ଉତ୍ସସର୍ଜ ତତସ୍ତାରା କୁମାରଂ ଦେଵରୂପିଣମ୍ 5.1.28.
ତାପରେ ତାରା ଦେବସଦୃଶ ଶିଶୁଟିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସ ତେଜୋ ଜାତମାତ୍ରୋଽପି ଦେଵାନାମାକ୍ଷିପଚ୍ଛିଶୁଃ
ସେ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ ଶିଶୁ ଜନ୍ମମାତ୍ରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପକାଇଦେଲେ।
କସ୍ଯାଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁଭଗେ ସୋମସ୍ଯାଥ ବୃହସ୍ପତେଃ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଆମକୁ କୁହ, ଏହି ଶିଶୁ କାହାର? ସେ କି ସୋମଙ୍କ ପୁଅ କି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର?
ଯଦତ୍ର ସତ୍ଯଂ ତଦ୍ବ୍ରୂହି ତାରେ କସ୍ଯ ସୁତୋ ହ୍ଯଯମ୍
ତାରା, ଏଥିରେ ଯାହା ସତ୍ୟ, ସେଇ କଥା କହ, ଏହି ଶିଶୁ କାହାର ପୁଅ?
ସୋମସ୍ଯେତି ରହଃ ସୋଽଯଂ କୁମାରୋ ଦେଵସଂନିଭଃ
ଏହି ଶିଶୁ ସୋମଙ୍କର—ଏହା ଗୁପ୍ତ କଥା; ଏହି ଦେବସଦୃଶ ପୁଅ।
ବୁଧ ଇତ୍ଯକରୋନ୍ନାମ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ସେଇ ପୁଅଙ୍କୁ 'ବୁଧ' ନାମ ଦିଆଗଲା।
ତେନ ସୋମୋଽଭଵତ୍କୁଷ୍ଠୀ କ୍ଷଯରୋଗଯୁତସ୍ତଦା
ଏହି କାରଣରୁ ସୋମ ରୋଗୀ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ କୁଷ୍ଠ ଓ କ୍ଷୟ ରୋଗ ହେଲା।
ଅଵନ୍ତୀମାଜଗାମାଶୁ ସୋମୋ ଦେଵଦିଦୃକ୍ଷଯା
ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ସୋମ ତୁରନ୍ତ ଅବନ୍ତୀକୁ ଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜଯାମାସ ସୋମଃ ସୋମେଶ୍ଵରଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ସୋମ ଥିବା ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵପୁଃ କାଂତଂ ତଵ ସୋମ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋର କୃପାରେ, ସୋମ, ତୁମର ଦେହ ଆକର୍ଷକ ହେବ।
ଏଵଂ ଵ୍ଯାସ ତୁ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ଲିଂଗଂ ଚୈଵାତି ଦୁର୍ଲଭମ୍ 5.1.28.
ଏଭଳି, ବ୍ୟାସ, ସେ ତୀର୍ଥ ଏବଂ ସେଠାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଶ୍ରାଵଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋ ମାସଂ ସୋମନାଥଂ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସୋମନାଥକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି—
ସୌରାଷ୍ଟ୍ରେ ସୋମନାଥସ୍ଯ ପୂଜାଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଫଲମ୍
ସୌରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସୋମନାଥଙ୍କ ପୂଜାର ପ୍ରତିଦିନର ଫଳ—
ତୀର୍ଥେ ଚାନରକେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଅନରକ ନାମକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲାପରେ—
ପତନ୍ତି କେନ ପାପେନ ପାପିନସ୍ତେଷୁ ଦୁଃଖିତାଃ
କେଉଁ ପାପ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ପାପୀ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ପଡ଼ନ୍ତି?
ତତ୍କଥଂ ପ୍ରାଣିନସ୍ତତ୍ର ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପାପକାରିଣଃ
ଏହିପରି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ କିପରି ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି?
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ନରକାନ୍ଵ୍ଯାସ ତାଵନ୍ତୋ ଯତ୍ର ସଂସ୍ଥିତାଃ
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ବ୍ୟାସ, ଏଠି ଯେତେ ନରକ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ପାତାଲନି ଲଯାଃ ସର୍ଵେ ଵିଖ୍ଯାତା ଦୁଃଖଦାଃ ସଦା
ସମସ୍ତେ ଏହି ଅଧୋଲୋକ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସବୁବେଳେ ଦୁଃଖ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ରୌରଵଃ ସୂକରୋ ରୌଦ୍ରସ୍ତାଲୋ ଵିନଶକସ୍ତଥା
ରୌରବ, ସୂକର, ରୌଦ୍ର, ତାଳ ଏବଂ ବିନଶକ —
କୁଂଭୀପାକଃ କ୍ରକଚନସ୍ତଥା ଦେଵାତିଦାରୁଣଃ
କୁମ୍ଭୀପାକ, କ୍ରକଚନ ଏବଂ ଦେବ ଅତିଦାରୁଣ —
ଅଧୋମୁଖଶ୍ଚାସ୍ଥିଭଂଗୋ ଯଂତ୍ରପୀଡନକସ୍ତଥା
ଅଧୋମୁଖ, ଅସ୍ଥିଭଙ୍ଗ ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରପୀଡନ —
ଇତ୍ଯେଵମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ନରକା ଭୃଶଦାରୁଣାଃ
ଏମିତି ଅନେକ ଭୟଙ୍କର ନରକ ଅଛି ।
ପତଂତି ପୁରୁଷାସ୍ତେଷୁ ପାପକର୍ମରତାଶ୍ଚ ଯେ 5.1.29.
ଯେମାନେ ପାପ କାମରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ନରକକୁ ପଡନ୍ତି ।
ଯାତନାଭିର୍ଵିଚିତ୍ରାଭୀ ରୌଦ୍ରକର୍ମ କ୍ଷଯାଦ୍ଭୃଶମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନଙ୍କର ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ ।
ମହାଵୃକ୍ଷାଗ୍ରଶୃଂଗେଷୁ ଲଂବ୍ଯଂତେ ଯମକିଂକରୈଃ
ଯମଙ୍କର ସେବକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛର ଶିଖରରେ ଝୁଲାଇଦିଅନ୍ତି ।
ଅଗ୍ନିଵର୍ଣୈଃ ଶଂକୁଭିଶ୍ଚ ଲୋହଦଂଡୈଃ ସକଂଟକୈଃ
ଅଗ୍ନି ପରି ତାପୁଥିବା ଲୋହା ଶଳା ଏବଂ କାଂଟା ଥିବା ଲୋହା ଛଡ଼ି ଦ୍ୱାରା —
ତତ୍ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ପ୍ରଦୀପ୍ତେନ ଵହ୍ନିନା ଚ ଵିଶେଷତଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବିଶେଷକରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ।
କୂଟସାକ୍ଷୀ ତଥାଽସମ୍ଯକ୍ପକ୍ଷପାତେନ ଯୋ ଵଦେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କିଏ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଉଛି କିମ୍ବା ପକ୍ଷପାତ କରି କଥା କହେ —
ସୁରାପୋ ବ୍ରହ୍ମହା ହର୍ତା ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚ ସୂଚକଃ
ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଚୋରି କରୁଥିବା ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟରେ ଖବର ଦେଉଥିବା —
ଭ୍ରୂଣହା ଗୁରୁହଂତା ଚ ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚ ମୁନିସତ୍ତମ
ଗର୍ଭହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଗୁରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଗାଈ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ —