ଭଵିଷ୍ଯତି ତତଃ ସଦ୍ଯଃ ସୁଧା ଲୋକେ ପୁରେଵ ଵଃ
ତାପରେ, ତୁମମାନେ ପାଇଁ ପୂର୍ବବତ୍ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅମୃତ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯିବ।
ଵାଣୀଂ ଵ୍ଯାସ ତଦା ଦିଵ୍ଯାଂ ସହସା ଲୋକସାକ୍ଷିଣୀମ୍ 5.1.51.
ସେ ସମୟରେ ବ୍ୟାସଦେବ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାହା ଦେଖିଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀବାଲଵୃଦ୍ଧସହିତା ମହାକାଲଵନଂ ଯଯୁଃ
ସେମାନେ ଜଣାନୀ, ପିଲା ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ମହାକାଳବନକୁ ଗଲେ।
ସର୍ଵତ୍ର କୁସୁମାକୀର୍ଣାଂ ତରୁଚ୍ଛାଯାଭିରାଶ୍ରିତାମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫୁଲରେ ଛାଡ଼ା ଥିଲା, ଗଛର ଛାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ ମିଳୁଥିଲା।
ମଣିସୋପାନରଚିତାଂ ପଦ୍ମଖଂଡୈଶ୍ଚ ମଂଡିତାମ୍
ମଣିରେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ସିଢ଼ି ଓ ପଦ୍ମର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଋଷଯଶ୍ଚ ମହାଭାଗା ଭୃଗ୍ଵଂଗିରସମୁ ଖ୍ଯକାଃ
ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଧନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଵସଵଶ୍ଚ ତଥାଦିତ୍ଯା ହ୍ଯଶ୍ଵିନୌ ମରୁତସ୍ତଥା
ବସୁମାନେ, ଏହିପରି ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଓ ମରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଉପାସତେ ଚ ଶିପ୍ରାଂ ଵୈ ସଂଧ୍ଯାଵେଲାଂ ସମାହିତାଃ
ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଶିପ୍ରା ନଦୀକୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗାସ୍ତତ୍ରୈଵ ପତିଭିଃ ସହ
ସେଠାରେ ଧନ୍ୟ ଓ ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତିମାନଙ୍କ ସହ ରହୁଥିଲେ।
ରାଜର୍ଷଯଃ ସମାସୀନା ନିର୍ଵାଣପଦଵୀଂ ଗତାଃ
ରାଜା ଋଷିମାନେ ମୁକ୍ତିର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ସେଠାରେ ବସିଥିଲେ।
ନାନାଦେଶୋଦ୍ଭଵା ଲୋକା ଯାତ୍ରିଣଃ ସମୁପାଗତାଃ
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଲୋକମାନେ, ଯାତ୍ରୀମାନେ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।
କୁର୍ଵତେ ତତ୍ର ଧର୍ମାଣି ମହାଦାନାନି ସର୍ଵଶଃ 5.1.51.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ନଦୀଂ ସୁଧାମଯୀଂ ସର୍ଵାଂ ନାଗାଃ ପରମହର୍ଷିତାଃ
ନାଗମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅମୃତର ନଦୀକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ।
ଵେଦୋକ୍ତଵିଧିନା ସର୍ଵେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପନ୍ନଗସତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପନ୍ନଗମାନେ ବେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଅମ୍ଲାନପଂକଜାଂ ମାଲାଂ ନାନାପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈ ସ୍ତଥା
ଅକ୍ଷୟ ପଦ୍ମର ମାଳା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ନଦାନ ଥିଲା।
ଦୀପଦାନାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈସ୍ତାଂବୂଲମଥ ଦକ୍ଷିଣାଃ ସ୍ତୁତିମାରେଭିରେ କର୍ତୁଂ ସୁଧାକାମାସ୍ତଦୋରଗାଃ
ଦୀପ, ଭୋଜନ, ପାନ, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଅମୃତକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ନାଗମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଚଂଦ୍ରମୌଲେ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ କପର୍ଦିନ୍ପରମାତ୍ମନେ
ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ପରମାତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଜଟାମୁକୁଟଧାରିଣେ
ତିନି ଆଖିଅଳି, ଜଟାମୁକୁଟ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କୃତ୍ତିଵାସ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଗିରୀଶାଯ ନମୋନମଃ
ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ମୃଗଵ୍ଯାଧ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଘସ୍ମରାଯ ନମୋନମଃ
ମୃଗ ଶିକାରୀ, ଭକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵସାକ୍ଷିନ୍ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ସର୍ଵଭୂତାଶଯାକୃତେ
ସମସ୍ତଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଦିଵ୍ଯହାସ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ନମୋଽମୃତସ୍ରଵାଯ ଚ ।। 5.1.51.
ଦିବ୍ୟ ହାସ୍ୟ, ଅମୃତ ଝରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କାମ୍ଯକାମ ନମସ୍ତେସ୍ତୁ ସର୍ଵକାମଵରପ୍ରଦ
ଅନେକ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ମୃଡାଯ ଦାଂତାଯ ଶାଂତରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ
ଦୟାଳୁ, ସଂଯମୀ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ପ୍ରଣାମ।
ଏଵଂ ପ୍ରସାଦିତୋ ନାଗୈର୍ଭଗଵାନ୍ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ
ଏଭଳି ନାଗମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପରେ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଖୁସି ହେଲେ।
ନାଗଲୋକେ ପୁରା ନିତ୍ଯଂ ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ଚାଗତୋସ୍ମ୍ଯହମ୍
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ପାଇଁ ନାଗଲୋକକୁ ଆସୁଥିଲି।
ଗୃହେଗୃହେ ଭୋଗଵତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯଚରତ୍କ୍ଷୁଧିତୋ ଭୃଶମ୍
ଭୋଗବତୀ ନଗରରେ ଘରେ ଘରେ ମୁଁ ବହୁତ ଭୁଖା ଥିଲି ଏବଂ ଘୁରୁଥିଲି।
ଅପ୍ରାପ୍ତଭିକ୍ଷୋ ଭିକ୍ଷାର୍ଥୀ ପୁନରାଗାଂ ତତୋ ଗୃହମ୍
ଭିକ୍ଷା ମିଳିଲା ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୁଁ ପୁନି ଆଉ ଏକ ଘରକୁ ଯାଉଥିଲି।
କିଂଚିତ୍ପୁଣ୍ଯପ୍ରସଂଗେନ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ
କିଛି ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ, ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାକାଳବନରେ ଥିଲି।
ଆବାଲଵୃଦ୍ଧୈଃ ସସ୍ତ୍ରୀଭି ଦୃଷ୍ଟା ଶିପ୍ରା ସରିଦ୍ଵରା
ସେଠାରେ ଛୋଟ ବଡ଼, ଝିଅମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଶିପ୍ରା ନଦୀ କୂଳରେ ଦେଖିଲେ।