ତତ୍ର କଣ୍ଟେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵଦଃ ସଦା
ଏଠାରେ, କଣ୍ଠେଶ୍ୱର ଦେବତା ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଗ୍ରହଭୂତପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ନ ଭଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ଠାରୁ କେବେ ଭୟ ହୁଏନା।
ଅନ୍ଧାସୁରସ୍ଯ ରୌଦ୍ରସ୍ଯ ପିବଧ୍ଵଂ ରୁଧିରଂ ଦ୍ରୁତମ୍ 5.1.37.
ଅନ୍ଧ ଦାନବର ଭୟଙ୍କର ରକ୍ତ ତୁମେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ପିଉ।
ଅଭଯଂ ଶକ୍ର ମା ଭୈସ୍ତ୍ଵଂ ଯତ୍ରୋଵାଚେତି ଶଂକରଃ
ହେ ଶକ୍ର, ଭୟ କରନି; ଏଠାରେ ନିର୍ଭୟତା ଅଛି ବୋଲି ଶଂକର କହିଥିଲେ।
ଵଂଦିତଂ ଦେଵଗଂଧର୍ଵୈଃ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ
ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅର୍ଚଯେ ଦ୍ଦେଵଦେଵେଶମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ସିଂହଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସିଂହ ଯୋଜିଥିବା ରଥରେ ବସି ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମାତୃଭିର୍ଯୁଧ୍ଯମାନାଭିଃ କ୍ଷଯମାଶୁ ଜଗାମ ସା
ମାତୃମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ନାଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଷଟ୍ତୃପ୍ତିଂ ପରମା ଜଗ୍ମୁର୍ନ ତୁ ତୃପ୍ତା ଲଲାଟଜା
ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେ ତୃପ୍ତି ହେଲେ ନାହିଁ।
ଉତ୍ତରାଭିମୁଖଂ ଶୂଲମଂଧକୋଽକର୍ଷଯଦ୍ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ତ୍ରିଶୂଳ ଟାଣିଲେ।
ମହାଵିନାଯକଃ ଖ୍ଯାତସ୍ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକେଽଭଵନ୍ମୁନେ
ଏହିଠାରୁ, ମୁନି, ସେ ଲୋକରେ ମହାବିନାୟକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ମାସେମାସେ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଯୋ ଗଣେଶଂ ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜ
ପ୍ରତିମାସରେ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ସ୍ଵେଦବିଂଦୁରଥୋ ତସ୍ଯ ଲଲାଟାଦପତଦ୍ଭୁଵି 5.1.37.
ତାପରେ ତାଙ୍କର ଲଳାଟରୁ ଏକ ପସିନା ବିନ୍ଦୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
ଆଵନ୍ତ୍ଯେ ଵିଷଯେ ଜାତୋ ଲୋହିତାଂଗୋ ଧରାସୁତଃ
ଅବନ୍ତି ଅଞ୍ଚଳରେ ଧରାପୁତ୍ର ଲାଲ ଦେହରେ ଜନ୍ମିଲେ।
ନାମଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଗ୍ରହମଧ୍ଯେଽଧିରୋପିତଃ
ବ୍ରହ୍ମା ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ଗଣଗଂଧର୍ଵସେଵିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲିଙ୍ଗ, ଯାହାକୁ ଗଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବନ୍ତି—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଂଗାରେଶ୍ଵରଂ ସୋଥ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଏଠାରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯାଵତ୍ପୂର୍ଣାଶ୍ଚତସ୍ରଃ ସ୍ଯୁସ୍ତାଵତ୍କାର୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଚାରିଟି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାମାନେ ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁଡପୀଠମଯାଃ କାର୍ଯା ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରସମନ୍ଵିତାଃ
ଗୁଡ଼ର ପିଠା ତିଆରି କରି, ଲାଲ କପଡ଼ା ସହ ଦେବା ଉଚିତ।
ତିଲତଣ୍ଡୁଲସଂପୂର୍ଣମେକଂ ତତ୍ରୈଵ କାରଯେତ୍
ଏଠାରେ ଏକଟି ତିଳ ଓ ଚାଉଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ତରୀଭିଶ୍ଚତୁର୍ଥଂ ଚ ପଞ୍ଚମଂ ମୂଲକୈସ୍ତଥା
ଉତ୍ତର ଦିଗର ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚମଟି ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁଜାଯ ଲୋହିତାଂଗାଯ ଗ୍ରହମଘ୍ଯସ୍ଥିତାଯ ଚ
କୁଜ, ଲୋହିତାଙ୍ଗ ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ—
ଶିଵଲଲାଟସଂଭୂତ ଧରଣୀଗର୍ଭସଂଭଵ 5.1.37.
ଶିବଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଧରା ଗର୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ—
ଜ୍ଵଲିତାଂଗାରଵର୍ଣାଭ ସ୍ନିଗ୍ଧଵିଦ୍ରୁମଭା ସୁର
ଦେବତା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଙ୍ଗାର ସଦୃଶ ରଙ୍ଗ ଓ ମୃଦୁ ପ୍ରବାଳ ରୂପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା—
ଆଵନ୍ତ୍ଯମଣ୍ଡଲେ ଜାତୋ ଧରଣ୍ଯାଂ ଚ ଶିଵେନ ଵୈ
ଅବନ୍ତୀ ମଣ୍ଡଳରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜିତୋ ଭୌମଶ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ଏଭଳି ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଭୂମିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମୃତଃ ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୋତି ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଏଭଳି ପୂଜା କରି ଯେଉଁଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଚାମୁଂଡାଯାସ୍ତତୋ ରକ୍ତମଭୂଦାସ୍ଯଂ ଚ ଭାସୁରମ୍
ତାପରେ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ଦେହରୁ ରକ୍ତ ବହିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା।
କୃଷ୍ଣଂ କୃତାଂତକଲ୍ପାଂତଂ କରାଲଦଶନାଧରମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ କଳା, ସମୟର ଶେଷ ଭଳି ଭୟଙ୍କର, ତୀବ୍ର ଦାନ୍ତ ଓ ଠୋଠ ଥିଲା।
ଘୋରଘର୍ଘରନିର୍ଘୋଷସ୍ଫୀତଫେତ୍କାରଵିସ୍ଵରମ୍
ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଓ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଭୟ ଭରା ଓ ଉତ୍ତେଜିତ ଥିଲା।