ଵିଜଯେ ଚ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଆନଂଦେଶ୍ଵରପୂଜନାତ୍ 5.1.31.
ବିଜୟରେ ସ୍ନାନ କରି, ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଅଥାନ୍ଯଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ଵିନିର୍ମିତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ ବିବରଣା କରିବି, ଯାହା କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ନିର୍ମିତ।
ଚିତ୍ରକୂଟାତ୍ପୁରା ରାମୋ ମୈଥିଲ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ
ଚିତ୍ରକୂଟରୁ ଏକ ଦିନ ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଚାପ୍ନୋତି ଵିଯୋଗଂ ସହ ବାଂଧଵୈଃ
ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ଅନୁଭବ କରିନାହାନ୍ତି।
ଅନେନ ଵନଵାସେନ ମରଣେନ ପିତୁଃ ପ୍ରଭୋ
ଏହି ବନବାସ ଓ ପିତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ...
ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ରାଘଵେଣୋକ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରର୍ଷଭସ୍ତଦା
ରାଘବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତା ସମୟରେ...
ସାଧୁ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା ଵୀର ରଘୂଣାଂ ଵଂଶଵର୍ଧନ
‘ତୁମେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଶୂରବୀର, ରଘୁବଂଶର ମହିମା ବଢାଇଥିବା।’
ଅଵଂତୀଵିଷଯେ ରାମ ପୁରୀ ତସ୍ମିନ୍କୁଶସ୍ଥଲୀ
ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ, ରାମ, କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ଏକ ପୁରୀ ଅଛି।
ଦେଵଃ ସ ଵୈ ସଦା ରାଜନ୍ଵାଂଛିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦଃ
ସେ ଦେବତା, ରାଜନ୍, ସଦା ଚାହିଥିବା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତତ୍ର ଗଚ୍ଛଂତି ଯେ ଵିପ୍ରା ରାଜା ଚୈଵ ମହାଵଲଃ 5.1.31.
ସେଠାକୁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମଧ୍ୟ...
ତୀର୍ଥାନାମପି ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋଽଵଂତିମଂଡଲେ
ଅବନ୍ତି ମଣ୍ଡଳରେ ଏହା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ତସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ତତୋ ରାମସ୍ତର୍ପଯାମାସ ପୂର୍ଵଜାନ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ରାମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ।
ଵାଣ୍ଯା ତତୋଽଶରୀରିଣ୍ଯା ଦେଵଦେଵେନ ଭାଷିତମ୍
ତାପରେ ଦେବଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଦୃଶ୍ୟ କଣ୍ଠରୁ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲା।
ଅତ୍ର ସ୍ଥାନଂ ମଯା ଦତ୍ତ ମା ଵିଚାରଯ ରାଘଵ
‘ଏହି ସ୍ଥାନ ମୁଁ ଦେଇଛି; ରାଘବ, ତୁମେ ସନ୍ଦେହ କରିବାନାହିଁ।’
ଅନୁଗୃହୀତାଃ ସୌମିତ୍ରେ ଦେଵଦେଵେନ ଶଂଭୁନା
ସୁମିତ୍ରାନନ୍ଦନ, ଦେବଦେବତା ଶମ୍ଭୁ ତୁମେ ଉପକୃତ ହେଇଛ।
ଵାକ୍ଯଂ ତଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଥାପଯାମାସ ଶଂକରମ୍
ସେ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସେଠାରେ ଶଂକରଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କଲେ।
ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଶିପ୍ରାଯା ଜଲମାନଯ
‘ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଶିପ୍ରା ନଦୀରୁ ଜଳ ଆଣ।’
ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ତ୍ଵବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ସୀତଯା କିଂ କରିଷ୍ଯସି
ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଲେ, ‘ସୀତା ସହିତ କଣ କରିବେ?’
ଇଯଂ ଚ ପୁଷ୍ଟା ସୁଦୃଢା ପୀଵରା ଚ ମମାଗ୍ରତଃ
‘ସେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଦୃଢ଼, ପୁଷ୍ଟ ଓ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି।’
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାମୋ ହି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ପ୍ରଭାଷିତମ୍ 5.1.31.
ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାମ ନିଶ୍ଚୟ...
ଯଦୁକ୍ତଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନାଥ ତଚ୍ଚ ସୀତା ଚକାର ହ
ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଥିବା କଥା ସୀତା ସେହିପରି କରିଲେ।
ନୀତ୍ଵା ଵିଭାଵରୀଂ ତତ୍ର ଗମନାଯ ମନୋ ଦଧେ
ସୀତା ସେଠାରେ ରାତି କଟି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ମନ ଲଗାଇଲେ।
ସୌମିତ୍ରିରବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନାହଂ ଗନ୍ତା କଥଂଚନ
ସୌମିତ୍ରି କହିଲେ, 'ମୁଁ କେହିଁ ଭଳି ଯିବି ନାହିଁ।'
ନାହମଗ୍ରେ ଵନଂ ଯାମି ନ ଵାଯୋଧ୍ଯାଂ କଥଂ ଚନ
ମୁଁ ଆଗରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି ନାହିଁ, ଆଉ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ କେହିଁ ଭଳି ଯିବି ନାହିଁ।
କଥଂ ପୂର୍ଵମୂଯୋଧ୍ଯାଯା ନିର୍ଗତୋଽସି ମଯା ସହ
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ କିପରି ମୋ ସହ ଅୟୋଧ୍ୟା ଛାଡି ଯାଇଥିଲେ?
ପ୍ରମାଦଃ କ୍ରିଯତାଂ ମହ୍ଯଂ ନଯ ମାମପି ରାଘଵ
ମୋ ପାଇଁ ଅପରାଧ ହେଉ, ରାଘବ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ନେଇ ଚାଲ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ତ୍ଵବ୍ରଵୀଦ୍ରାମ ନାହଂ ଗନ୍ତା ଵନଂ ପୁନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ପୁନି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି ନାହିଁ।'
ମା ମାଽନୁଵ୍ରଜ ସୌମିତ୍ରେ ହ୍ଯେକୋ ଯାସ୍ଯାମି କାନନମ୍
ମୋ ପଛରେ ଆସନି, ସୌମିତ୍ରି; ମୁଁ ଏକା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି।
ଧନୁଃ ସଂଗୃହ୍ଯ ଵିମନା ଉତ୍ତସ୍ଥୌ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ତଦା 5.1.31.
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦୁଃଖିତ ମନେ ଧନୁଷ ଧରି, ସେ ସମୟରେ ଉଠିଲେ।
ନିଵର୍ତଯସ୍ଵ ସୌମିତ୍ରେ ସମର୍ପଯ ଚ ମେ ଧନୁଃ
ସୌମିତ୍ରି, ଫେରି ଯାଅ ଏବଂ ଧନୁଷ ମୋତେ ଦେ।