ଭାଦ୍ରେ ଶୁକ୍ଲତୃତୀଯାଯାଂ ଯାତ୍ରା ସାଂଵତ୍ସରୀ ଭଵେତ୍
ହେ ଭାଦ୍ରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୁର୍ଵନ୍ନରୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଵସେତ୍ସଦା
ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଘୋଷାର୍କକୁଂଡଂ ପରମମୁର୍ଵଶୀକୁଂଡଦକ୍ଷିଣେ
ଉର୍ବଶୀ କୁଣ୍ଡର ଦକ୍ଷିଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଷାର୍କ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।
ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ସୂର୍ଯଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।
ଵ୍ରଣୀ କୁଷ୍ଠୀ ଦରିଦ୍ରୀ ଵା ଦୁଃଖାକ୍ରାଂତୋଽପି ଯୋ ନରଃ 2.8.7.
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଘାଉ, କୁଷ୍ଠ, ଦରିଦ୍ରତା କିମ୍ବା ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ,
ରଵିଵାରେ ଵିଶେଷେଣ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସ୍ନାନମାଦରାତ୍
ସେମାନେ ବିଶେଷକରି ରବିବାରେ ଆଦର ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଵିଧିଵତ୍ସ୍ନାନଂ ସୂର୍ଯଲୋକାଭିକାଂକ୍ଷଯା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର।
ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ରଵିଯୁକ୍ତାଯାଂ ସ୍ନାନଂ ବହୁଫଲପ୍ରଦମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କଲେ ବହୁ ଫଳ ମିଳେ।
ସମୁଦ୍ରମେଖଲାମେକଃ ପୃଥିଵୀଂ ସମପାଲଯତ୍
ସେ ଏକାକି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ଯଃ ପ୍ରତାପାତ୍ସ୍ଫୁରନ୍ଭାତି ପ୍ରଭାକର ଇଵାପରଃ
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସେ ଆଉ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜଗତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
ସ କଦାଚିତ୍ପ୍ରଜାପାଲୋ ମଂତ୍ତ୍ରିଵିନ୍ଯସ୍ତଭୂତଲଃ
ସେ ରାଜା କେବେ କେବେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଭୂମିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିଥିଲେ।
ସ ରାଜା ପୂର୍ଵଜନ୍ମୋତ୍ଥପାପୈରଶୁଭସୂଚକୈଃ
ସେ ରାଜା ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପାପ ଦ୍ୱାରା ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
ମୃଗଯାଯାମଭୂଦେକଃ କଦାଚିତ୍ପର୍ଯଟନ୍ଵନେ
ଏକଦିନ ଶିକାର କରିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିବା ବେଳେ, ଏକ ମହାନ୍ୟ ଥିଲେ।
ତୃଷାକ୍ରାନ୍ତୋ ମ୍ଲାନତନୁଃ ସରୋଽପଶ୍ଯତ୍ପୁରୋ ନୃପଃ
ତାଙ୍କର ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପିଆସରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ସେ ରାଜା ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଝିଅ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଵିଧିଵଦାଚମ୍ଯ ସ୍ନାନଂ ଚକ୍ରେ ନରେଶ୍ଵରଃ 2.8.7.
ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଦ୍ଧି କରି, ରାଜା ସ୍ନାନ କଲେ।
ମୁନିଭିସ୍ତୀର୍ଥମାଜ୍ଞାଯ ଚକ୍ରେ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ତୁତିଂ ପ୍ରିଯାମ୍
ମୁନିମାନେ ଏହା ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବୋଲି କହିଲେ, ତେଣୁ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ।
ରାଜୋଵାଚ ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଚିଦାତ୍ମନେ
ରାଜା କହିଲେ: ଭଗବାନ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, ଆପଣ ଚେତନାର ଆତ୍ମା।
ପ୍ରଭାଗେହାଯ ଦେଵାଯ ତ୍ରଯୀଭୂତାଯ ତେ ନମଃ
ଯିଏ ଆଲୋକର ନିବାସୀ, ତିନି ବେଦର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପରାଯ ପରମେଶାଯ ତ୍ରିଲୋକୀତିମିରଚ୍ଛିଦେ
ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିନି ଲୋକର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୋଗପ୍ରିଯାଯ ଯୋଗାଯ ଯୋଗଜ୍ଞାଯ ସଦା ନମଃ
ଯିଏ ଯୋଗକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଯିଏ ଯୋଗ ନିଜେ, ଯିଏ ଯୋଗକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ସଦା ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯଜ୍ଞାଯ ଯଜ୍ଞମାନାଯ ହଵିଷେ ଋତ୍ଵିଜେ ନମଃ
ଯିଏ ଯଜ୍ଞ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ, ଯିଏ ପୂଜାରି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅତିସୌମ୍ଯାତିତୀକ୍ଷ୍ଣାଯ ସୁରାଣାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାନ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୀବ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କର ମାଲିକ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରକାଶକାଯ ସତତଂ ଲୋକାନାଂ ହିତକାରିଣେ
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସବୁ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ସହସା ଭକ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା
ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ, ସେ ହଠାତ୍ ଦେଖାଦେଲେ।
ରଵିରୁଵାଚ ଵରଂ ଵରଯ ରାଜେଂଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନୋଽସ୍ମି ତଵାଗ୍ରତଃ 2.8.7.
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ: ରାଜା, ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଖୁସି ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ।
ମନ୍ନାମ୍ନା କୃତମୂର୍ତ୍ତିସ୍ତେ ତିଷ୍ଠତ୍ଵତ୍ର ସଦା ଵିଭୋ
ମୋର ନାମରେ ଯେ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେ ଏଠାରେ ସଦା ରହୁ।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ମେ ଯେ ପଠିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ
ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କହିଲ, ଏହା ପଢ଼ିବା ଲୋକମାନେ,
ତେଭ୍ଯସ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ନରେଶ୍ଵର
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେବି, ରାଜା।
ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ଯୋଽତ୍ର ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁଥିବେ।
ଯଂଯଂ କାମମିହେଚ୍ଛେତ ତଂତଂ କାମମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ଯିଏ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ସେହି ଇଚ୍ଛା ସେ ପାଇଁଥିବେ।