ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍କୋଟିତୀର୍ଥେ ପ୍ରଦୀଯତେ
କୋଟିତୀର୍ଥରେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ କିଛି ଦାନ ଦିଆଯାଏ,
ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରୋ ଯସ୍ତୁ ଗାଂ ଦଦାତି ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରେ,
ଯାଵନ୍ତ୍ଯଂଗେଷୁ ରୋମାଣି ତତ୍ପ୍ରସୂତିକୁଲେଷୁ ଚ
ସେ ଗାଈର ଦେହରେ ଯେତେଟି ଲୋମ ଅଛି ଏବଂ ତାହାର ବଂଶରେ ଯେତେଟି ଲୋମ ଅଛି,
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମମାଵାସ୍ଯାଂ ପଶ୍ଯେଚ୍ଛକ୍ତିଧରଂ ତୁ ଯଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା କିମ୍ବା ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତିଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖେ,
ଜଲପ୍ରଵେଶଂ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ତତ୍ର ତୀର୍ଥେ ନରୋତ୍ତମଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷ ଯେଉଁଠି ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରେ,
ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ପିତୃଭକ୍ତୋ ନରୋ ମୁନେ
ଓ ମୁନି, ଯେଉଁ ମଣିଷ ପିତୃଭକ୍ତିରେ ସେଠାରେ ବୃଷ ଛାଡ଼ିଥାଏ,
କପିଲାଶତଦାନସ୍ଯ ଫଲମପ୍ଯଧିକଂ ଭଵେତ୍
ସେଠାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଶତ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବା ଫଳକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ ।
ଵାପ୍ଯାଂ ପିତାମହ ସ୍ଯାପି ଯଃ ସ୍ନାଯାଦ୍ଵିଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁଠି ଜଳାଶୟରେ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପିତାମହ ସମାନ ହୁଏ ।
ତୈଲାଭିଧାନମାତୄଣାଂ ରାତ୍ରୌ ଯଚ୍ଛତି ଯୋ ବଲିମ୍
ଯେଉଁ ମଣିଷ ରାତିରେ ମାଆମାନେ ପାଇଁ ତେଲ ନାମକ ବଳି ଦିଏ,
ଵିଷ୍ଣୁଵାପ୍ଯାଂ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚୈତ୍ରେ ଵା ଫାଲ୍ଗୁନେଽଥଵା ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵ ପାପେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଚୈତ୍ର କିମ୍ବା ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ ।
ଅଭଯେଶ୍ଵରଦେଵସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ନିଯତମାନସଃ
ଅଭୟେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧ୍ୟାନ କଲେ,
ଲୋକେ ତୁ ଜାଯତେ ଦାତା ସାର୍ଵଭୌମୋ ମହୀପତିଃ
ସେ ଲୋକରେ ଏକ ଦାନଶୀଳ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଗସ୍ତ୍ଯେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ସୋପଵାସୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି, ଉପବାସ ରହି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି,
କୃତ୍ଵାଗସ୍ତ୍ଯଂ ଚ ସୌଵର୍ଣଂ ରୌପ୍ଯଂ ଵାଥ ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ
ଏକ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦିରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍କାଲୀନୈଃ ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈଃ ପୂଜନୀଯୋ ଵିଧାନତଃ
ସେଇ ସମୟରେ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ଓ ଫୁଲରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ସପ୍ତଧାନ୍ଯାନି ମୁଖ୍ଯାନି ତାଵନ୍ତ୍ଯେଵ ଫଲାନି ଚ 5.1.35.
ସାତଟି ମୁଖ୍ୟ ଧାନ୍ୟ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଫଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଵଦ୍ଵୈ ସପ୍ତ ଵର୍ଷାଣି ଵ୍ରତମେଵଂ ସମାଚରେତ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ମିତ୍ରାଵରୁଣଯୋଃ ପୁତ୍ର କୁମ୍ଭଯୋନେ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁଅ କୁମ୍ଭଯୋନି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଦତ୍ତେଽର୍ଘେ ଯତ୍ଫଲଂ ଵ୍ଯାସ ତଦ୍ଵୈ ହ୍ଯେକମନାଃ ଶୃଣୁ
ବ୍ୟାସ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ।
ମୃତଃ ସ୍ଵର୍ଗମଵାପ୍ନୋତି ସଂପନ୍ନେ ଜାଯତେକୁଲେ
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ଯଦି ସଫଳ ହୁଏ, ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଯଶ୍ଚୈତଚ୍ଛୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ପଠେଦ୍ଵା ସୁସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଏକାଗ୍ର ମନେ ପଢ଼େ,
କୋଟୀଶ୍ଵରଂ କିମର୍ଥଂ ତୁ ପାଵକଂ ତତ୍କିମୁଚ୍ଯତେ
କୋଟୀଶ୍ୱର କାହିଁକି ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ ଏବଂ କାହିଁକି ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଗ୍ନି ଯୋଗାଯୋଗ ରହିଛି?
ନରଦୀପଂ କିମର୍ଥଂ ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯା ଵଟମାତରଃ
ନରଦୀପ କାହିଁକି ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି କାହିଁକି ବଟମାତର ଭାବରେ ଅଭିଧାନ ହୋଇଛି?
ଶୂଲେଶ୍ଵରଂ କିମର୍ଥଂ ତୁ କିମୋଂକାରସ୍ତୁ କଥ୍ଯତେ
ଶୂଳେଶ୍ୱର କାହିଁକି ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଓଁକାର କାହିଁକି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି?
ପୁରୀ ଚୋଜ୍ଜଯିନୀ ଦିଵ୍ଯା ସପ୍ତକଲ୍ପା କଥଂ ସ୍ମୃତା
ଉଜ୍ଜୟିନୀ ନାମକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୀ କିପରି ସପ୍ତକଳ୍ପା ଭାବରେ ସ୍ମୃତି ହୋଇଛି?
ନାମତଃ କର୍ମତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସପ୍ତକଲ୍ପାନୁଵାସିନୀ
ନାମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସପ୍ତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛନ୍ତି।
ପ୍ରାକ୍କଲ୍ପେ ସ୍ଵର୍ଣଶୃଂଗାଖ୍ଯା ଦ୍ଵିତୀଯେ ତୁ କୁଶସ୍ଥଲୀ
ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଶୃଙ୍ଗା ଭାବରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ କଳ୍ପରେ କୁଶସ୍ଥଳୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ଵିଖ୍ଯାତା ପଞ୍ଚମେ କଲ୍ପେ ପୁରୀ ଚୂଡାମଣୀତି ଚ
ପଞ୍ଚମ କଳ୍ପରେ ସେହି ପୁରୀ ଚୂଡ଼ାମଣି ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା।
ପୁନରଂତେ ତୁ କଲ୍ପସ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗାଦି କା ସ୍ମୃତା
କଳିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତମାନେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସପ୍ତଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।