ସୂର୍ଯଲୋକଂ ପ୍ରଯାତ୍ଯାଶୁ ଯତ୍ସୁରୈରପି ଦୁର୍ଲଭମ୍ 5.1.36.
ସେ ଶୀଘ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନରେଣୈଵ ପ୍ରସାଦେନ ନରଦୀପସ୍ତତୋ ହ୍ଯଯମ୍
ମାନବଙ୍କର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଏହି ନାରଦୀପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଆଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ପାର୍ଥ ସାର୍ଧଂ ଦେଵୈଃ ସମାହିତଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ଦେବମାନେ ସହ ଏଠାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଆସିବି।
ତତ୍ରାହମାଗତୋ ଜ୍ଞେଯୋ ଲୋକେ ଦେଵସ୍ଯ ଵର୍ଷଣାତ୍
ସେଠାରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଅବତରଣ ଦ୍ୱାରା, ମୋତେ ଏହି ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଛି ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ତଥାରୂଢଂ ନରଦୀପଂ ସୁଦୀପିତମ୍
ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏଭଳି ରଥରେ ବସିଥିବା ଓ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ନାରଦୀପକୁ ଦେଖି,
ଯଃ ପଶ୍ଯେନ୍ମାନଵୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ନରଦୀପଂ ରଥସ୍ଥିତମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ରଥରେ ବସିଥିବା ନାରଦୀପକୁ ଦେଖେ,
ରଥଯାତ୍ରାମଥୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ନରଦୀପସ୍ଯ ଯା ମୁନେ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନାରଦୀପର ରଥଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ କହିବି, ମୁନି।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ସିତେ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ରଥସ୍ଥୋ ହି ଦିଵାକରଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଥରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଉତ୍ତରାଂ ଦିଶମାଯାଂତଂ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ଦିଵସ୍ପତିମ୍
ଯିଏ ଦିନପତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖେ,
ନିଵୃତ୍ଯ କେଶଵାର୍କାଦ୍ଯୋ ରଥଂ ପଶ୍ଯତି ମାନଵଃ
କେଶବ ଓ ଅର୍କଠାରୁ ଫେରି ଯେଉଁ ମାନବ ରଥକୁ ଦେଖେ,
ରଥମାକର୍ଷତେ ଯସ୍ତୁ ରଜ୍ଜ୍ଵାକର୍ଷେଣ ଵୈ ମୁନେ 5.1.36.
ଏବଂ ଯିଏ ରଜ୍ଜୁ ଦ୍ୱାରା ରଥକୁ ଟାଣେ, ମୁନି,
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖଂ ଯାଂତଂ ନରଦୀପଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯେତେବେଳେ ନାରଦୀପ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ,
ସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ରଥଂ ଦେଵମଥାପି ଵା
ଧାନ କ୍ଷେତ୍ର, ରଥ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକ ଡୋରି ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ତୁ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା କୁର୍ଵଂତି ଯେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି,
ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ମୌନୀ ଯାତି ଦିଵାକରମ୍
ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ନିରବ ଭାବେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଏ,
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେନୈଵ ରଥଚକ୍ରଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ରଥର ଚକ୍ରକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପଶ୍ଚିମଂ ଦ୍ଵାରମାଶ୍ରିତ୍ଯ ରଥସ୍ଥଂ ସୂର୍ଯମର୍ଚଯେତ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ, ରଥରେ ବସିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଦ୍ଵାରେ ତୁ ଗୌର୍ଦେ ଯା ତଥାଶ୍ଵଶ୍ଚୈଵ ଦକ୍ଷିଣେ
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ଗାଈ ଅଛି, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ଘୋଡ଼ା ଅଛି।
କୁର୍ଯାଦେଵ ତୁ ଯୋ ଯାତ୍ରାଂ ନରଦୀପସ୍ଯ ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା କରେ,
ଗୋସୂର୍ଯଶିଵଶକ୍ରାଣାଂ ସ୍ଵର୍ଲୋକଂ ଲଭତେ ଶୁଭମ୍
ସେ ଗାଈ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶିବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶୁଭ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଗଵାଂ ସହସ୍ରଂ ଯୋ ଵ୍ଯତୀପାତଶତେ ନରଃ 5.1.36.
ଯିଏ ଶତ ବ୍ୟତୀପାତ ଦିନରେ ହଜାର ଟିଏ ଗାଈ ଦାନ କରେ—
ନରଦୀପେ ରଥାରୂଢେ ଵପନଂ କାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥରେ ବସିଥିବାବେଳେ କେହିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇବାକୁ କରାଏ,
ସୂର୍ଯସ୍ଯ ପୁରତୋ ଵାପ୍ଯାଂ ମାସଂ ନିତ୍ଯଂ ସରସ୍ଵତୀ
କିମ୍ବା ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପୋଖରୀ ପାଖରେ, ହେ ସରସ୍ୱତୀ,
ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୋଽନୁଦିନଂ ଵ୍ଯାସ ନରଦୀପଂ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥକୁ ଦେଖେ, ହେ ବ୍ୟାସ,
ପ୍ରକ୍ରୀଡ୍ଯ ବଂଧୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ମୃତଃ ସୂର୍ଯପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଖେଳି, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁରକୁ ଯାଏ।
ହତେଂଽଧକେ ମହେଶେନ ଶୂଲେନ ତ୍ରିଶିଖେନ ଵୈ
ଯେତେବେଳେ ମହେଶ୍ୱର ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକକୁ ହତ୍ୟା କଲେ,
ଶଂଖଂ ଦଧ୍ମୌ ତଦା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରାଣାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ସେତେବେଳେ ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ତତ୍ର ସଂନିହିତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଲିଂଗଂ ଚୈଵ ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଚାରିମୁହଁ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
ଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ଶୂଲେନାଧିଷ୍ଠିତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ, ତ୍ରିଶୂଳ ସହିତ ଥିବା ସେଠି ଦଢ଼ି ହୋଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ।
ତେ କ୍ଷୀଣାଶେଷପାପୌଘାଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯାହାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।