ଯଃ ପଠେତ୍ସ୍ତୁତିମିମାଂ ଶୁଚିକର୍ମା ଯଃ ଶୃଣୋତି ସତତଂ ଶିଵଭକ୍ତଃ
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ପଢ଼େ, କିମ୍ବା ଯିଏ ସଦା ଶିବଭକ୍ତିରେ ଏହାକୁ ଶୁଣେ।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷଶତସ୍ଯାଂତେ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଶଂକରଃ
ଏକଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଖୁସି ହୋଇ ଶଂକର କହିଲେ।
ପୁତ୍ର ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଜାତସ୍ତ୍ଵଂ ନିର୍ମଲୋଽଧୁନା
ପୁଅ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି; ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ। ଏବେ ତୁମେ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲ।
ଯଚ୍ଚ ତେ ମନସା ଵାପି କିଂଚିଚ୍ଚ କାଂକ୍ଷିତଂ ଫଲମ୍
ତୁମେ ମନରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ଯେଉଁ ଫଳ ଆଶା କରିଛ, ସେସବୁ
ଵିଦିତଂ ମମ ତତ୍ସର୍ଵଂ ମନାଗପି ନ କାଂକ୍ଷଯେ
ସେସବୁ ମୋତେ ଜଣାଶୁଣା; ମୁଁ କିଛି ମଧ୍ୟ ଆଶା କରେ ନାହିଁ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଦେଵେଶ ଗାଣପତ୍ଯଂ ଦଦସ୍ଵ ମେ
ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେବେ ମୋତେ ଗଣପତିର ଅଧିକାର ଦିଅ।
ଭଵିଷ୍ଯସି ଗଣାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତଃ ।। 5.1.38.
ତୁମେ ଗଣମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ହେବ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ।
କାମରୂପୋ ମହାଯୋଗୀ ମହାସତ୍ତ୍ଵୋ ମହାବଲଃ
ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବ, ବଡ଼ ଯୋଗୀ, ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ।
ମହାଦେଵଗଣୋ ଭୂତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵାଂତରଧୀଯତ
ବଡ଼ ଦେବମାନଙ୍କର ନେତା ହୋଇ, ସେ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଗତେଂଽଧକେ ତତୋ ଦେଵ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଯାଦ୍ଯାଃ ସମାଗତାଃ
ଅନ୍ଧକ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଆଦି ଦେବୀମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ତାସ୍ତଷ୍ଟୁଵୁର୍ମହାଦେଵମଥ ତୁଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ, ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର ଖୁସି ହେଲେ।
ଶଂକରଂ ପ୍ରଣତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାସାମଗ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶଂକର ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ନମିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଶାଂତାସ୍ତା ଯଦା ହୃଷ୍ଟାଃ ଶଂଭୁନା ରୁଧିରାଶନାଃ
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ରକ୍ତ ଭକ୍ଷକ ମହିଳାମାନେ ଶାନ୍ତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଆଵଂତ୍ଯେ ଵିଷଯେ ସର୍ଵା ଯସ୍ମାଜାତା ମହାବଲାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅବନ୍ତି ଅଞ୍ଚଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଅଵଂତ୍ଯାଂ ପ୍ରୀତିସଂପନ୍ନାଃ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀଃ
ଅବନ୍ତିରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଅମାଵାସ୍ଯାଂ ସମାହିତାଃ
ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ସେମାନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହିଥିଲେ।
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରାନ୍ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନମ୍ 5.1.38.
ଯେଉଁଠି ଶିଶୁ ନାହିଁ, ସେଠି ଶିଶୁ ମିଳେ; ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଧନ ପାଇଥାଏ।
ହଂସଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ପିତୃଲୋକେ ମହୀଯତେ
ହଂସ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବସି, ସେ ପିତୃଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଦେଵେଶୋ ଗତଃ କୈଲାସ ପର୍ଵତମ୍
ଏଭଳି କହି, ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଯାଇଲେ।
ଅସୁରସୁରଗଣାନାଂ ନାଯକସ୍ଯାନୁକୀର୍ତିଂ କଥଯତି କଥନୀଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯଃ ଶୃଣୋତି
ଯେଉଁଠି ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ନାୟକଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ...
ତୀର୍ଥାନାମୁତ୍ତମଂ ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯାନାଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଧନମ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ତୀର୍ଥ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।
କତି ସଂତ୍ଯତ୍ର ତୀର୍ଥାନି ଲିଂଗାନି ଚ ତଥା କତି
ଏଠାରେ କେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଏବଂ କେତେ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି?
ମହାକାଲଵନେ ଵ୍ଯାସ ଲିଂଗସଂଖ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ମହାକାଳ ଜଙ୍ଗଲରେ, ବ୍ୟାସ, ଲିଙ୍ଗର ସଂଖ୍ୟା ଗଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅକାମୋ ଵା ସକାମୋ ଵା ଜାଯତେ ଯୋଽତ୍ର ମାନଵଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଚାହିଁଥିବା କିମ୍ବା ନାଚାହିଁଥିବା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ—
କୃତକାମାନି ତୀର୍ଥାନି ପ୍ରାସାଦାଯତନାନି ଚ
ଏଠାରେ ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବଳୟମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯାନି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ରାଣି ସର୍ଵତଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର, ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି।
ଯଃ ଶୃଣୋତି ମହାଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯେଉଁଠି ମହାଭକ୍ତିରେ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଥାନମାଖ୍ଯାତଂ ସମଂତାତ୍ସାଗ୍ରଯୋଜନମ୍
ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିବାସ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏକ ଯୋଜନ ପରିସରରେ ବିବର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଇଛି।
ଯତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରେ ମୃତା ମର୍ତ୍ଯାଃ ସଦାଚାରାସ୍ତଥୋତ୍ତମାଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଲ ଆଚରଣରେ ଜୀବନ ଶେଷ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଯତ୍ର କୀଟପତଂଗାଦ୍ଯା ମୃତା ଯାଂତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏଠାରେ ମରିଥିବା ପୋକା, ପତଙ୍ଗ ଭଳି ଜୀବ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।