ଯଦୁକ୍ତଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନାଥ ତଚ୍ଚ ସୀତା ଚକାର ହ
ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଥିବା କଥା ସୀତା ସେହିପରି କରିଲେ।
ନୀତ୍ଵା ଵିଭାଵରୀଂ ତତ୍ର ଗମନାଯ ମନୋ ଦଧେ
ସୀତା ସେଠାରେ ରାତି କଟି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ମନ ଲଗାଇଲେ।
ସୌମିତ୍ରିରବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନାହଂ ଗନ୍ତା କଥଂଚନ
ସୌମିତ୍ରି କହିଲେ, 'ମୁଁ କେହିଁ ଭଳି ଯିବି ନାହିଁ।'
ନାହମଗ୍ରେ ଵନଂ ଯାମି ନ ଵାଯୋଧ୍ଯାଂ କଥଂ ଚନ
ମୁଁ ଆଗରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି ନାହିଁ, ଆଉ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ କେହିଁ ଭଳି ଯିବି ନାହିଁ।
କଥଂ ପୂର୍ଵମୂଯୋଧ୍ଯାଯା ନିର୍ଗତୋଽସି ମଯା ସହ
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ କିପରି ମୋ ସହ ଅୟୋଧ୍ୟା ଛାଡି ଯାଇଥିଲେ?
ପ୍ରମାଦଃ କ୍ରିଯତାଂ ମହ୍ଯଂ ନଯ ମାମପି ରାଘଵ
ମୋ ପାଇଁ ଅପରାଧ ହେଉ, ରାଘବ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ନେଇ ଚାଲ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ତ୍ଵବ୍ରଵୀଦ୍ରାମ ନାହଂ ଗନ୍ତା ଵନଂ ପୁନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ପୁନି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି ନାହିଁ।'
ମା ମାଽନୁଵ୍ରଜ ସୌମିତ୍ରେ ହ୍ଯେକୋ ଯାସ୍ଯାମି କାନନମ୍
ମୋ ପଛରେ ଆସନି, ସୌମିତ୍ରି; ମୁଁ ଏକା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି।
ଧନୁଃ ସଂଗୃହ୍ଯ ଵିମନା ଉତ୍ତସ୍ଥୌ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ତଦା 5.1.31.
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦୁଃଖିତ ମନେ ଧନୁଷ ଧରି, ସେ ସମୟରେ ଉଠିଲେ।
ନିଵର୍ତଯସ୍ଵ ସୌମିତ୍ରେ ସମର୍ପଯ ଚ ମେ ଧନୁଃ
ସୌମିତ୍ରି, ଫେରି ଯାଅ ଏବଂ ଧନୁଷ ମୋତେ ଦେ।
କିମର୍ଥଂ ହି ପରିତ୍ଯକ୍ତଃ କୋଽପରାଧଃ କୃତୋ ମଯା
କିପାଇଁ ମୋତେ ଛାଡିଦିଆଯାଇଛି? ମୁଁ କଣ ଅପରାଧ କରିଛି?
ରାମଂ ତତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ସୀତା କିମର୍ଥଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ତ୍ଵଯା
ତାପରେ ସୀତା ରାମଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ତୁମେ କିପାଇଁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ...?'
ରାଘଵସ୍ତ୍ଵବ୍ରଵୀତ୍ସୀତାଂ ନାହଂ ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯାମି ଲକ୍ଷ୍ମଣମ୍
ରାଘବ ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ମଣକୁ ଛାଡିବି ନାହିଁ।'
ଶ୍ରୁତପୂର୍ଵଂ ତୁ ସୁଶ୍ରୋଣି କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସୁନ୍ଦର କମର ଥିବା, ପୂର୍ବରୁ ଶୁଣିଛି ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଛି।
ପରସ୍ପରଂ ନ ମନ୍ଯଂତେ ସ୍ଵାର୍ଥନିଷ୍ଠୈକହେତଵଃ
ସେମାନେ ଏକାପରକୁ ଗଣନା କରନାହିଁ, ସବୁ ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।
ନ ଚ ଶିଷ୍ଯୋ ଗୁରୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ଗୁରୁର୍ଵା ଶିଷ୍ଯକର୍ମ ଚ
ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣନାହିଁ, ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ କାମକୁ ଗଣନା କରନାହିଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଯଯୌ ରାମୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣୋ ଜାନକୀ ତଥା
ଏପରି କହି, ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏବଂ ଜାନକୀ ଚାଲିଗଲେ।
ରାମତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାମେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ରାମତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି...
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ପରମଂ ଲଭେତ୍ ।। 5.1.31.
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଉଭାଗ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ଘୃତତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଘୃତେନ ସ୍ନାପଯେଚ୍ଛିଵମ୍
ଘୃତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଘୃତରେ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଦେଵୀଂ ଯୋଗୀଶ୍ଵରୀଂ ପୂଜ୍ଯ ସୁରାସୁରନମସ୍କୃତାମ୍
ଯୋଗର ଅଧିନାୟିକା ଦେବୀ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଶଂଖାଵର୍ତେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵପାପଵିଵର୍ଜିତଃ
ଶଂଖାବର୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ସୁଧୋଦକେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ସ୍ନାପଯେନ୍ନରଃ
ଚତୁର୍ଦଶୀ ଦିନରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ଉପକୃତ ହୁଏ।
ତଥାନ୍ଯ ତ୍ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅନ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ କହିବି।
ପୂର୍ଵଂ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ଵ୍ଯାସ ସୁନେତ୍ରୋ ନାମ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ
ପୂର୍ବରୁ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୁନେତ୍ର ନାମରେ ଥିଲେ, ବ୍ୟାସ।
ଯଵକ୍ରୀତସ୍ଯ ଶାପେନ ସ୍ଵପିତା ତେନ ଘାତିତଃ
ଯବକ୍ରୀତଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ।
ତୀର୍ଥେ କିଂପୁନକେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଧାରାତୀର୍ଥେ ଗତୋ ଦ୍ଵିଜଃ
କିଂପୁନକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଧାରା ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
କଥଂ ମେ ପତିତା ଧାରା ଅନୃତା ଵା ଶ୍ରୁତିସ୍ତଥା
ମୋ ଧାରା କିପରି ଅପବିତ୍ର ହେଲା, କିମ୍ବା ମୋ ପାଠ କିପରି ଅସତ୍ୟ ହେଲା?
ଅତ୍ର ତୀର୍ଥେ ପୁନଃ ସ୍ନାତି ଯାଵଦ୍ଵାଣୀଂ ତତୋଽଶୃଣୋତ୍ 5.1.31.
ସେଠାରେ, ପୁନି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
ନ ତେଽସ୍ତି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଵୈ ତୀର୍ଥସ୍ନାନେନ ନାଶିତା
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାରେ ପୀଡିତ ନୁହଁ; ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବାରୁ ଏହା ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି।