ତମସା ଚ୍ଛାଦିତା ଦେଵାଃ ସଂବଭୂଵୁଃ ସମାକୁଲାଃ 5.1.36.
ଦେବତାମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକିଯାଇ ବହୁତ ଅସ୍ଥିର ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵ୍ଯାସ ନରାଦିତ୍ଯଃ ସ୍ଵତେଜସା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାସ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ, ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ନଷ୍ଟେ ତମସି ଦୈତ୍ଯେପି ପ୍ରକାଶ ପ୍ରକଟେ ସତି
ଅନ୍ଧକାର ନଷ୍ଟ ହେଲା ଏବଂ ଦାନବମାନେ ଆଲୋକରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ,
ସ୍ତୁଵଂତୋ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ନରରୂପଂ ଦିଵାକରମ୍
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ରୂପୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ତେନାସ୍ଯ ନାମ ତେ ଚକୁର୍ନରଦୀପ ଇତୀଶ୍ଵରାଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ମୁନି, ଭଗବାନମାନେ ଏହାକୁ 'ନାରଦୀପ' ନାମ ଦେଇଥିଲେ।
ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ଯପି ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଦିନଚ୍ଛିଦ୍ରେଥ ସଂକ୍ରାଂତୌ ଗ୍ରହଣେ ଵିଷୁଵତ୍ଯଥ
ଦିନର ସନ୍ଧିବେଳେ, ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଗ୍ରହଣ କିମ୍ବା ବିଷୁବ ଦିନରେ,
ନରଦୀପଂ ନରଃ ପଶ୍ଯେତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଵା ଦିତ୍ରମଂଗଲୈଃ
ଯଦି କେହି ନାରଦୀପକୁ ଦେଖେ, ସ୍ତୁତି ଓ ଶୁଭ ଗୀତର ସହିତ,
ଗୀତଂ ଵାଦ୍ଯଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯାଷ୍ଟାଂଗମେଵ ଚ
ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଆଗରେ ରଖି, ଏବଂ ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି,
ସ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପୈସ୍ତୁ ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତୈରପି
ସେ ସପ୍ତଜନ୍ମର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ସୂର୍ଯଲୋକଂ ପ୍ରଯାତ୍ଯାଶୁ ଯତ୍ସୁରୈରପି ଦୁର୍ଲଭମ୍ 5.1.36.
ସେ ଶୀଘ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନରେଣୈଵ ପ୍ରସାଦେନ ନରଦୀପସ୍ତତୋ ହ୍ଯଯମ୍
ମାନବଙ୍କର କୃପା ଦ୍ୱାରା ଏହି ନାରଦୀପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଆଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ପାର୍ଥ ସାର୍ଧଂ ଦେଵୈଃ ସମାହିତଃ
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ଦେବମାନେ ସହ ଏଠାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଆସିବି।
ତତ୍ରାହମାଗତୋ ଜ୍ଞେଯୋ ଲୋକେ ଦେଵସ୍ଯ ଵର୍ଷଣାତ୍
ସେଠାରେ, ଭଗବାନଙ୍କର ଅବତରଣ ଦ୍ୱାରା, ମୋତେ ଏହି ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଛି ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ତଥାରୂଢଂ ନରଦୀପଂ ସୁଦୀପିତମ୍
ଭଗବାନଙ୍କୁ ଏଭଳି ରଥରେ ବସିଥିବା ଓ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ନାରଦୀପକୁ ଦେଖି,
ଯଃ ପଶ୍ଯେନ୍ମାନଵୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ନରଦୀପଂ ରଥସ୍ଥିତମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ରଥରେ ବସିଥିବା ନାରଦୀପକୁ ଦେଖେ,
ରଥଯାତ୍ରାମଥୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ନରଦୀପସ୍ଯ ଯା ମୁନେ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନାରଦୀପର ରଥଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ କହିବି, ମୁନି।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ସିତେ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ରଥସ୍ଥୋ ହି ଦିଵାକରଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଥରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଉତ୍ତରାଂ ଦିଶମାଯାଂତଂ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ଦିଵସ୍ପତିମ୍
ଯିଏ ଦିନପତିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖେ,
ନିଵୃତ୍ଯ କେଶଵାର୍କାଦ୍ଯୋ ରଥଂ ପଶ୍ଯତି ମାନଵଃ
କେଶବ ଓ ଅର୍କଠାରୁ ଫେରି ଯେଉଁ ମାନବ ରଥକୁ ଦେଖେ,
ରଥମାକର୍ଷତେ ଯସ୍ତୁ ରଜ୍ଜ୍ଵାକର୍ଷେଣ ଵୈ ମୁନେ 5.1.36.
ଏବଂ ଯିଏ ରଜ୍ଜୁ ଦ୍ୱାରା ରଥକୁ ଟାଣେ, ମୁନି,
ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖଂ ଯାଂତଂ ନରଦୀପଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଯେତେବେଳେ ନାରଦୀପ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ,
ସୂତ୍ରେଣ ଵେଷ୍ଟଯେତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ରଥଂ ଦେଵମଥାପି ଵା
ଧାନ କ୍ଷେତ୍ର, ରଥ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକ ଡୋରି ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ତୁ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା କୁର୍ଵଂତି ଯେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି,
ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ମୌନୀ ଯାତି ଦିଵାକରମ୍
ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ନିରବ ଭାବେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଏ,
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେନୈଵ ରଥଚକ୍ରଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ରଥର ଚକ୍ରକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପଶ୍ଚିମଂ ଦ୍ଵାରମାଶ୍ରିତ୍ଯ ରଥସ୍ଥଂ ସୂର୍ଯମର୍ଚଯେତ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ, ରଥରେ ବସିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଦ୍ଵାରେ ତୁ ଗୌର୍ଦେ ଯା ତଥାଶ୍ଵଶ୍ଚୈଵ ଦକ୍ଷିଣେ
ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ଗାଈ ଅଛି, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ଘୋଡ଼ା ଅଛି।
କୁର୍ଯାଦେଵ ତୁ ଯୋ ଯାତ୍ରାଂ ନରଦୀପସ୍ଯ ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା କରେ,
ଗୋସୂର୍ଯଶିଵଶକ୍ରାଣାଂ ସ୍ଵର୍ଲୋକଂ ଲଭତେ ଶୁଭମ୍
ସେ ଗାଈ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶିବ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶୁଭ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।