ମରୀଚେଃ କଶ୍ଯପୋ ଜଜ୍ଞେ ତତଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ମରୀଚିଙ୍କୁଠାରୁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ କିଛିର ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ନଂଦନଂ ଚାପି ତତ୍ରୈଵ ମହାକାଲଵନୋତ୍ତମେ
ସେଠି, ମହାକାଳବନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ନନ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସା ସିଷେଵେ ସଦା ତତ୍ର ମହାକାଲଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ସେଠି ସଦା ମହାକାଳ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ବିଂଦୁସରଃ ସମାଖ୍ଯାତଂ ମାନସଂ ସର ଉତ୍ତମମ୍
ବିନ୍ଦୁସର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନସ ସର ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
ମୁକ୍ତାମଣିଗଣାକୀର୍ଣଂ ରତ୍ନଶୋଭନଶୋଭିତମ୍
ଏହି ସର ମୁକ୍ତାମଣି ଓ ରତ୍ନର ଚମକରେ ଶୋଭିତ।
ଯାନି ଯାନି ଚ ଦିଵ୍ଯାନି ସଂତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଗୋଲକେ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଅଛି,
ତେନତେନାତ୍ମଯୋଗେନ ମାନଵାଶ୍ଚାତ୍ର ସଂସ୍ଥିତାଃ
ସେହି ଆତ୍ମସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମାନବମାନେ ଏଠାରେ ବସିବାକୁ ପାରିଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଚ ସମାକୀର୍ଣା ସର୍ଵେ ଚାମରସଂନିଭାଃ
ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପରରେ ମିଶିଯାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଅମରମାନେ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି।
ଅମରାଂଗନାସମା ନାର୍ଯଃ ସଦୈଵ ସ୍ଥିରଯୌଵନାଃ 5.1.46.
ଏଠାର ନାରୀମାନେ ଅମରାଙ୍ଗନାମାନେ ପରି, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ତରୁଣୀ ଅଛନ୍ତି।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କିନ୍ନରୋରଗରାକ୍ଷସୈଃ
ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ,
ଅମରାଣାଂ କଟକଂ ହ୍ଯତ୍ର ତସ୍ମାଜାତାମରାଵତୀ
ଏଠି ଅମରମାନେ ରହୁଥିବା ସ୍ଥାନ, ଏହିପରି ଅମରାବତୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ସ୍ନାନଦାନାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ପଶ୍ଯତ୍ଯେଵ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ପରେ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ।
ସର୍ଵଭୋଗାନଵାପ୍ନୋତି ମୃତଃ ଶିଵପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଲାଭ କରିଥାଏ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶିବପୁରକୁ ଯାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ପଞ୍ଚମ ଆଵଂତ୍ଯଖଣ୍ଡେଽଵନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେଽମରାଵତୀନାମକଥନଂନାମ ଷଟ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତୀଖଣ୍ଡର, ଅବନ୍ତୀକ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନାରେ 'ଅମରାବତୀ' କଥା ନାମକ ଛଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଵିଶାଲା ଚ ସମାଖ୍ଯାତା ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଗୀଯତେ
ବିଶାଳା ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଗୀତିତ।
ତଥାହଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ବ୍ରହ୍ମଣା କଥିତଂ ପୁରା
ଏବେ ମୁଁ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କହିଥିବା କଥା ତୁମକୁ କହିବି।
ଉମଯା ସହିତୋ ଦେଵ ଏକ ଏଵାଚରଦ୍ଵନେ
ଉମାଙ୍କ ସହିତ ଦେବତା ଏକାକି ଅରଣ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁର୍ଦଶାକୃତିର୍ଯତ୍ର ଦେଵ୍ଯୋ ଵୈ ଲୋକମାତରଃ
ଏଠି, ଦଶ ରୂପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମାଆ।
କଲ୍ପୋଦ୍ଭେଦାଶ୍ଚ ଲିଂଗାଶ୍ଚ ଚତୁରାଶୀତିସଂଖ୍ଯକାଃ
ବିଭିନ୍ନ କଳ୍ପର ଉଦ୍ଭବ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗର ରୂପ ସମୁଦାୟ ଚଉରାସିଟି ଗଣନାରେ ଅଛି।
ପିତରୋ ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧାଃ ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଶ୍ଚ ଯେ
ପିତୃଗଣ, ଲୋକପାଳମାନେ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ—
କିଂନରା ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ହ୍ଯପ୍ସରାଶ୍ଚ ଵରାଂଗନାଃ
କିମ୍ନର, ଦେବ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଏବଂ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଅପ୍ସରାମାନେ,
ଯକ୍ଷା ଗୁହ୍ଯକସଂଘାଶ୍ଚ ପିଶାଚୋରଗରାକ୍ଷସାଃ
ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକଙ୍କ ସମୂହ, ପିଶାଚ, ସର୍ପ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ—
ଉପାସାଂଚକ୍ରିରେ ତତ୍ର ଦେଵଦେଵମୁମାପତିମ୍ ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଵାଚା ଶଂକରଂ ଜଗଦାଶ୍ରଯମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥାରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ପଶ୍ଯ ଏତାନ୍ମହାଭାଗାନ୍ଧ୍ଯାଯମାନାଂସ୍ତଵାଶ୍ରିତାନ୍ ।।5.1.47.
ଦେଖ, ଏହି ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ତୁମ ଗୁଣଗାନରେ ଲୀନ ହୋଇ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ।
ନାନୁପେକ୍ଷ୍ଯାଶ୍ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵାତଵର୍ଷାତପାର୍ଦିତାନ୍
ବାତାସ, ବର୍ଷା ଓ ତାପରେ ପୀଡିତ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ ଵାସନାର୍ଥଂ ସ୍ଥାନଂ ପରମଶୋଭନମ୍
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଶୋଭାମୟ ରହିବା ସ୍ଥାନ ଦିଅ।
ଏଷା ମେ ଵାସନା ସ୍ଵାମିନ୍ଭଵତାଂ ଯଦି ରୋଚତେ କଲ୍ପଯାମାସ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ସର୍ଵଭୂତମନୋରମାମ୍
ଏହା ମୋର ଇଚ୍ଛା, ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେ, ତେବେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଏକ ରମ୍ୟ ପୁରୀ ତିଆରି ହେଉ।
ବହୁଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଦିଵ୍ଯଜନପ୍ରିଯାମ୍
ଏହି ପୁରୀ ବହୁ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଦେବମାନେ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯାଭିପ୍ରାଯସଂଯୁକ୍ତାଂ ଦିଵ୍ଯସ୍ଥାନମନୋରମାମ୍
ଏହି ପୁରୀ ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ।
କ୍ରଯଵିକ୍ରଯସଂପନ୍ନହଟ୍ଟାଟ୍ଟାଲକଚତ୍ଵରାମ୍
ଏଠାରେ କ୍ରୟ-ବିକ୍ରୟ ହେଉଥିବା ବଜାର, ମହଲ ଏବଂ ଚଉକ ରହିଛି।