ନାନାଦେଶୋଦ୍ଭଵା ଲୋକା ଯାତ୍ରିଣଃ ସମୁପାଗତାଃ
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଲୋକମାନେ, ଯାତ୍ରୀମାନେ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।
କୁର୍ଵତେ ତତ୍ର ଧର୍ମାଣି ମହାଦାନାନି ସର୍ଵଶଃ 5.1.51.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ନଦୀଂ ସୁଧାମଯୀଂ ସର୍ଵାଂ ନାଗାଃ ପରମହର୍ଷିତାଃ
ନାଗମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅମୃତର ନଦୀକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ।
ଵେଦୋକ୍ତଵିଧିନା ସର୍ଵେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପନ୍ନଗସତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପନ୍ନଗମାନେ ବେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଅମ୍ଲାନପଂକଜାଂ ମାଲାଂ ନାନାପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈ ସ୍ତଥା
ଅକ୍ଷୟ ପଦ୍ମର ମାଳା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ନଦାନ ଥିଲା।
ଦୀପଦାନାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈସ୍ତାଂବୂଲମଥ ଦକ୍ଷିଣାଃ ସ୍ତୁତିମାରେଭିରେ କର୍ତୁଂ ସୁଧାକାମାସ୍ତଦୋରଗାଃ
ଦୀପ, ଭୋଜନ, ପାନ, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଅମୃତକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ନାଗମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଚଂଦ୍ରମୌଲେ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ କପର୍ଦିନ୍ପରମାତ୍ମନେ
ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ପରମାତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଜଟାମୁକୁଟଧାରିଣେ
ତିନି ଆଖିଅଳି, ଜଟାମୁକୁଟ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କୃତ୍ତିଵାସ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଗିରୀଶାଯ ନମୋନମଃ
ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ମୃଗଵ୍ଯାଧ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଘସ୍ମରାଯ ନମୋନମଃ
ମୃଗ ଶିକାରୀ, ଭକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵସାକ୍ଷିନ୍ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ସର୍ଵଭୂତାଶଯାକୃତେ
ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଦିଵ୍ଯହାସ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ନମୋଽମୃତସ୍ରଵାଯ ଚ ।। 5.1.51.
ଦିବ୍ୟ ହାସ୍ୟ, ଅମୃତ ଝରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କାମ୍ଯକାମ ନମସ୍ତେସ୍ତୁ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦ
ଅନେକ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ମୃଡାଯ ଦାଂତାଯ ଶାଂତରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ
ଦୟାଳୁ, ସଂଯମୀ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ପ୍ରଣାମ।
ଏଵଂ ପ୍ରସାଦିତୋ ନାଗୈର୍ଭଗଵାନ୍ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ଏଭଳି ନାଗମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଖୁସି ହେଲେ।
ନାଗଲୋକେ ପୁରା ନିତ୍ଯଂ ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ଚାଗତୋସ୍ମ୍ଯହମ୍
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ପାଇଁ ନାଗଲୋକକୁ ଆସୁଥିଲି।
ଗୃହେଗୃହେ ଭୋଗଵତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯଚରତ୍କ୍ଷୁଧିତୋ ଭୃଶମ୍
ଭୋଗବତୀ ନଗରରେ ଘରେ ଘରେ ମୁଁ ବହୁତ ଭୁଖା ଥିଲି ଏବଂ ଘୁରୁଥିଲି।
ଅପ୍ରାପ୍ତଭିକ୍ଷୋ ଭିକ୍ଷାର୍ଥୀ ପୁନରାଗାଂ ତତୋ ଗୃହମ୍
ଭିକ୍ଷା ମିଳିଲା ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ପୁନି ଆଉ ଏକ ଘରକୁ ଯାଉଥିଲି।
କିଂଚିତ୍ପୁଣ୍ଯପ୍ରସଂଗେନ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ
କିଛି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାକାଳବନରେ ଥିଲି।
ଆବାଲଵୃଦ୍ଧୈଃ ସସ୍ତ୍ରୀଭି ଦୃଷ୍ଟା ଶିପ୍ରା ସରିଦ୍ଵରା
ସେଠାରେ ଛୋଟ ବଡ଼, ଝିଅମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ କୂଳରେ ଦେଖିଲେ।
ଶିପ୍ରାଯାଂ ସ୍ନାନଜଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଵକ୍ତୁଂ ଶକ୍ତୋ ନ କୀଦୃଶମ୍
ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେକି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଯସ୍ମାତ୍ସ୍ନାନଂ କୃତଂ ସର୍ଵୈଃ ଶିପ୍ରାଯାଂ ପନ୍ନଗୋତ୍ତମୈଃ 5.1.51.
ଯେହেতୁ ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗମାନେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ନୀତ୍ଵା ଶିପ୍ରୋଦକଂ ପୁଣ୍ଯଂ କୁଣ୍ଡେଷୁ ପରିଷିଞ୍ଚତ
ଶିପ୍ରା ନଦୀର ପବିତ୍ର ଜଳ ନେଇ, ଏହାକୁ କୁଣ୍ଡମାନେ ଭିତରେ ଢାଳ।
ସଂପୂର୍ଣାନି ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସ୍ଥିରାଣି ପନ୍ନଗୋତ୍ତମାଃ
ଏହି କୁଣ୍ଡମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ହେବ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗମାନେ।
ଗତାସ୍ତେ ଵୈ ସ୍ଵକଂ ଲୋକଂ ନମସ୍କୃତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତା ଵ୍ଯାସ ଶିପ୍ରାଽମୃତୋଦ୍ଭଵା
ହେ ବ୍ୟାସ, ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶିପ୍ରା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ନ ତେଷାଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ କିଂଚିନ୍ନାପଦୋ ନ ଚ ଦୁର୍ଗତିଃ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ, ଅପଦ୍ରବ, କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗତି ନାହିଁ।
ନ ଚ ମିତ୍ରାଣି ଦୁଷ୍ଯଂତି ନ ରୋଗୋ ନ ଦରିଦ୍ରତା ପଠନାଚ୍ଛ୍ରଵଣାଦ୍ଵାପି ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଦୁଃଖ, ରୋଗ କିମ୍ବା ଦରିଦ୍ରତାରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି କଥା ପଢ଼ିଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣିଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ହଯମେଧଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଏହି କଥା କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଶିପ୍ରା ଚ ସର୍ଵତଃ ପୁଣ୍ଯା ପଵିତ୍ରା ପାପହାରିଣୀ
ଶିପ୍ରା ସମସ୍ତଠାରେ ପବିତ୍ର, ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରେ।