ମହଦତିକ୍ରମଣେ ଶଂକାଃ ପୁରାତ୍ତେ ନିର୍ଯଯୁର୍ବହିଃ
ପୂର୍ବରୁ ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଅପରାଧ ନେଇ ସନ୍ଦେହ କରିଥିଲେ।
ଯେନାସ୍ମାକଂ କୋପିତେନ ହୃତଂ ଚାମୃତମୁତ୍ତମମ୍ 5.1.51.
କିଏ ଆମ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରି, ଆମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମୃତ ନେଇଗଲା?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପନ୍ନଗାଃ ସର୍ଵେ ସସ୍ତ୍ରୀବାଲପରିଗ୍ରହାଃ
ଏଭଳି କହି, ସମସ୍ତ ସର୍ପମାନେ ତାଙ୍କର ଜଣାନୀ, ପିଲାମାନେ ସହିତ କଥା ହେଲେ।
ତେଷାମନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କୃପା ପାଇଁ, ଏକ ଦେହବିହୀନ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା।
ଭିକ୍ଷାର୍ଥମାଗତଃ ଶମ୍ଭୁଃ କ୍ଷୁଧାର୍ତଶ୍ଚ ଗୃହେଗୃହେ
ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ଭୂକ୍ତିରେ ଘରେ ଘରେ ଯାଇଥିଲେ।
ଦତ୍ତା ନ ଭିକ୍ଷା କେନାପି ଭୋଗଵତ୍ଯାଂ ପିନାକିନଃ
ଭୋଗବତୀ ନଗରରେ କେହି ମଧ୍ୟ ପିନାକଧାରୀଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ ନାହିଁ।
ତେନ ନଷ୍ଟା ସୁଧା ସର୍ଵା କୁଂଡାଂତେ ପନ୍ନଗୋତ୍ତମାଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ହେ ସର୍ପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଭାଣ୍ଡାର ଶେଷରେ ହରାଇଗଲା।
ତତ୍ରୈକା ଵୈ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠା ଶିପ୍ରାନାମେତି ଵିଶ୍ରୁତା
ସେଠାରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଶିପ୍ରା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଯସ୍ଯା ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଭଜନଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ତତଃ ପୂଜାଂ କରିଷ୍ଯଥ
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭଜନ କର, ତାପରେ ପୂଜା କରିବ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ତତଃ ସଦ୍ଯଃ ସୁଧା ଲୋକେ ପୁରେଵ ଵଃ
ତାପରେ, ତୁମମାନେ ପାଇଁ ପୂର୍ବବତ୍ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅମୃତ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯିବ।
ଵାଣୀଂ ଵ୍ଯାସ ତଦା ଦିଵ୍ଯାଂ ସହସା ଲୋକସାକ୍ଷିଣୀମ୍ 5.1.51.
ସେ ସମୟରେ ବ୍ୟାସଦେବ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାହା ଦେଖିଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀବାଲଵୃଦ୍ଧସହିତା ମହାକାଲଵନଂ ଯଯୁଃ
ସେମାନେ ଜଣାନୀ, ପିଲା ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ମହାକାଳବନକୁ ଗଲେ।
ସର୍ଵତ୍ର କୁସୁମାକୀର୍ଣାଂ ତରୁଚ୍ଛାଯାଭିରାଶ୍ରିତାମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଫୁଲରେ ଛାଡ଼ା ଥିଲା, ଗଛର ଛାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ ମିଳୁଥିଲା।
ମଣିସୋପାନରଚିତାଂ ପଦ୍ମଖଂଡୈଶ୍ଚ ମଂଡିତାମ୍
ମଣିରେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ସିଢ଼ି ଓ ପଦ୍ମର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଋଷଯଶ୍ଚ ମହାଭାଗା ଭୃଗ୍ଵଂଗିରସମୁ ଖ୍ଯକାଃ
ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଧନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଵସଵଶ୍ଚ ତଥାଦିତ୍ଯା ହ୍ଯଶ୍ଵିନୌ ମରୁତସ୍ତଥା
ବସୁମାନେ, ଏହିପରି ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଓ ମରୁତମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଉପାସତେ ଚ ଶିପ୍ରାଂ ଵୈ ସଂଧ୍ଯାଵେଲାଂ ସମାହିତାଃ
ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଶିପ୍ରା ନଦୀକୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗାସ୍ତତ୍ରୈଵ ପତିଭିଃ ସହ
ସେଠାରେ ଧନ୍ୟ ଓ ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତିମାନଙ୍କ ସହ ରହୁଥିଲେ।
ରାଜର୍ଷଯଃ ସମାସୀନା ନିର୍ଵାଣପଦଵୀଂ ଗତାଃ
ରାଜା ଋଷିମାନେ ମୁକ୍ତିର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ସେଠାରେ ବସିଥିଲେ।
ନାନାଦେଶୋଦ୍ଭଵା ଲୋକା ଯାତ୍ରିଣଃ ସମୁପାଗତାଃ
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଲୋକମାନେ, ଯାତ୍ରୀମାନେ, ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।
କୁର୍ଵତେ ତତ୍ର ଧର୍ମାଣି ମହାଦାନାନି ସର୍ଵଶଃ 5.1.51.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ନଦୀଂ ସୁଧାମଯୀଂ ସର୍ଵାଂ ନାଗାଃ ପରମହର୍ଷିତାଃ
ନାଗମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅମୃତର ନଦୀକୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ।
ଵେଦୋକ୍ତଵିଧିନା ସର୍ଵେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପନ୍ନଗସତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପନ୍ନଗମାନେ ବେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଅମ୍ଲାନପଂକଜାଂ ମାଲାଂ ନାନାପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈ ସ୍ତଥା
ଅକ୍ଷୟ ପଦ୍ମର ମାଳା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ନଦାନ ଥିଲା।
ଦୀପଦାନାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈସ୍ତାଂବୂଲମଥ ଦକ୍ଷିଣାଃ ସ୍ତୁତିମାରେଭିରେ କର୍ତୁଂ ସୁଧାକାମାସ୍ତଦୋରଗାଃ
ଦୀପ, ଭୋଜନ, ପାନ, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଅମୃତକୁ ଆଶା କରୁଥିବା ନାଗମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଚଂଦ୍ରମୌଲେ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ କପର୍ଦିନ୍ପରମାତ୍ମନେ
ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ପରମାତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଜଟାମୁକୁଟଧାରିଣେ
ତିନି ଆଖିଅଳି, ଜଟାମୁକୁଟ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କୃତ୍ତିଵାସ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଗିରୀଶାଯ ନମୋନମଃ
ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ମୃଗଵ୍ଯାଧ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଘସ୍ମରାଯ ନମୋନମଃ
ମୃଗ ଶିକାରୀ, ଭକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।