧାଵନୀ କୃତା
ଅନେକ ବିଦେଶୀ, ବହୁ ଦୁଃଖ ଓ ବଡ଼ କଷ୍ଟ ଭୂମିକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
ତମୀଭୂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵସୁଧାତଲେ 5.1.52.
ପୃଥିବୀର ମାଟି ଉପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା।
ଯଦା ଯଦା ହି ଧର୍ମସ୍ଯ ଗ୍ଲାନିର୍ଭଵତି ଭାରତ
ହେ ଭାରତବଂଶୀ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମର ଅବନତି ହୁଏ,
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହାଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାରାହଂ ଵପୁରାତ୍ମଵାନ୍
ଏହି କଥା ଜାଣି, ମହାବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଯୂପଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ହଵିର୍ଗଂଧୋ ବୀଜୌଷଧିତନୂରୁହଃ
ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ, ଶରୀରରେ ହବିର ଗନ୍ଧ, ଓ ବୀଜ, ଔଷଧି ଓ ଗଛପଲା ରହିଥିଲା।
ଅଂତରାସ୍ଯରୁଚାଦାର୍ଢୋ ଯଜ୍ଞକାଯଃ ସୁଦକ୍ଷିଣଃ
ତାଙ୍କର ମୁଁହର ଭିତର ଆଲୋକରେ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ଶରୀରଟି ଯଜ୍ଞର ଦେହ, ଓ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦାନଶୀଳ ଥିଲେ।