ଭାସ୍ଵାନ୍ସହସ୍ରକିରଣସ୍ତଦାନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନମାଯଯୌ
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହୀ, ହଜାର ରଶ୍ମିର ମାଳିକ, ସେଠାରେ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ରାଜା ଭାସ୍କରଦେହୋତ୍ଥାଂ ରଵିମୂର୍ତ୍ତିମନୁତ୍ତମାମ୍
ରାଜା ଭାସ୍କରଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଅପୂର୍ବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକୃତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଘୋଷାର୍କକୁଣ୍ଡଂ ତନ୍ନାମ୍ନା ତତ୍ର ଖ୍ଯାତିଂ ଜଗାମ ହ
ସେଠାରେ ଘୋଷାର୍କ କୁଣ୍ଡ ନାମରେ ସ୍ଥାନଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲା।
ଇତି ରୁଚିରଵିଧାନୈସ୍ତୂର୍ଣମାଦିତ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଂ ଵିମଲପରମଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତ୍ଵାଽଽଦରେଣ
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦମୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦରରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ରତିକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ସଦା
ଏହାକୁ ସବୁବେଳେ ରତିକୁଣ୍ଡ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ପରାଂ କାଂତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ ଦେଲେ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ପାଇଥାଏ।
କୁଂଡଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧମତୁଲଂ ସର୍ଵକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ଲଭତେ ନା ଵିଧାନେନ ମୁନେ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଅପୂର୍ବ କୁଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ—ଯଥାବିଧି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ ମିଳେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ରତିକୁଂଡେ ତଥା ଵିପ୍ର କୁସୁମାଯୁଧକୁଣ୍ଡକେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରତିକୁଣ୍ଡ ଓ କୁସୁମାୟୁଧ କୁଣ୍ଡରେ ଏଭଳି ହୁଏ।
କୁଣ୍ଡଦ୍ଵଯେଽତ୍ର ମିଥୁନଂ ଯତ୍ସ୍ନାନଂ କୁରୁତେ କିଲ
ଏଠାରେ ଏହି ଦୁଇଟି କୁଣ୍ଡରେ ଯଦି ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ତସ୍ମାଦତ୍ର ଵିଧାନେନ ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ଧର୍ମକାଂକ୍ଷିଭିଃ
ସେହିପାଇଁ ଧର୍ମକାମୀ ଲୋକେ ଏଠାରେ ନିୟମ ମାନି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭଵେତାଂ ନିଯତଂ ତସ୍ଯ ସଂତୁଷ୍ଟୌ ରତିମନ୍ମଥୌ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ରତି ଓ ମନ୍ମଥ ସେଉଁଠି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ।
ରତିକୁଂଡେ ପୁରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଶ୍ଚାତ୍କଂଦର୍ପ୍ପକୁଂଡକେ
ପ୍ରଥମେ ରତିକୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ କନ୍ଦର୍ପ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରତିକଂଦର୍ପ୍ପଯୋଃ ପୂଜା ଵିଧାତଵ୍ଯା ଵିଶେଷତଃ
ଏଠି ରତି ଓ କନ୍ଦର୍ପଙ୍କ ପୂଜା ବିଶେଷ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ।। 2.8.8.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମାଦିଭିଃ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କର୍ପୂର, କସ୍ତୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ,
ଏଵଂ କୃତେ ନ ସଂଦେହୋ ରତିକଂଦର୍ପତୁଷ୍ଟଯେ
ଏଭଳି କଲେ ରତି ଓ କନ୍ଦର୍ପଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ନେଇ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୁସୁମାଯୁଧକୁଂଡାତ୍ତୁ ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଦିଶି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ କୁସୁମାୟୁଧ କୁଣ୍ଡରୁ,
ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଵିଭୁମ୍
ସେଠି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି,
ପୁରା ରାମୋ ଦେଵକାର୍ଯଂ ଵିଧାଯାମଲକର୍ମକୃତ୍
ପୁରୁଣା କାଳରେ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରି, ଏକ ନିର୍ମଳ କର୍ମ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରତି ପ୍ରଯାଣାଯ ଯତ୍ର ସ୍ନାତୌ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ତୟାରି କଲେ।
ତଦୁତ୍ତରେ ସରୋ ରମ୍ଯଂ କୁମୁଦୋତ୍ପଲମଂଡିତମ୍
ସେଠାରୁ ଉତ୍ତରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ହ୍ରଦ ଅଛି, ଯାହା କୁମୁଦ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ।
ମଂତ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ମହିମା ନହି କେନାପି ଶକ୍ଯତେ ମଂତ୍ରେଶ୍ଵରସମଂ ଲିଂଗଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା କେହି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ୱର ସମାନ ଲିଙ୍ଗ କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ସୁଗଂଧିପୁଷ୍ପଧୂପାଦିକୁସୁମାଦ୍ଯନୁଲେପନୈଃ 2.8.8.
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଧୂପ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚନ୍ଦନ ଓ କୁସୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୃତେ ନ ସଂଦେହୋ ମୁକ୍ତିସ୍ତସ୍ଯ କରେ ସ୍ଥିତା
ଏପରି କରିଲେ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ—ମୁକ୍ତି ତାଙ୍କର ହାତରେ ରହିଥାଏ।
ତାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ନରୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସୁପ୍ରଯତ୍ନେନ ନୃଭିଃ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ
ଏହାକୁ ପୂଜା କଲେ, ଜ୍ଞାନୀ ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଏହାକୁ ମହାପ୍ରୟାସରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଵିସ୍ଫୋଟକାଦିକଭଯେ ନରୈଶ୍ଚ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ବିସ୍ଫୋଟ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟ ଆସିଲେ ଓ ଲୋକମାନେ ସେଥିରେ ପଡ଼ିଲେ—
ତଦୁତ୍ତରେ ତୁ ତତ୍ରୈଵ ଦେଵୀ ଵନ୍ଦୀତି ଵିଶ୍ରୁତା
ସେଠାରୁ ଉତ୍ତରେ, ସେଠାରେ ହିଁ, ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବୀ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ବନ୍ଦିତୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ରାଜ୍ଞା କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ଯେ ବଦ୍ଧାଃ ଶୃଂଖଲାନିଗଡାଦିଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧିତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଖଳ ଓ ନିଗଡ଼ ଇତ୍ୟାଦିରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଛନ୍ତି—
ଯାତ୍ରା ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ କର୍ତଵ୍ଯା ଯତ୍ନତୋ ନରୈଃ
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଯାତ୍ରା ଲୋକମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରୟାସରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଗଂଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥା ଧୂପୈର୍ଦୀପୈରପି ଚ ସୁଵ୍ରତ
ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୁନିଷ୍ଠାବାନ—