ଚିଂତଯନ୍ମନସା ଵୀରସ୍ତପଃ କର୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ
ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ସାହସୀ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ପଂଚାଗ୍ନିମଧ୍ଯସ୍ଥୋ ହ୍ଯତପତ୍ସ ମହାତପାଃ
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ, ପାଞ୍ଚ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ସେ ମହାତପସ୍ୱୀ କଠିନ ତପ କଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା କୃତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତଥାର୍ଚନମ୍
ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା କଲେ ।
ମନୋ ଵିଷ୍ଣୌ ସମାଵେଶ୍ଯ ଵିଧାଯ ପ୍ରାଣସଂଯମମ୍
ମନକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରି, ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ ।
ତନ୍ମଧ୍ଯେ ରଵିସୋମାଗ୍ନିମଣ୍ଡଲାନି ଯଥାଵିଧି
ସେ ମନରେ ଯଥାବିଧି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ଚକ୍ର ଦେଖିଲେ ।
ପୀତାଂବରଧରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାଧରମ୍
ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ହରିଂ ଧ୍ଯାଯଞ୍ଜପନ୍ଵୈ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ରୂପ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜଵରୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରେ ହରେରିମାମ୍ ଵିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଥ ତୁଷ୍ଟାଵ ନାରାଯଣମତଂଦ୍ରିତଃ
ତାପରେ, ଧ୍ୟାନ କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହରିଙ୍କର ଏହି ସ୍ତୁତି ରଚନା କଲେ; ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ।
ପ୍ରସୀଦ ଦେଵଦେଵେଶ ପ୍ରସୀଦ କମଲେକ୍ଷଣ
ଦେବଦେବେଶ, କମଳନୟନ, ଦୟା କର ।
ଜଯ କୃଷ୍ଣ ଜଯାଚିଂତ୍ଯ ଜଯ ଵିଷ୍ଣୋ ଜଯାଵ୍ଯଯ 2.8.1.
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିଜୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ବିଜୟ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିଜୟ, ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ବିଜୟ ।
ଜଯ ପାପହରାନଂତ ଜଯ ଜନ୍ମଜ୍ଵରାପହ
ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ବିଜୟ, ଜନ୍ମର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ବିଜୟ ।
ନମଃ ସର୍ଵେଶ ଭୂତେଶ ନମଃ କୈଟଭସୂଦନ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, କୈଟଭ ନିଧନ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ନମୋ ଦେଵାଧିଦେଵାଯ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଵୈ
ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବତା, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ତ୍ଵଂ ମାତା ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ତ୍ଵମେଵ ଜଗତଃ ପିତା
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମା, ତୁମେ ଏହି ବିଶ୍ୱର ପିତା ।
ତ୍ଵଂ ହଵିସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୁସ୍ତ୍ଵଂ ହୁତାଶନଃ
ତୁମେ ହବି, ତୁମେ 'ବଷଟ୍' ଉଚ୍ଚାରଣ, ତୁମେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ହୋମ ଅଗ୍ନି ।
ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାପାଣେ ମାଂ ସମୁଦ୍ଧର ମାଧଵ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧରିଥିବା ମାଧବ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର ।
ପ୍ରସୀଦ ମଂଦରଧର ପ୍ରସୀଦ ମଧୁସୂଦନ
ମନ୍ଦର ଧରିଥିବା, ମଧୁ ନିଧନ କରିଥିବା, ଦୟା କର ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗରୁଡଵାହନଃ
ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ, ଗରୁଡ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେଖାଦେଲେ ।
ଶଂଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଃ ପୀତାଂବରଧରୋଽଚ୍ଯୁତଃ
ଅଚ୍ୟୁତ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା, ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ସୁମତେ ନଷ୍ଟପାପୋଽସି ସାଂପ୍ରତମ୍ ।।2.8.1.
ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମର ପାପ ଏବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।
ଵରଂ ଵରଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଵରଦୋଽହଂ ତଵାଗ୍ରତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ସେଠିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଦାନକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିମଚଲାମେକାଂ ମମ ଦେହି ଜଗତ୍ପତେ
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦିଅ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଭକ୍ତିରସ୍ତ୍ଵଚଲା ମେ ଵୈ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମୁକ୍ତିଦାଯିନୀ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ତୁମେ ନିଶ୍ଚଳ ଭକ୍ତି ରଖିଛ, ଏହି ଭକ୍ତି ମୋତେ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଲାଗିଛି, ଏହି ଭକ୍ତି ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଇଦଂ ସ୍ଥାନଂ ମହାଭାଗ ତ୍ଵନ୍ନାମ୍ନା ଖ୍ଯାତିମେଷ୍ଯତି
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ସ୍ଥାନ ତୁମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଜଲଂ ପ୍ରକଟଯାମାସ ଗାଂଗଂ ପାତାଲମଂଡଲାତ୍
ସେ ତଳପାତାଳରୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ଜଲେନ ତେନ ଭଗଵାନ୍ପଵିତ୍ରେଣ ଦଯାଂବୁଧିଃ
ସେଇ ପବିତ୍ର ଜଳରେ, ଦୟାର ସାଗର ଭଗବାନ ସ୍ନାନ କରିଲେ।
ଚକ୍ରତୀର୍ଥମିତି ଖ୍ଯାତଂ ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତଦ୍ଦ୍ଵିଜ
ସେଇ ସମୟରୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ସ୍ଥାନ 'ଚକ୍ରତୀର୍ଥ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ଭୂଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଣମଚ୍ଯୁତଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ ପୁନିଥରେ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁହରୀତି ଵିଖ୍ଯାତା ଭକ୍ତାନାଂ ମୁକ୍ତିଦାଯିନୀ ।।2.8.1.
ସେଠାରେ 'ବିଷ୍ଣୁହରି' ନାମରେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବତା ପ୍ରସିଦ୍ଧ।