ଯଜ୍ଞାଯ ଯଜ୍ଞମାନାଯ ହଵିଷେ ଋତ୍ଵିଜେ ନମଃ
ଯିଏ ଯଜ୍ଞ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ, ଯିଏ ପୂଜାରି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅତିସୌମ୍ଯାତିତୀକ୍ଷ୍ଣାଯ ସୁରାଣାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାନ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୀବ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କର ମାଲିକ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରକାଶକାଯ ସତତଂ ଲୋକାନାଂ ହିତକାରିଣେ
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସବୁ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ସହସା ଭକ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା
ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ, ସେ ହଠାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ରଵିରୁଵାଚ ଵରଂ ଵରଯ ରାଜେଂଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନୋଽସ୍ମି ତଵାଗ୍ରତଃ 2.8.7.
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ରାଜା, ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଖୁସି ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ।
ମନ୍ନାମ୍ନା କୃତମୂର୍ତ୍ତିସ୍ତେ ତିଷ୍ଠତ୍ଵତ୍ର ସଦା ଵିଭୋ
ମୋର ନାମରେ ଯେ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେ ଏଠାରେ ସଦା ରହୁ।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ମେ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କହିଲ, ଏହା ପଢ଼ିବା ଲୋକମାନେ,
ତେଭ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ନରେଶ୍ଵର
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେବି, ରାଜା।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ଯୋଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁଥିବେ।
ଯଂଯଂ କାମମିହେଚ୍ଛେତ ତଂତଂ କାମମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ସେହି ଇଚ୍ଛା ସେ ପାଇଁଥିବେ।
ଭାସ୍ଵାନ୍ସହସ୍ରକିରଣସ୍ତଦାନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନମାଯଯୌ
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହୀ, ହଜାର ରଶ୍ମିର ମାଳିକ, ସେଠାରେ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ରାଜା ଭାସ୍କରଦେହୋତ୍ଥାଂ ରଵିମୂର୍ତ୍ତିମନୁତ୍ତମାମ୍
ରାଜା ଭାସ୍କରଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଅପୂର୍ବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକୃତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଘୋଷାର୍କକୁଣ୍ଡଂ ତନ୍ନାମ୍ନା ତତ୍ର ଖ୍ଯାତିଂ ଜଗାମ ହ
ସେଠାରେ ଘୋଷାର୍କ କୁଣ୍ଡ ନାମରେ ସ୍ଥାନଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲା।
ଇତି ରୁଚିରଵିଧାନୈସ୍ତୂର୍ଣମାଦିତ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଂ ଵିମଲପରମଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତ୍ଵାଽଽଦରେଣ
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦମୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦରରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ରତିକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ସଦା
ଏହାକୁ ସବୁବେଳେ ରତିକୁଣ୍ଡ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ପରାଂ କାଂତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ ଦେଲେ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ପାଇଥାଏ।
କୁଂଡଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧମତୁଲଂ ସର୍ଵକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ଲଭତେ ନା ଵିଧାନେନ ମୁନେ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଅପୂର୍ବ କୁଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ—ଯଥାବିଧି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ ମିଳେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ରତିକୁଂଡେ ତଥା ଵିପ୍ର କୁସୁମାଯୁଧକୁଣ୍ଡକେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରତିକୁଣ୍ଡ ଓ କୁସୁମାୟୁଧ କୁଣ୍ଡରେ ଏଭଳି ହୁଏ।
କୁଣ୍ଡଦ୍ଵଯେଽତ୍ର ମିଥୁନଂ ଯତ୍ସ୍ନାନଂ କୁରୁତେ କିଲ
ଏଠାରେ ଏହି ଦୁଇଟି କୁଣ୍ଡରେ ଯଦି ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ତସ୍ମାଦତ୍ର ଵିଧାନେନ ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ଧର୍ମକାଂକ୍ଷିଭିଃ
ସେହିପାଇଁ ଧର୍ମକାମୀ ଲୋକେ ଏଠାରେ ନିୟମ ମାନି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଭଵେତାଂ ନିଯତଂ ତସ୍ଯ ସଂତୁଷ୍ଟୌ ରତିମନ୍ମଥୌ
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ରତି ଓ ମନ୍ମଥ ସେଉଁଠି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ।
ରତିକୁଂଡେ ପୁରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଶ୍ଚାତ୍କଂଦର୍ପ୍ପକୁଂଡକେ
ପ୍ରଥମେ ରତିକୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ କନ୍ଦର୍ପ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରତିକଂଦର୍ପ୍ପଯୋଃ ପୂଜା ଵିଧାତଵ୍ଯା ଵିଶେଷତଃ
ଏଠି ରତି ଓ କନ୍ଦର୍ପଙ୍କ ପୂଜା ବିଶେଷ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ।। 2.8.8.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମାଦିଭିଃ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କର୍ପୂର, କସ୍ତୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଏହାପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ,
ଏଵଂ କୃତେ ନ ସଂଦେହୋ ରତିକଂଦର୍ପତୁଷ୍ଟଯେ
ଏଭଳି କଲେ ରତି ଓ କନ୍ଦର୍ପଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ନେଇ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୁସୁମାଯୁଧକୁଂଡାତ୍ତୁ ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଦିଶି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ କୁସୁମାୟୁଧ କୁଣ୍ଡରୁ,
ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଵିଭୁମ୍
ସେଠି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ମନ୍ତ୍ରେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି,
ପୁରା ରାମୋ ଦେଵକାର୍ଯଂ ଵିଧାଯାମଲକର୍ମକୃତ୍
ପୁରୁଣା କାଳରେ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରି, ଏକ ନିର୍ମଳ କର୍ମ କରିଥିଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରତି ପ୍ରଯାଣାଯ ଯତ୍ର ସ୍ନାତୌ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ତୟାରି କଲେ।