ତତ୍କର୍ଣିକାଯାଂ ତୁ ମହାପ୍ରକାଶୋ ଦେଯୋ ହି ଦୀପଃ ପରଯା ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା
ତାହାର କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅନଂଗଲଗ୍ନଂ ଧଵଲଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ରଂ ନଵଂ ସୁରକ୍ତଂ ହ୍ଯଥଵା ସୁଶୁକ୍ଲମ୍
ଏକ ନୂତନ, ଶୁଭ୍ର, ଧବଳ କିମ୍ବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ୍ ଚିର, କିମ୍ବା ସୁଧ୍ୱ ଶୁଭ୍ର ଚିର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦରକାର।
ତଚ୍ଛାଲିପିଷ୍ଟୋପରି ସଂନିଧାଯ ଯଥା ନ ନିର୍ଯାତି ନ କଂପତେ ଚ
ଏହି ଚିରକୁ ଚାଉଳ ଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ରଖିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଠି ଏହା ଝାଡ଼ି ନହୋଇ ଏବଂ କମ୍ପି ନହୋଇ।
ଦଲେଷୁ ଶୋଭାର୍ଥମତୀଵ କୁର୍ଯାନ୍ମନୋରଥପ୍ରତ୍ଯୁପଲବ୍ଧଯେ ଚ
ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଏହାକୁ ରୂପରେ ସଜାଇବା ଦରକାର, ଯେପରି ଚମକ ଓ ଇଛା ପୂରଣ ହେବ।
ସଂଲିପ୍ଯ ଭୂମିଂ ତ୍ଵଥ ଗୋମଯେନ ପୁନଃ ସୁଗଂଧେନ ଜଲେନ ଲିପ୍ତ୍ଵା
ତାପରେ ଭୂମିକୁ ଗୋମୟରେ ଲେପି, ପୁନି ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳରେ ଭଲଭାବେ ଚିତାଇଲେ।
ତତୋ ଜଲଂ ଶୀତଲମାନଯିତ୍ଵା ଆପୂର୍ଯ ଚାଷ୍ଟୌ କଲଶାଂସ୍ତୁ ରମ୍ଯାନ୍
ତାପରେ ଶୀତଳ ଜଳ ଆଣି, ଆଠଟି ସୁନ୍ଦର କଳସରେ ପୂରିଲେ।
ମଧ୍ଵାଜ୍ଯଯୁକ୍ତା ଦଧିଦୁଗ୍ଧପୂର୍ଣା ନୈର୍ଋତ୍ଯକୋଣାଦଥ ଦକ୍ଷିଣାଂତମ୍
ମଧୁ ଓ ଘୀ, ଦହି ଓ ଦୁଧରେ ପୂରଣ କରି, ନୈଋତ୍ୟ କୋଣରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖିଲେ।
ପ୍ରଜାପତିଭ୍ଯଃ କ୍ରମଶୋ ହି ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରେତେଭ୍ଯ ଇଂଦ୍ରାଯ ତଥା ପିତୃଭ୍ଯଃ
ଭକ୍ତିସହିତ ଏହି କଳସଗୁଡିକୁ ପ୍ରଜାପତି, ପିତୃଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ କ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଗାଵୋ ହିରଣ୍ଯଂ ରଜତଂ ଚ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଫଲାନି ମୂଲାନି ଯଵାଶ୍ଚ ଧାନ୍ଯମ୍
ଗାଁ, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ବସ୍ତ୍ର, ଫଳ, ମୂଳ, ଯବ ଓ ଧାନ୍ୟ—
ଵିଦ୍ଯାଧିକେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମେଭ୍ଯଃ ପୌରାଣିକେଭ୍ଯଶ୍ଚ ତଥା ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ 5.1.30.
ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ପୁରାଣ ଜଣା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଦାନ ଦେଲେ।
ଵିମାନୈଃ କାମିକୈର୍ଦିଵ୍ଯୈରପ୍ସରୋଗଣସେଵିତୈଃ
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ଭାବରେ।
ପ୍ରଵରଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନାଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଃ ପଶ୍ଯତି ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁଜଣ ନ୍ୟାତି ହୋଇ ଶୁଚିତା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖେ—
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ଵକୀଯକୁଲସଂଯୁତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ନିଜ କୁଳ ସହିତ।
ଜଟାଶୃଂଗେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଜଟାଶୃଙ୍ଗରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଚିତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି—
ମହାତପନମାଦୌ ଚ କୃତ୍ଵା ଗଚ୍ଛେଚ୍ଛିଵଂ ପ୍ରତି
ମହାତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭରେ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଇଂଦ୍ରତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚେଂଦ୍ରେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି—
କୁଂଡେଶ୍ଵରଂ ତୁ ଯଃ ପଶ୍ଯେଚ୍ଛିଵଧ୍ଯାନପରାଯଣଃ
କୁଣ୍ଡେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି—
ଗୋପତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋପେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଗୋପତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋପେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି—
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଚିପିଟାତୀର୍ଥେ ଶିଵଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଚିପିଟାତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି—
ଵିଜଯେ ଚ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଆନଂଦେଶ୍ଵରପୂଜନାତ୍ 5.1.31.
ବିଜୟରେ ସ୍ନାନ କରି, ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଅଥାନ୍ଯଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାଂ ଵିନିର୍ମିତମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ତୀର୍ଥ ବିବରଣା କରିବି, ଯାହା କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ନିର୍ମିତ।
ଚିତ୍ରକୂଟାତ୍ପୁରା ରାମୋ ମୈଥିଲ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଚ
ଚିତ୍ରକୂଟରୁ ଏକ ଦିନ ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଚାପ୍ନୋତି ଵିଯୋଗଂ ସହ ବାଂଧଵୈଃ
ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ଅନୁଭବ କରିନାହାନ୍ତି।
ଅନେନ ଵନଵାସେନ ମରଣେନ ପିତୁଃ ପ୍ରଭୋ
ଏହି ବନବାସ ଓ ପିତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ...
ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ରାଘଵେଣୋକ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରର୍ଷଭସ୍ତଦା
ରାଘବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତା ସମୟରେ...
ସାଧୁ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା ଵୀର ରଘୂଣାଂ ଵଂଶଵର୍ଧନ
‘ତୁମେ ଭଲ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଶୂରବୀର, ରଘୁବଂଶର ମହିମା ବଢାଇଥିବା।’
ଅଵଂତୀଵିଷଯେ ରାମ ପୁରୀ ତସ୍ମିନ୍କୁଶସ୍ଥଲୀ
ଅବନ୍ତି ଦେଶରେ, ରାମ, କୁଶସ୍ଥଳୀ ନାମକ ଏକ ପୁରୀ ଅଛି।
ଦେଵଃ ସ ଵୈ ସଦା ରାଜନ୍ଵାଂଛିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦଃ
ସେ ଦେବତା, ରାଜନ୍, ସଦା ଚାହିଥିବା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ତତ୍ର ଗଚ୍ଛଂତି ଯେ ଵିପ୍ରା ରାଜା ଚୈଵ ମହାଵଲଃ 5.1.31.
ସେଠାକୁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମଧ୍ୟ...