ଵାରିତଃ କଲହସ୍ତେନ ଦେଵଦୈତ୍ଯସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିବାଦ ଶାନ୍ତ ହେଲା।
ସାଗରାଂତେ ଚ ରତ୍ନାନି ତିଷ୍ଠଂତି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ରହିଗଲା।
ମଥ୍ଯତାମୁଦଧିଃ ଶୀଘ୍ରଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୀଘ୍ର ମଥନ କର, ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ମଥ୍ଯମାନେଂଽବୁଧୌ ତେଷାଂ ମଣିଃ ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ କୌସ୍ତୁଭଃ
ସମୁଦ୍ର ମଥନ ହେଉଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ କୌସ୍ତୁଭ ନାମକ ମଣି ପାଇଲେ।
ଧନ୍ଵଂତରିରଥୋତ୍ପନ୍ନଶ୍ଚଂଦ୍ରୋ ଜାତୋଽପି ଵୈ ତତଃ 5.1.44.
ତାପରେ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ହଯଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସୁଧା ରଂଭା ତତସ୍ତତଃ
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା, ଅମୃତ ଏବଂ ରମ୍ଭା ପରେ ପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ପାଂଚଜନ୍ଯସ୍ତଥା ଶଂଖଃ କରେ ତିଷ୍ଠତି ମୁରଦ୍ଵିଷଃ
ପଞ୍ଚଜନ୍ୟ ନାମକ ଶଂଖ ମୁର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ହାତରେ ରହିଗଲା।
ଚତୁର୍ଦଶାପି ରତ୍ନାନି ପ୍ରାପ୍ତାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଏଭଳିଭାବେ, ଚଉଦ ଧରଣର ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ମିଳିଲା।
ଗତ୍ଵା ତେ ଚ ସମାସୀନା ମଂତ୍ରଂ ଚକ୍ରୁଃ ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ବସି, ପରସ୍ପରେ ଆଲୋଚନା କରିଲେ।
କୋଲାହଲସ୍ତଥୋତ୍ପନ୍ନୋ ନାରଦଃ ପୁନରଭ୍ଯଗାତ୍
ତାପରେ ବଡ଼ ହଲଚଲ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ନାରଦ ଆଉଥରେ ଆସିଲେ।
ମୋହନୀରୂପମାସ୍ଥାଯ ନାରୀଭୂତ୍ଵାଭ୍ଯଗାଦ୍ଧରିଃ
ହରି ମୋହନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଜଣେ ଜିଅ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଵିହ୍ଵଲାଂଗାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ କାମବାଣଵଶଂଗତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ କାମବାଣର ପ୍ରଭାବରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ହସ୍ତଲାଘଵଯୋଗେନ ଦେଵାନାମମୃତଂ ଦଦୌ
ଚତୁର୍ୟତା ସହିତ, ସେ ଦେବତାମାନେଂକୁ ଅମୃତ ଦେଲେ।
ତେଷାମଂତରଗୋ ଭୂତ୍ଵା ପପୌ ଚାମୃତମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଉତ୍ତମ ଅମୃତ ପିଇଲେ।
ସୁଧାସ୍ପର୍ଶପ୍ରସଂଗେନ ନ ମମାରାସୁରସ୍ତଦା 5.1.44.
ଅମୃତ ସ୍ପର୍ଶ ହେବାରୁ, ସେଇ ସମୟରେ ଆସୁର ମରିଲେ ନାହିଁ।
ରାହୁକାଯାତ୍ସମୁଦ୍ଭୂତଂ ବହୁ ସୁସ୍ରାଵ ଶୋଣିତମ୍
ରାହୁଙ୍କ ଦେହରୁ ବହୁ ରକ୍ତ ବହିଗଲା।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ରାହୋର୍ଦର୍ଶନତତ୍ପରାଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ରାହୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଲାଗିରହିଲେ।
ଵାଂଛିତାର୍ଥମଵାପ୍ନୋତି ଗୋସହସ୍ର ଫଲଂ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ହଜାର ଗାଈର ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ଵିଭଜ୍ଯ ଭାଗାଂସ୍ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ଯ ରତ୍ନଭୁଜୋଽଭଵନ୍
ଭାଗ ବାଣ୍ଟି, ସମସ୍ତେ ମଣିମାଳିକାର ମାଲିକ ହେଲେ।
ସୂର୍ଯାଯ ଚ ଦଦୌ ହ୍ଯଶ୍ଵଂ ସପ୍ତାସ୍ଯଂ ଚାବ୍ଧିସଂଭଵମ୍
ସେ ସପ୍ତମୁଖ ଅଶ୍ୱ, ଯାହା ସମୁଦ୍ରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା, ସେହିଠି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ପୀଯୂଷଂ ଦିଵିଷଦ୍ଗଣାନ୍ଦଦୌ ଚଂଦ୍ରଂ ଚ ଶଂଭଵେ
ସେ ଦେବମାନେଂକୁ ଅମୃତ ଦେଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଇଂଦ୍ରକ୍ରୀଡାଵନେ ରମ୍ଯେ ନଂଦନେ ଚ ସମର୍ପଯତ୍
ସେ ଏହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନ, ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ନିଧିରେଷ ମହାପଦ୍ମଃ କୁବେରଭଵନଂ ଗତଃ
ଏହି ମହାପଦ୍ମ ନାମକ ବଡ଼ ଧନ ଖଜାନା କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲା।
ଯତୋଯତଃ ପ୍ରସରତି ପ୍ରଲଯଂ ଯାଂତି ଜଂତଵଃ
ଯେଉଁଠି ଏହା ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରଳୟକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ମହାଦେଵୋ ନୀଲକଂଠ ଇତି ସ୍ମୃତଃ 5.1.44.
ସେଇ ସମୟରୁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନୀଳକଣ୍ଠ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାଉଛନ୍ତି।
ମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵରତ୍ନଭୁଜୋ ଭଵେତ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ମଣିର ମାଲିକ ହେବାକୁ ପାରିବ।
ତଦାଦାଯ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସେଥିରୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଉଜ୍ଜଯିନୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଜାତା ରତ୍ନଭୁଜୋ ଵଯମ୍
ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆମେ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା ହେଲୁ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେଷୁ କାଲେଷୁ ପଦ୍ମା ଵସତୁ ନିଶ୍ଚଲା
ସେଥିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ସମୟରେ, ପଦ୍ମା ଏଠାରେ ଅଚଳ ରହୁନ୍ତୁ।
ଯ ଏତସ୍ଯାଂ ମହାଭାଗାଃ ସ୍ନାନଂ ଦାନଂ ତଥାର୍ଚନମ୍
ଯେଉଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି—