ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତେନ ଦକ୍ଷାଯ ପ୍ରତିପାଦିତେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେମରେ ଡାକ୍ଷକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ସୁରାଣାମସୁରାଣାଂ ଚ ଵିଗ୍ରହେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେଂକ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲାବେଳେ,
ତପଶ୍ଚଚାର ଦୁର୍ଧର୍ଷମେକପାଦଃ ଶତକ୍ରତୁଃ
ଶତଯଜ୍ଞର ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ପାଏଁ ଦଢ଼ିଆ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ଦେଵରାଜଂ ତଂ ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚ ହ
ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ।
ଏକାକିନା ଵନସ୍ଥେନ ନ ସାଧ୍ଯାଃ ଶତ୍ରଵସ୍ତ୍ଵଯା
ତୁମେ ଏକା ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ରୁହିଲେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
ପୂଜାର୍ଥେ ବ୍ରହ୍ମଣା ଦତ୍ତେ ପାରିଜାତସମୁଦ୍ଭଵେ
ପୂଜା ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପାରିଜାତ ଫୁଲ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଇଥିଲେ।
ଶତ୍ରୂଣାଂ ଚ କ୍ଷଯୋ ଭାଵୀ ପ୍ରସାଦାଦର୍ଚଯୋ ସ୍ତଯୋଃ
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ତାଙ୍କର କୃପାରେ ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହେବେ।
ଜଗାମ ସତ୍ଵରସ୍ତତ୍ର ଯତ୍ର ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ୧୯ ପୂଜିତେ ପ୍ରତିମେ ଵ୍ଯାସ ଶକ୍ରେଣ ଶରଦାଂ ଶତମ୍ 5.1.32.
ସେ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଶକ୍ର ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ପ୍ରତିମାରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ହେ ବ୍ୟାସ।
ଭକ୍ତ୍ଯାନଯା ପରଂ ତୁଷ୍ଟାଵାଵାଂ ଜାନୀହି ଵାସଵ
ଏହି ଭକ୍ତି ସହିତ ସେ ଆମକୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ—ଏହି କଥା ଜାଣ, ହେ ବାସବ।
ଵରଂ ଵଵ୍ରେ ତଦା ଶକ୍ରଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ମ
ତାପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନେ ଥିବା ଶକ୍ର ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
ସର୍ଵେ ତେ ନାଶମୃଚ୍ଛଂତୁ ଵର ଏଷ ମତୋ ମମ
ମୁଁ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହେଁ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ତଥେତି ଚୋକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରତିମେ ତେ ନାକଂ ପ୍ରତି ଜଗ୍ମତୁଃ
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି କହି ସେମାନେ ପ୍ରତିମାରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇମେ ଚ ପ୍ରତିମେ ପାର୍ଥ ଶଂକରେଣ ମହାତ୍ମନା
ଏହି ପ୍ରତିମାଗୁଡ଼ିକୁ ମହାତ୍ମା ଶଂକର ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ହେ ପାର୍ଥ।
ସୁରକ୍ତୈଃ ଶତପତ୍ରୈଶ୍ଚ ପୂଜିତେ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦିନମ୍
ଗଭୀର ଲାଲ ଶତପତ୍ର ଗୋଲାପ ଫୁଲରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ନୀଲୋତ୍ପଲୈଃ ସୁଗଂଧୈଶ୍ଚ ସହସ୍ରପରିଵତ୍ସରାନ୍
ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲରେ, ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା।
ପୂଜଯାମାସ ପ୍ରତିମେ ପଦ୍ମୈ ରକ୍ତୋତ୍ପଲୈଃ ଶୁଭୈଃ
ସେ ପ୍ରତିମାଗୁଡ଼ିକୁ ପଦ୍ମ ଓ ଶୁଭ ଲାଲ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲରେ ପୂଜା କଲେ।
ଏତାଭ୍ଯାଂ ରହିତଃ ସ୍ଵର୍ଗୋ ମୃତ୍ଯୁତୁଲ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଦୁଇଜଣ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ ହେଇଯିବ।
ଉଵାଚ ନାହମର୍ଥ୍ଯସ୍ମିନ୍ଵରେଣାନେନ ଵୈ ପ୍ରଭୋ 5.1.32.
ସେ କହିଲେ, ‘ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ମୋର କୌଣସି ଆଗ୍ରହ ନାହିଁ।’
ଗୃହୀତ୍ଵା ତ୍ଵମିମେ ଵୀର କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯ
ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ହେ ବୀର, କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ସ୍ଥାପନ କର।
ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠତି ଵୈ ଯତ୍ର ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନଃ ଭଵିଷ୍ଯତି ତଦା ଯାତ୍ରା ଆଷାଢୀ ଚାଥ କୌମୁଦୀ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହିମାନେ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହେବ; ତାପରେ ଆଷାଢ଼ୀ ଓ କୌମୁଦୀ ଯାତ୍ରା ଶୁଭ ହେବ।
ଆଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତତ୍ର ସହିତୋଽପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆସିବି।
ମେଘଖଣ୍ଡେ ସମୁଦ୍ଭୂତେ ମଯି ତତ୍ର ପ୍ରଵର୍ଷତି
ଯେତେବେଳେ ମେଘମାଳା ଜମାହେବ, ସେଠାରେ ବର୍ଷା ହେବ।
ଭାସ୍କରଂ ଚ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜିତଂ ଵିଭୁମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ।
ଏଵଂ ମୃର୍ତିଦ୍ଵଯଂ ଵ୍ଯାସ ଦତ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଥାଯ ଵାସଵଃ
ଏଭଳି ଦୁଇଟି ମୂର୍ତ୍ତି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଇଲେ ବାସବ।
ନାରଦୋ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାହ୍ଵାନକାରଣାତ୍
ତାପରେ ଦ୍ୱାରକାରେ ନାରଦ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେବା ପାଇଁ,
ଶ୍ରାଵଯାମାସ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରଂ ଏହି କୃଷ୍ଣ କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଣାଇଲେ: 'କୃଷ୍ଣ, କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଆସ।'
ଇଂଦ୍ରେଣାଥ ପ୍ରଦତ୍ତେ ଵୈ ତେ ତୁଭ୍ଯଂ ପାଂଡଵାଯ ଚ
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଅଵାତରଚ୍ଚ ଆକାଶାତ୍ତମାଲିଂଗ୍ଯ ଚ ପାଂଡଵମ୍ 5.1.32.
ସେ ଆକାଶରୁ ଅବତରି, ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଜନ୍ମ ମେ ସଫଲଂ ଜାତଂ ପ୍ରୀତିର୍ମେ ଜନିତାର୍ଜୁନ
ମୋର ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା; ମୋ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଜନ୍ମିଲା, ହେ ଅର୍ଜୁନ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୌ ତଦା ଵ୍ଯାସ ସମାଯାତୌ କୁଶସ୍ଥଲୀମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେମାନେ ତାପରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ସହିତ କୁଶସ୍ଥଳୀକୁ ଗଲେ।