ଅସାଧ୍ଯାଂସ୍ତାଂସ୍ତଥା ମତ୍ଵା ମଂତ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ହିତୈଷିଣଃ
ସେମାନେ ଅପରାଜେୟ ବୋଲି ଭାବି, ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକ ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵୋତ୍ପାଦଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମା ହଂସାସନାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏପରି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଭ ହଂସାସନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କୁମାରଶ୍ଚୈଵ କୌମାରୀଂ ମଯୂରଵରଵାହନାମ୍ 5.1.37.
ଏବଂ କୁମାର ମଧୁର ମୟୂର ଯାନ ଥିବା କୌମାରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୁନଃ କୁମାରଃ କୌମାରୀଂ ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଵରଵାହନାମ୍
ପୁଣି କୁମାର, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଯାନ ଥିବା କୌମାରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଦୈତ୍ଯଦେହପ୍ରମଥନୀଂ ଦଂଡମୁଦ୍ଗରଧାରିଣୀମ୍
ସେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ଦେହ ଚୁର୍ମାର କରୁଥିବା, ଦଣ୍ଡ ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା ଦେବୀ।
ସିଂହାଜିନଧରାଂ କୃଷ୍ଣାଂ ସର୍ଵଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍ ଚର୍ମାସ୍ଥିକେଶଵପୁଷଂ ଚାମୁଂଡାମମୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଚର୍ମ, ଅସ୍ଥି ଓ କେଶ ରୂପ ଦେହ ଥିବା, ପ୍ରଭୁ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ତିଆରି କଲେ।
ଵଟସ୍ଯ ନିକଟେ ପୂର୍ଵଂ ନିର୍ମିତା ଲୋକମାତରଃ
ବଟବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ, ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାତୃମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ମାତୄଃ ପଶ୍ଯତି ଯୋ ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହୋଇ, ମାତୃମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ।
ସିଂହନାଦୋଽପି ଦେଵେନ କୃତୋ ଯତ୍ର ମହାମୁନେ
ଏଠାରେ, ମହାମୁନି, ଦେବତା ମଧ୍ୟ ସିଂହର ଦହାଡ଼ କରିଥିଲେ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସିଂହଵତ୍ସ ବଲୀ ଭଵେତ୍
ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଲୋକ ସିଂହ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ତତ୍ର କଣ୍ଟେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵଦଃ ସଦା
ଏଠାରେ, କଣ୍ଠେଶ୍ୱର ଦେବତା ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଗ୍ରହଭୂତପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ନ ଭଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ଠାରୁ କେବେ ଭୟ ହୁଏନା।
ଅନ୍ଧାସୁରସ୍ଯ ରୌଦ୍ରସ୍ଯ ପିବଧ୍ଵଂ ରୁଧିରଂ ଦ୍ରୁତମ୍ 5.1.37.
ଅନ୍ଧ ଦାନବର ଭୟଙ୍କର ରକ୍ତ ତୁମେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ପିଉ।
ଅଭଯଂ ଶକ୍ର ମା ଭୈସ୍ତ୍ଵଂ ଯତ୍ରୋଵାଚେତି ଶଂକରଃ
ହେ ଶକ୍ର, ଭୟ କରନି; ଏଠାରେ ନିର୍ଭୟତା ଅଛି ବୋଲି ଶଂକର କହିଥିଲେ।
ଵଂଦିତଂ ଦେଵଗଂଧର୍ଵୈଃ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ
ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅର୍ଚଯେ ଦ୍ଦେଵଦେଵେଶମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ସିଂହଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସିଂହ ଯୋଜିଥିବା ରଥରେ ବସି ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମାତୃଭିର୍ଯୁଧ୍ଯମାନାଭିଃ କ୍ଷଯମାଶୁ ଜଗାମ ସା
ମାତୃମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ନାଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଷଟ୍ତୃପ୍ତିଂ ପରମା ଜଗ୍ମୁର୍ନ ତୁ ତୃପ୍ତା ଲଲାଟଜା
ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେ ତୃପ୍ତି ହେଲେ ନାହିଁ।
ଉତ୍ତରାଭିମୁଖଂ ଶୂଲମଂଧକୋଽକର୍ଷଯଦ୍ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ତ୍ରିଶୂଳ ଟାଣିଲେ।
ମହାଵିନାଯକଃ ଖ୍ଯାତସ୍ତସ୍ମାଲ୍ଲୋକେଽଭଵନ୍ମୁନେ
ଏହିଠାରୁ, ମୁନି, ସେ ଲୋକରେ ମହାବିନାୟକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ମାସେମାସେ ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଯୋ ଗଣେଶଂ ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜ
ପ୍ରତିମାସରେ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି—
ସ୍ଵେଦବିଂଦୁରଥୋ ତସ୍ଯ ଲଲାଟାଦପତଦ୍ଭୁଵି 5.1.37.
ତାପରେ ତାଙ୍କର ଲଳାଟରୁ ଏକ ପସିନା ବିନ୍ଦୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
ଆଵନ୍ତ୍ଯେ ଵିଷଯେ ଜାତୋ ଲୋହିତାଂଗୋ ଧରାସୁତଃ
ଅବନ୍ତି ଅଞ୍ଚଳରେ ଧରାପୁତ୍ର ଲାଲ ଦେହରେ ଜନ୍ମିଲେ।
ନାମଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଗ୍ରହମଧ୍ଯେଽଧିରୋପିତଃ
ବ୍ରହ୍ମା ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଂଗଂ ଗଣଗଂଧର୍ଵସେଵିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲିଙ୍ଗ, ଯାହାକୁ ଗଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେବନ୍ତି—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଂଗାରେଶ୍ଵରଂ ସୋଥ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ଏଠାରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯାଵତ୍ପୂର୍ଣାଶ୍ଚତସ୍ରଃ ସ୍ଯୁସ୍ତାଵତ୍କାର୍ଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଚାରିଟି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାମାନେ ଉତ୍ସାହରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁଡପୀଠମଯାଃ କାର୍ଯା ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରସମନ୍ଵିତାଃ
ଗୁଡ଼ର ପିଠା ତିଆରି କରି, ଲାଲ କପଡ଼ା ସହ ଦେବା ଉଚିତ।
ତିଲତଣ୍ଡୁଲସଂପୂର୍ଣମେକଂ ତତ୍ରୈଵ କାରଯେତ୍
ଏଠାରେ ଏକଟି ତିଳ ଓ ଚାଉଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।