ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତପସୋପେତାଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଵଯା ହରଃ
ତପସ୍ୱିନୀ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଅବସ୍ଥାରେ ହର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃଶମଧ୍ଯେ କୃଶାପାଂଗି କିମର୍ଥଂ ନଵଯୌଵନେ
କୃଶ ମଧ୍ୟ ଓ କୃଶ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଏଭଳି ନବଯୌବନରେ କାହିଁକି?
ଉଵାଚ ଚୋତ୍ତରଂ ସା ଵୈ ସତ୍ଯଂ ଚ ମଧୁରଂ ତଥା
ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ସତ୍ୟ ଓ ମଧୁର ଭାବରେ।
ଵିଚାର୍ଯ ଚ ହରଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽନଂଦଯତ୍କାର୍ଯମାତ୍ମନଃ
ହର ଶୁଣି ଏବଂ ବିଚାର କରି, ନିଜ କାମରେ ଆନନ୍ଦ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନ ସେହେ ସା ଗିରେଃ ସୁତା ସ୍ଵଂ ଵପୁର୍ଦର୍ଶଯାମାସ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଶୂଲପାଣିନମ୍
ସେ ଉଚ୍ଚାରିତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ; ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ନିଜ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ।
ଲଜ୍ଜିତାଭୂଦ୍ଭଵାନୀଶଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଥାଵଧୋମୁଖୀ ପାର୍ଵତୀହରଣାର୍ଥାଯ ଯତ୍ନଂ ଚ ପ୍ରକରୋମ୍ଯହମ୍
ଭବାନୀ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦାଉଁଥିଲେ; ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ନେବା ପାଇଁ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ଦଧେ ଦେଵୋ ଦେଵ୍ଯାଗାଚ୍ଚ ପିତୁର୍ଗୃହମ୍
ଏପରି କହି ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପ୍ରଣେମୁସ୍ତେପ୍ଯଥାଗମ୍ଯ ସଂସ୍ମୃତାଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ 5.1.34.
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ତାଙ୍କମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ତତୋଽବ୍ରଵୀନ୍ମୁନୀନୀଶଃ ସମସ୍ତାଂଶ୍ଚ ଗିରେର୍ଗୃହମ୍
ତାପରେ ପରମେଶ୍ୱର ପାହାଡ଼ରାଜାଙ୍କ ଘରରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥେତି ତେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ସଂକେତଂ ଶଂଭୁନା ସମମ୍
ସେମାନେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସମ୍ମତି ଦେଲେ ଓ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଚୁକ୍ତି କଲେ।
ଦତ୍ତାର୍ଘା ଭୂଧରେଂଦ୍ରେଣ କୃତାସନ ପରିଗ୍ରହାଃ
ପାହାଡ଼ରାଜା ଅତିଥିମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ହାତପା ଧୋଇବା ପାଣି ଦେଲେ ଓ ଆସନ ଦେଲେ, ସେମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଦତ୍ତେତ୍ଯୁକ୍ତା ଗିରୀଂଦ୍ରେଣ ନିରୂପ୍ଯୋଦ୍ଵାହଵାସରମ୍
ପାହାଡ଼ରାଜା 'ଦେଇଛି' ବୋଲି କହିବା ପରେ ବିବାହ ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା।
ଊଚୁସ୍ତେ ଶଂକରଂ ସର୍ଵେ ଦତ୍ତା ହିମଵତା ଶିଵା
ସମସ୍ତେ ଶଂକରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହିମବତ୍ ଶିବାଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି'।
ଚକ୍ରୁର୍ଵିଵାହ ସାମଗ୍ରୀଂ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରାଦିସୁରାସ୍ତଦା
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବିବାହ ପାଇଁ ସମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ଶଂଖଦୁଂଦୁଭିନାଦୈଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈରମରୈଃ ସହ
ଶଂଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଶବ୍ଦ ସହ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଏକସାଥି ଥିଲେ।
ଵିଵାହ୍ଯେମାଂ ଵିଧାନେନ ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ପୁନଃ
ନିୟମାନୁସାରେ ବିବାହ କରି ସେ ପୁଣି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତାଵତ୍ତ୍ରସ୍ତୈଃ ସୁରୈରଗ୍ନିଃ ପ୍ରେଷିତୋଽଗାନ୍ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଭୟଭିତ ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପଠାଇଲେ, ଅଗ୍ନି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗଲେ।
ନିଚିକ୍ଷେପ ମୁଖେ ଵହ୍ନେଃ ସ୍ଵରେତୋ ଵ୍ରୀଡିତୋ ଭୃଶମ୍ 5.1.34.
ଅଗ୍ନି ବହୁ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଶିବଙ୍କ ଶୁକ୍ରକୁ ନିଜ ମୁହଁରେ ରଖିଲେ।
ହରରେତୋଽଗ୍ନିନୋଦ୍ଗୀର୍ଣଂ ଗଂଗାମଧ୍ଯେ ପପାତ ହ
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଶିବଙ୍କ ଶୁକ୍ର ଗଙ୍ଗାର ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ଚ ଷଟ୍ପତ୍ନ୍ଯଃ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ଜାହ୍ନଵୀଂ ଯଯୁଃ
ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଛଅ ଜଣେ ଜୀବନୀ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜାହ୍ନବୀକୁ ଗଲେ।
ମତ୍ଵାଗ୍ନିମିତି ତାଃ ସର୍ଵାସ୍ତପଂତି ସ୍ମ ଯଥେଚ୍ଛଯା
ସେମାନେ ଏହାକୁ ଅଗ୍ନି ବୋଲି ଭାବି, ଇଚ୍ଛାମତେ ସେଠାରେ ତପ କଲେ।
ଷଡାନନଂ ସମାରୂଢଂ ଶ୍ରୋଣିଦ୍ଵାରେଣ ସତ୍ଵରମ୍
ଛଅ ମୁହଁ ଥିବା ଶିଶୁ ଶୀଘ୍ର ଜଣ୍ଡି ମାର୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଚିଂତାଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତଦା ସର୍ଵା ମୁନିତ୍ରାସାତ୍ତତୋ ଭଯାତ୍
ଋଷିମାନେଙ୍କ ଭୟରୁ ସମସ୍ତ ଜୀବନୀ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଷଡ୍ଭିରେକତ୍ଵମାପଦ୍ଯ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତମସ୍ତକେ
ଛଅ ଜଣେ ସହ ଏକତା ହୋଇ ସେ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯାସୀଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ ସମୀକୃତଃ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ସେ ଦେଖାଦେଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ପରିପୂର୍ଣାଂଗଃ ଷଣ୍ମୁଖୋ ଦ୍ଵାଦଶେକ୍ଷଣଃ
ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ, ଛଅଟି ମୁହଁ ଓ ବାରଟି ଆଖି ଥିବା ସେ ଦେଖାଦେଲେ।
ତେଜସା ଶ୍ଵେତତାମ୍ରେଣ ତତାପ ସ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍
ତାଙ୍କର ଧଳା ଓ ତାମ୍ର ଆଭାରେ ସେ ତିନି ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କଲେ।
ସମାଗତ୍ଯାସ୍ଯ ସଂସ୍କାରଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚକ୍ରେ ଯଥାଵିଧି 5.1.34.
ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ସଂସ୍କାର କଲେ।
ତତୋ ଗୌର୍ଯା ମଯୂରଶ୍ଚ ଵାହନେ ପରିକଲ୍ପିତଃ
ତାପରେ, ଗୌରୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୟୂରକୁ ବାହନ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ।
ଶୂଲେନ କୃତ୍ତିକାଭିଶ୍ଚ ଵର୍ଧିତଃ ପୁତ୍ରକାମ୍ଯଯା
ଶୂଳ ଓ କୃତ୍ତିକାମାନେ, ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ତାଙ୍କୁ ପାଳନ କଲେ।