ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ଦେବତାମାନେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ନିର୍ଗତଃ ଶୂଲମାର୍ଗେଣ ତେନ ଶୂଲେଶ୍ଵରଃ ସ୍ମୃତଃ
ତିନି ଶୂଳର ପଥରେ ବାହାରିଲେ; ଏହିଠାରୁ ସେ ଶୂଳେଶ୍ୱର ଭାବେ ପରିଚିତ।
ତତ୍ର ପାପଃ ସ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ଧୂତଃ ଶୂଲେନ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ 5.1.37.
ସେଠାରେ, ପାପୀ ଦାନବରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପାତିତ ହେଲେ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଶନୌ ତଥା
ଅଷ୍ଟମୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ଶନିବାର ଦିନରେ,
ଧୂତପାପଂ ତୁ ଯଃ ପଶ୍ଯେଦ୍ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେ କେହି ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି,
କୁଲାନାଂ ଶତମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଶିଵଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ନିଜ କୁଳର ଶତମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଶୂଲେଶ୍ଵରପ୍ରଭାଵେନ ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ଶୂଳେଶ୍ୱରଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଇତି ଚାଂଧକଶୂଲୋଯଂ ଯାଵଦ୍ଭୋଗଵତୀଂ ଗତଃ
ଏହିପରି, ଏହି ଅନ୍ଧକଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଭୋଗବତୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଲା।
ଖଡ୍ଗହସ୍ତା ମହାଵୀର୍ଯା ଅନେକଶତସଂଖ୍ଯଯା ସିଂହନାଦଂ ମୁମୋଚାଥ ପୀଡିତସ୍ତୈର୍ଦୁରାତ୍ମଭିଃ
ତଳୱାର ଧରିଥିବା, ଅସାଧାରଣ ସାହସିକ ଏହି ଶତଶଃ ବୀରମାନେ, ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିବା ସତ୍ୱେ, ସିଏ ସିଂହର ଦହାଡ଼ ଦେଲେ।
ସିଂହନାଦେନ ତେ ପାପା ମୂର୍ଛିତାଃ ପତିତା ଭୁଵି ଵିତ୍ରସ୍ତାଶ୍ଚ ତତୋ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ
ସିଂହର ଦହାଡ଼ ଶୁଣି, ସେଇ ପାପୀମାନେ ଅଚେତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏହା ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ଅସାଧ୍ଯାଂସ୍ତାଂସ୍ତଥା ମତ୍ଵା ମଂତ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ହିତୈଷିଣଃ
ସେମାନେ ଅପରାଜେୟ ବୋଲି ଭାବି, ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକ ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵୋତ୍ପାଦଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମା ହଂସାସନାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏପରି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଭ ହଂସାସନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କୁମାରଶ୍ଚୈଵ କୌମାରୀଂ ମଯୂରଵରଵାହନାମ୍ 5.1.37.
ଏବଂ କୁମାର ମଧୁର ମୟୂର ଯାନ ଥିବା କୌମାରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୁନଃ କୁମାରଃ କୌମାରୀଂ ପକ୍ଷୀଂଦ୍ରଵରଵାହନାମ୍
ପୁଣି କୁମାର, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଯାନ ଥିବା କୌମାରୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଦୈତ୍ଯଦେହପ୍ରମଥନୀଂ ଦଂଡମୁଦ୍ଗରଧାରିଣୀମ୍
ସେ, ଦାନବମାନଙ୍କର ଦେହ ଚୁର୍ମାର କରୁଥିବା, ଦଣ୍ଡ ଓ ଗଦା ଧରିଥିବା ଦେବୀ।
ସିଂହାଜିନଧରାଂ କୃଷ୍ଣାଂ ସର୍ଵଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍ ଚର୍ମାସ୍ଥିକେଶଵପୁଷଂ ଚାମୁଂଡାମମୃଜତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସିଂହଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଚର୍ମ, ଅସ୍ଥି ଓ କେଶ ରୂପ ଦେହ ଥିବା, ପ୍ରଭୁ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ତିଆରି କଲେ।
ଵଟସ୍ଯ ନିକଟେ ପୂର୍ଵଂ ନିର୍ମିତା ଲୋକମାତରଃ
ବଟବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ, ପୂର୍ବରୁ ଲୋକମାତୃମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ମାତୄଃ ପଶ୍ଯତି ଯୋ ନରଃ
ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହୋଇ, ମାତୃମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ।
ସିଂହନାଦୋଽପି ଦେଵେନ କୃତୋ ଯତ୍ର ମହାମୁନେ
ଏଠାରେ, ମହାମୁନି, ଦେବତା ମଧ୍ୟ ସିଂହର ଦହାଡ଼ କରିଥିଲେ।
ଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସିଂହଵତ୍ସ ବଲୀ ଭଵେତ୍
ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଲୋକ ସିଂହ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ।
ତତ୍ର କଣ୍ଟେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵଦଃ ସଦା
ଏଠାରେ, କଣ୍ଠେଶ୍ୱର ଦେବତା ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଗ୍ରହଭୂତପିଶାଚେଭ୍ଯୋ ନ ଭଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ପିଶାଚ ଠାରୁ କେବେ ଭୟ ହୁଏନା।
ଅନ୍ଧାସୁରସ୍ଯ ରୌଦ୍ରସ୍ଯ ପିବଧ୍ଵଂ ରୁଧିରଂ ଦ୍ରୁତମ୍ 5.1.37.
ଅନ୍ଧ ଦାନବର ଭୟଙ୍କର ରକ୍ତ ତୁମେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ପିଉ।
ଅଭଯଂ ଶକ୍ର ମା ଭୈସ୍ତ୍ଵଂ ଯତ୍ରୋଵାଚେତି ଶଂକରଃ
ହେ ଶକ୍ର, ଭୟ କରନି; ଏଠାରେ ନିର୍ଭୟତା ଅଛି ବୋଲି ଶଂକର କହିଥିଲେ।
ଵଂଦିତଂ ଦେଵଗଂଧର୍ଵୈଃ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ
ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି।
ଅର୍ଚଯେ ଦ୍ଦେଵଦେଵେଶମଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ସିଂହଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସିଂହ ଯୋଜିଥିବା ରଥରେ ବସି ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମାତୃଭିର୍ଯୁଧ୍ଯମାନାଭିଃ କ୍ଷଯମାଶୁ ଜଗାମ ସା
ମାତୃମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ନାଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଷଟ୍ତୃପ୍ତିଂ ପରମା ଜଗ୍ମୁର୍ନ ତୁ ତୃପ୍ତା ଲଲାଟଜା
ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସେ ତୃପ୍ତି ହେଲେ ନାହିଁ।
ଉତ୍ତରାଭିମୁଖଂ ଶୂଲମଂଧକୋଽକର୍ଷଯଦ୍ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ତ୍ରିଶୂଳ ଟାଣିଲେ।