ଇତି ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରାଂସ୍ତସ୍ମୈ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମୁନୀଶ୍ଵରଃ
ଏଭଳି ଦେଇ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାମୁନି ତାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ପରମାଂ ଖ୍ଯାତିମାଯଯୌ
ସେଇବେଳୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ସ୍ଥାନଟି ଉଚ୍ଚ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କଲା।
ଦିଵ୍ଯରତ୍ନୌଘଖଚିତା ସମଂତାଦୁପଶୋଭିତା
ଦେବମାଣିକ୍ୟର ଗୁଛରେ ସମସ୍ତଦିଗରେ ଶୋଭିତ, ସେଠା ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲା।
ଧନଯକ୍ଷାଦୁତ୍ତରସ୍ମିନ୍ଦିଗ୍ଭାଗେ ସଂସ୍ଥିତଂ ଦ୍ଵିଜ
ଧନର ଯକ୍ଷଙ୍କ ନିବାସରୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ—
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ସଦା ତତ୍ର ନିଵାସଃ ସୁତପୋନିଧେଃ 2.8.7.
ସେଠାରେ, ତପସ୍ୟାର ଧନଭଣ୍ଡାର ବସିଷ୍ଠ ମୁନି ସଦା ବାସ କରନ୍ତି।
ଅତ୍ର ସ୍ନାନଂ ଵିଶେଷେଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧପୂର୍ଵମତଂଦ୍ରିତଃ
ଏଠାରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ଶେଷରେ, ନିଷ୍ଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵାମଦେଵସ୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ସଂନିଧିର୍ଵର୍ତତେଽନଘ
ଏଠାରେ, ଭଳି ଭଳି, ବାମଦେବଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ରହିଛି, ହେ ନିର୍ମଳ।
ପତିଵ୍ରତା ପୂଜନୀଯାଽରୁନ୍ଧତୀ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଏଠାରେ, ପତିବ୍ରତା ଅରୁଣ୍ଧତୀ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ।
ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରାପ୍ତିର୍ଜାଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭାଦ୍ରେ ମାସି ସିତେ ପକ୍ଷେ ପଂଚମ୍ଯାଂ ନିଯତଵ୍ରତଃ
ଭାଦ୍ର ମାସରେ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ, ନିଷ୍ଠାରେ ଉପବାସ କରି—
ଵିଷ୍ଣୁପୂଜା ପ୍ରଯତ୍ନେନ କର୍ତଵ୍ଯା ଶ୍ରଦ୍ଧଯାତ୍ର ଵୈ
ଏଠାରେ, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵସିଷ୍ଠକୁଣ୍ଡାଦ୍ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ଦିଗ୍ଦଲମାଶ୍ରିତମ୍ ଯତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ସର୍ଵକାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ କୁଣ୍ଡରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅବସ୍ଥିତ—ଏଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ସ୍ନାନାଦ୍ଯତ୍ପୁଣ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ସମୁଦ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ତସ୍ମାଦତ୍ର ଵିଧାନେନ ସ୍ନାତଵ୍ଯଂ ପୁତ୍ରକାଂକ୍ଷଯା
ସେହିପାଇଁ, ପୁଅ ଆଶାରେ, ଏଠାରେ ନିୟମ ମାନି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୁର୍ଵନ୍ନରୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ 2.8.7.
ଏଭଳି କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସାଗରାନ୍ନୈର୍ଋତେ ଭାଗେ ଯୋଗିନୀକୁଣ୍ଡମୁତ୍ତମମ୍
ସମୁଦ୍ରର ପଶ୍ଚିମ-ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଉତ୍ତମ ଯୋଗିନୀ କୁଣ୍ଡ ଅଛି।
ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦାଃ ପୁଂସାଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚୈଵ ଵିଶେଷତଃ
ଏହିଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଶେଷକରି ନାରୀମାନେ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଆଶ୍ଵିନେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ବିଶେଷ ଫଳ ମିଳେ।
ଅତ୍ର ସ୍ନାନଂ ତଥା ଦାନଂ ସର୍ଵଂ ସଫଲତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଦାନ କଲେ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହୁଏ।
ଯୋଗିନୀକୁଂଡତଃ ପୂର୍ଵମୁର୍ଵଶୀକୁଣ୍ଡମୁତ୍ତମମ୍
ଯୋଗିନୀ କୁଣ୍ଡର ପୂର୍ବେ ଉର୍ବଶୀ କୁଣ୍ଡ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ପୁରା କିଲ ମୁନିର୍ଧୀରୋ ରୈଭ୍ଯୋ ନାମ ତପୋଧନଃ
ପୁରୁଣା କଥା, ଏଠାରେ ରୈଭ୍ୟ ନାମକ ଏକ ଧୀର ଓ ତପସ୍ୱୀ ଋଷି ଥିଲେ।
ତତ୍ତପୋ ଵିପୁଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୀତଃ ସୁରପତିସ୍ତତଃ
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ତପସ୍ୟା ଦେଖି ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଭୟଭିତ ହେଲେ।
ତତଃ ସା ପ୍ରେଷିତା ତେନାଜଗାମ ଗଜଗାମିନୀ
ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଗଜଗାମିନୀ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଵନଫୁଲ୍ଲଲତାକୁଞ୍ଜେ ମଞ୍ଜୁକୂଜଦ୍ଵିହଂଗମେ
ଫୁଲିଥିବା ଲତାର ଝୁପିରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମିଠା ସ୍ୱରର ପକ୍ଷୀମାନେ ଗାଉଥିଲେ,
ପୁନ୍ନାଗକେଶରାଶୋକଚ୍ଛିନ୍ନକିଜଲ୍କପିଂଜରେ 2.8.7.
ପୁନ୍ନାଗ, କେଶର ଓ ଅଶୋକ ଫୁଲର ତନୁଆ ତାନି ତିଆରି ଖଞ୍ଜର ମଧ୍ୟରେ,
ସା ବଭୌ କାଂତିସର୍ଵସ୍ଵକୋଶଃ କୁସୁମଧନ୍ଵନଃ
ସେ ମନୋହରତାର ସମସ୍ତ ଧନ ଭଣ୍ଡାର ଭଳି ଅନ୍ଗଦେବ ପାଇଁ ଚମକୁଥିଲେ।
ଅଂଗପ୍ରଭାସୁଵର୍ଣେନ ସିତମୌକ୍ତିକଶୋଭିତା
ଧଳା ମୁକ୍ତାରେ ସୁଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ହେଉଥିଲା ସୁନା ରଙ୍ଗର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତ।
ଵିଲୋମଲୋଚନାପାଂଗତରଂଗଧଵଲତ୍ଵିଷା
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁକୋଣର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଙ୍ଗ ଓ ଉପରକୁ ମୁଡ଼ିଥିବା ପାକ୍ଷମାନେ।
କର୍ଣୋପଲମ୍ବିସଂଘୁଷ୍ଯଦ୍ଭୃଙ୍ଗାଢ୍ଯଚୂତମଞ୍ଜରୀ
କାନର ଲଟକଣା ପାଖରେ ଭମ୍ଭରା ଗୁଞ୍ଜିଥିବା ଆମ୍ବ ମଞ୍ଜରୀ ସହିତ,
ତନୁମଧ୍ଯା ପୃଥୁଶ୍ରୋଣିର୍ଵର୍ଣୋଦ୍ଭିନ୍ନପଯୋଧରା
ତାଙ୍କର କମର ସୁସ୍ଲିମ୍, ଶୋଣି ଚଉଡ଼ା ଓ ଅଙ୍ଗ ରଙ୍ଗରେ ଉଦ୍ଭାସିତ।