ଆଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତତ୍ର ସହିତୋଽପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆସିବି।
ମେଘଖଣ୍ଡେ ସମୁଦ୍ଭୂତେ ମଯି ତତ୍ର ପ୍ରଵର୍ଷତି
ଯେତେବେଳେ ମେଘମାଳା ଜମାହେବ, ସେଠାରେ ବର୍ଷା ହେବ।
ଭାସ୍କରଂ ଚ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜିତଂ ଵିଭୁମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ।
ଏଵଂ ମୃର୍ତିଦ୍ଵଯଂ ଵ୍ଯାସ ଦତ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଥାଯ ଵାସଵଃ
ଏଭଳି ଦୁଇଟି ମୂର୍ତ୍ତି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଇଲେ ବାସବ।
ନାରଦୋ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାହ୍ଵାନକାରଣାତ୍
ତାପରେ ଦ୍ୱାରକାରେ ନାରଦ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେବା ପାଇଁ,
ଶ୍ରାଵଯାମାସ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରଂ ଏହି କୃଷ୍ଣ କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଣାଇଲେ: 'କୃଷ୍ଣ, କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଆସ।'
ଇଂଦ୍ରେଣାଥ ପ୍ରଦତ୍ତେ ଵୈ ତେ ତୁଭ୍ଯଂ ପାଂଡଵାଯ ଚ
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଅଵାତରଚ୍ଚ ଆକାଶାତ୍ତମାଲିଂଗ୍ଯ ଚ ପାଂଡଵମ୍ 5.1.32.
ସେ ଆକାଶରୁ ଅବତରି, ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଜନ୍ମ ମେ ସଫଲଂ ଜାତଂ ପ୍ରୀତିର୍ମେ ଜନିତାର୍ଜୁନ
ମୋର ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା; ମୋ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଜନ୍ମିଲା, ହେ ଅର୍ଜୁନ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୌ ତଦା ଵ୍ଯାସ ସମାଯାତୌ କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେମାନେ ତାପରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ସହିତ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଗଲେ।
ଗତ୍ଵାର୍ଜୁନ ଦିଶଂ ପ୍ରାଚୀଂ ମୂର୍ତିମେକାଂ ନିଵେଶଯ
ଅର୍ଜୁନ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଅ ଏବଂ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କର।
ଅହମପ୍ଯୁତ୍ତରାଂ ଯାମି ସ୍ଥାପନାର୍ଥଂ ନଦୀଂ ମୁନେ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯିବି, ମୁନି, ନଦୀ ପାଖରେ ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ।
ପୂର୍ଵାଂ ଗତ୍ଵା ତତଃ ପାର୍ଥ ଶୁଭଂ ସ୍ଥାନଂ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ପରେ ପାର୍ଥ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ।
ଅର୍କଂ ଦେଵଂ ସ୍ଥାପଯାମି ଯାଵଦ୍ଦଧ୍ଯୌ ଚ ପାଂଡଵଃ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବ ଧ୍ୟାନ କରିବେ।
କଥଯାମାସ ପାର୍ଥାଯ ତେଜସା ତେନ ଦୁଃସହମ୍
ସେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ସେଇ ଅସହ୍ୟ ତେଜ ବିଷୟରେ କହିଦେଲେ।
ତେଜସ୍ତ୍ଵସହମାନୋ ଵୈ ଦେଵଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ତେଜ ସହିପାରିନଥିବାରୁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୌମ୍ଯ ରୂପଃ ସୁଦର୍ଶଶ୍ଚ ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ଭଵ ଗୋପତେ
ହେ ଗୋପାଳ, ତୁମେ ମୃଦୁ ରୂପ ଧାରଣ କର ଏବଂ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଅ।
ଭୁଵିସ୍ଥା ମାନଵାଃ ପୂତା ଭଵଂତୁ ତଵ ଦର୍ଶନାତ୍ 5.1.32.
ପୃଥିବୀରେ ମଣିଷମାନେ ତୁମର ଦର୍ଶନରେ ପବିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଦକ୍ଷିଣେନ କରେଣାଥ ହ୍ଯଭଯେନାଭଯପ୍ରଦଃ
ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଦେଇ, ସେ ଭୟହୀନତା ଦେଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରଭାକରେଣ ଦେଵେନ ନିଜଂ ତେଜଃ ପ୍ରଦର୍ଶିତମ
ପ୍ରଭାମୟ ଦେବତା ତାଙ୍କର ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତେ ଲଗ୍ନେ ଚ ହରିଣା ଶଂଖଶ୍ଚାପୂରିତୋ ମହାନ୍
ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିବା ସମୟରେ, ହରି ମହାଶଂଖକୁ ଭରିଦେଲେ।
ଭଵତି ଵିଗତପାପଂ କୀର୍ତନାଦେଵ ଯସ୍ଯ ପ୍ରଚୁରକଲୁଷଦୋଷୈର୍ଗ୍ରସ୍ତମଂଗଂ ନରାଣାମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଦେହ ବହୁତ ଦୋଷ ଓ ଅପବିତ୍ରତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ସେମାନେ କେବଳ ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈର୍ମୁନିଭିରଭିଷ୍ଟୁତଂ ପତଂଗଂ କଃ ସ୍ତୋତୁଂ କଵିରଭିଵାଂଛତେ ପ୍ରକାମମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଯିଏଁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କେଉଁ କବି ଅତି ଇଚ୍ଛା କରି ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହିଁବେ?
ଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥକାମନିପୁଣୈର୍ମୁନିଭିଃ ସ୍ତୁତସ୍ଯ କିଂ ଵସ୍ତୁ ଯନ୍ନ ରଚିତଂ ଵିଵିଧୈଃ ପ୍ରଯୋଗୈଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଅର୍ଥ ଓ ବିଭିନ୍ନ କାମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସିତ, ସେମାନେ କଣ ନିର୍ମାଣ କରିନାହାନ୍ତି?
କାମଂ ତଥାପ୍ଯହମତୀଵ ଵିଚାର୍ଯ ବ୍ରୁଦ୍ଧ୍ଯା ଭାନୋସ୍ତ୍ରିଲୋକଗୁରୁପୂଜିତପାଦଯୁଗ୍ମମ୍
ତଥାପି, ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ତିନି ଲୋକର ଗୁରୁଠାରୁ ପୂଜିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚରଣ ଯୁଗଳକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବି।
ତାଵଜ୍ଜଗଦ୍ଭଵତି ନିଶ୍ଚଲମେଵ ସର୍ଵଂ ତାଵତ୍କ୍ରିଯାଶ୍ଚ ଵିଵିଧା ନ ଚ ଯାଂତି ସିଦ୍ଧିମ୍
ସେଉଁଠି ଘଟିନଥିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅଚଳ ରହେ; ସେଉଁଠି ଯାଏଁ, ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଉନାହିଁ।
ତାଵନ୍ନ ଭାଂତି ଶିଖରାଣି ମହୀରୁହାଣାଂ ଗୁଚ୍ଛୈସ୍ତୁ ଫୁଲ୍ଲଵନମୀଲିତଲୋଚନାନି
ସେଉଁଠି ଯାଏଁ, ଗଛର ଶିଖର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏନାହିଁ, ଫୁଲ ଗୁଛ ମଧୁର ଉଦ୍ୟାନରେ ମୁହଁ ବନ୍ଦ କରି ରହିଯାନ୍ତି।
ଉଦ୍ଯଂତମଂବରତଲେ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘାଃ ସବ୍ରହ୍ମଦୈତ୍ଯମୁନିକିନ୍ନରନାଗଯକ୍ଷାଃ 5.1.32.
ସେ ଆକାଶରେ ଉଦୟ ହେଲେ, ଦେବ, ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମା, ଦାନବ, ଋଷି, କିନ୍ନର, ମଣିଷ, ନାଗ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ—
ଅସ୍ତଂ ଗତେ ତ୍ଵଯି ଜଗଦ୍ଭଵତି ପ୍ରସୁପ୍ତଂ ଭୂଯସ୍ତ୍ଵଯି ପ୍ରତପତି ପ୍ରତିବୋଧମେତି
ତୁମେ ଅସ୍ତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଶୁଏଇଯାଏ; ତୁମେ ପୁଣି ଆଲୋକିତ ହେଲେ, ବିଶ୍ୱ ଜାଗିଉଠେ।
ଉତ୍ସାହଶକ୍ତିନଯଶୌର୍ଯସମନ୍ଵିତାନାଂ ସେଵାପ୍ରଯୋଗରଚନାଵିଧିତତ୍ପରାଣାମ୍ ୬୨
ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ସାହ, ଶକ୍ତି, ନେତୃତ୍ୱ ଓ ପରାକ୍ରମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କର ସେବା, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୃଷ୍ଟି ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ—