ସ କଦାଚିତ୍ପ୍ରଜାପାଲୋ ମଂତ୍ତ୍ରିଵିନ୍ଯସ୍ତଭୂତଲଃ
ସେ ରାଜା କେବେ କେବେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଭୂମିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ।
ସ ରାଜା ପୂର୍ଵଜନ୍ମୋତ୍ଥପାପୈରଶୁଭସୂଚକୈଃ
ସେ ରାଜା ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପାପ ଦ୍ୱାରା ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
ମୃଗଯାଯାମଭୂଦେକଃ କଦାଚିତ୍ପର୍ଯଟନ୍ଵନେ
ଏକଦିନ ଶିକାର କରିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବା ବେଳେ, ଏକ ମହାନ୍ୟ ଥିଲେ।
ତୃଷାକ୍ରାନ୍ତୋ ମ୍ଲାନତନୁଃ ସରୋଽପଶ୍ଯତ୍ପୁରୋ ନୃପଃ
ତାଙ୍କର ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପିଆସରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ସେ ରାଜା ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଝିଅ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଵିଧିଵଦାଚମ୍ଯ ସ୍ନାନଂ ଚକ୍ରେ ନରେଶ୍ଵରଃ 2.8.7.
ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଦ୍ଧି କରି, ରାଜା ସ୍ନାନ କଲେ।
ମୁନିଭିସ୍ତୀର୍ଥମାଜ୍ଞାଯ ଚକ୍ରେ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ତୁତିଂ ପ୍ରିଯାମ୍
ମୁନିମାନେ ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବୋଲି କହିଲେ, ତେଣୁ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ।
ରାଜୋଵାଚ ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଚିଦାତ୍ମନେ
ରାଜା କହିଲେ: ଭଗବାନ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, ଆପଣ ଚେତନାର ଆତ୍ମା।
ପ୍ରଭାଗେହାଯ ଦେଵାଯ ତ୍ରଯୀଭୂତାଯ ତେ ନମଃ
ଯିଏ ଆଲୋକର ନିବାସୀ, ତିନି ବେଦର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପରାଯ ପରମେଶାଯ ତ୍ରିଲୋକୀତିମିରଚ୍ଛିଦେ
ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିନି ଲୋକର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୋଗପ୍ରିଯାଯ ଯୋଗାଯ ଯୋଗଜ୍ଞାଯ ସଦା ନମଃ
ଯିଏ ଯୋଗକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଯିଏ ଯୋଗ ନିଜେ, ଯିଏ ଯୋଗକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ସଦା ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯଜ୍ଞାଯ ଯଜ୍ଞମାନାଯ ହଵିଷେ ଋତ୍ଵିଜେ ନମଃ
ଯିଏ ଯଜ୍ଞ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ, ଯିଏ ପୂଜାରି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅତିସୌମ୍ଯାତିତୀକ୍ଷ୍ଣାଯ ସୁରାଣାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାନ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୀବ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କର ମାଲିକ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରକାଶକାଯ ସତତଂ ଲୋକାନାଂ ହିତକାରିଣେ
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସବୁ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ସହସା ଭକ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା
ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ, ସେ ହଠାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ରଵିରୁଵାଚ ଵରଂ ଵରଯ ରାଜେଂଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନୋଽସ୍ମି ତଵାଗ୍ରତଃ 2.8.7.
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ରାଜା, ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଖୁସି ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ।
ମନ୍ନାମ୍ନା କୃତମୂର୍ତ୍ତିସ୍ତେ ତିଷ୍ଠତ୍ଵତ୍ର ସଦା ଵିଭୋ
ମୋର ନାମରେ ଯେ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେ ଏଠାରେ ସଦା ରହୁ।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ମେ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କହିଲ, ଏହା ପଢ଼ିବା ଲୋକମାନେ,
ତେଭ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ନରେଶ୍ଵର
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେବି, ରାଜା।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ଯୋଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁଥିବେ।
ଯଂଯଂ କାମମିହେଚ୍ଛେତ ତଂତଂ କାମମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ସେହି ଇଚ୍ଛା ସେ ପାଇଁଥିବେ।
ଭାସ୍ଵାନ୍ସହସ୍ରକିରଣସ୍ତଦାନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନମାଯଯୌ
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହୀ, ହଜାର ରଶ୍ମିର ମାଳିକ, ସେଠାରେ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ରାଜା ଭାସ୍କରଦେହୋତ୍ଥାଂ ରଵିମୂର୍ତ୍ତିମନୁତ୍ତମାମ୍
ରାଜା ଭାସ୍କରଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଅପୂର୍ବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକୃତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଘୋଷାର୍କକୁଣ୍ଡଂ ତନ୍ନାମ୍ନା ତତ୍ର ଖ୍ଯାତିଂ ଜଗାମ ହ
ସେଠାରେ ଘୋଷାର୍କ କୁଣ୍ଡ ନାମରେ ସ୍ଥାନଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲା।
ଇତି ରୁଚିରଵିଧାନୈସ୍ତୂର୍ଣମାଦିତ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଂ ଵିମଲପରମଭକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତ୍ଵାଽଽଦରେଣ
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦମୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆଦରରେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ରତିକୁଣ୍ଡମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ସଦା
ଏହାକୁ ସବୁବେଳେ ରତିକୁଣ୍ଡ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ପରାଂ କାଂତିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ ଦେଲେ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ ପାଇଥାଏ।
କୁଂଡଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧମତୁଲଂ ସର୍ଵକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ଲଭତେ ନା ଵିଧାନେନ ମୁନେ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଅପୂର୍ବ କୁଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ—ଯଥାବିଧି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ ମିଳେ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ରତିକୁଂଡେ ତଥା ଵିପ୍ର କୁସୁମାଯୁଧକୁଣ୍ଡକେ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରତିକୁଣ୍ଡ ଓ କୁସୁମାୟୁଧ କୁଣ୍ଡରେ ଏଭଳି ହୁଏ।
କୁଣ୍ଡଦ୍ଵଯେଽତ୍ର ମିଥୁନଂ ଯତ୍ସ୍ନାନଂ କୁରୁତେ କିଲ
ଏଠାରେ ଏହି ଦୁଇଟି କୁଣ୍ଡରେ ଯଦି ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି,
ତସ୍ମାଦତ୍ର ଵିଧାନେନ ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ଧର୍ମକାଂକ୍ଷିଭିଃ
ସେହିପାଇଁ ଧର୍ମକାମୀ ଲୋକେ ଏଠାରେ ନିୟମ ମାନି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।