ଆପ୍ଯାଯମାନଂ ତ୍ରୀଁଲ୍ଲୋକାନ୍ପପାତ ଧରଣୀତଲେ 5.1.28.
ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ଆପ୍ୟାୟିତ କରି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅବତରିଲେ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵୋଽତିଶଯାଚ୍ଚକାରାବ୍ଧିପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ସେ ସତତରେ ସତରେ ସାଗରକୁ ଅତିଶୟ ଭାବେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିଥିଲେ।
ତଦେଵୌଷଧଯୋ ଦିଵ୍ଯା ଜାତା ଭୁଵି ସୁନିର୍ମଲାଃ
ତାହାପରେ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ସଫା ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଥିଲେ।
ତୁଷ୍ଟୋଽଥ ଭଗଵାନ୍ସୋମୋ ଜଗତେଃ ସର୍ଵଦା ମୁନେ
ତାପରେ, ହେ ମୁନି, ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଭଗବାନ୍ ସୋମ ଏହି ସଂସାର ସହିତ ରହିଲେ।
ତତସ୍ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ସୋମଙ୍କୁ ଏକ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ସପ୍ତଵିଂଶତିଂ ସୋମାଯ ଦାକ୍ଷାଯଣୀର୍ମହାଵ୍ରତାଃ
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସୋମଙ୍କୁ ଦକ୍ଷଙ୍କର ସତେଇଟି କନ୍ୟା, ଯେଉଁମାନେ ମହାବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଦେଇଦେଲେ।
ସ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମହଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ସୋମୋ ଭାର୍ଯାଯୁତସ୍ତଦା
ସୋମ ଏହି ବଡ଼ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ।
ହୋତା ଚ ଭଗଵାନତ୍ରିରଧ୍ଵର୍ଯୁର୍ଭଗଵାନ୍ଭୃଗୁଃ
ଏଠି ଭଗବାନ୍ ଅତ୍ରି ହୋତା ପୁରୋହିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଭଗବାନ୍ ଭୃଗୁ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଥିଲେ।
ସଦସ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସନକାଦିମୁଖୈର୍ଯୁତଃ
ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ଥିଲେ, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ।
ସିନୀଵାଲୀ କୁହୂଶ୍ଚୈଵ ଧୃତିଃ ପୁଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଭା ଵସୁଃ
ସିନୀବାଳୀ, କୁହୂ, ଧୃତି, ପୁଷ୍ଟି, ପ୍ରଭା ଓ ବସୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ଯାଵଭୃଥମଵ୍ଯଗ୍ରଃ ସର୍ଵଦେଵର୍ଷିପୂଜିତଃ 5.1.28.
ସୋମ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରି, କୌଣସି ଚିନ୍ତା ବିନା, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତସ୍ଯ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯମୃଷିସଂସ୍କୃତମ୍
ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ପବିତ୍ର କରିଥିବା ଏହି ଏଶ୍ୱର୍ୟ ପାଇଲେ।
ବୃହସ୍ପତେସ୍ତଦା ଭାର୍ଯାଂ ତାରାନାମ୍ନୀଂ ଯଶସ୍ଵିନୀମ୍
ସେ ସମୟରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାର୍ଯ୍ୟା ତାରା ଥିଲେ।
ଵାଚ୍ଯମାନସ୍ତଦା ସୋମୋ ଦେଵଦେଵର୍ଷିଭିସ୍ତଥା
ତାପରେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଏହି ଭାର୍ଯ୍ୟା ବିଷୟରେ ସୋମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବୃହସ୍ପତେସ୍ତତଃ ପକ୍ଷଂ ଶକ୍ରୋ ଜଗ୍ରାହ କୋପତଃ
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୋଧରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପକ୍ଷ ନେଲେ।
ତତୋ ଯୁଦ୍ଧମଭୂତ୍ତତ୍ର ସୁଘୋରଂ ଶକ୍ରସୋମଯୋଃ
ତାପରେ ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ସର୍ଵେ ଭୀତାସ୍ତତୋ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵୈଃ ପିତାମହଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
ଵାରିତାସ୍ତେ ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୁରାସୁରାଃ
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଷେଧ କରିବା ପରେ, ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଠିଆ ରହିଲେ।
ତାମଂତଃପ୍ରସଵାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାହ ଭାର୍ଯାଂ ବୃହସ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗର୍ଭବତୀ ହେବାକୁ ଦେଖି, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଉତ୍ସସର୍ଜ ତତସ୍ତାରା କୁମାରଂ ଦେଵରୂପିଣମ୍ 5.1.28.
ତାପରେ ତାରା ଦେବସଦୃଶ ଶିଶୁଟିକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସ ତେଜୋ ଜାତମାତ୍ରୋଽପି ଦେଵାନାମାକ୍ଷିପଚ୍ଛିଶୁଃ
ସେ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ ଶିଶୁ ଜନ୍ମମାତ୍ରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପକାଇଦେଲେ।
କସ୍ଯାଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁଭଗେ ସୋମସ୍ଯାଥ ବୃହସ୍ପତେଃ
ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଆମକୁ କୁହ, ଏହି ଶିଶୁ କାହାର? ସେ କି ସୋମଙ୍କ ପୁଅ କି ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର?
ଯଦତ୍ର ସତ୍ଯଂ ତଦ୍ବ୍ରୂହି ତାରେ କସ୍ଯ ସୁତୋ ହ୍ଯଯମ୍
ତାରା, ଏଥିରେ ଯାହା ସତ୍ୟ, ସେଇ କଥା କହ, ଏହି ଶିଶୁ କାହାର ପୁଅ?
ସୋମସ୍ଯେତି ରହଃ ସୋଽଯଂ କୁମାରୋ ଦେଵସଂନିଭଃ
ଏହି ଶିଶୁ ସୋମଙ୍କର—ଏହା ଗୁପ୍ତ କଥା; ଏହି ଦେବସଦୃଶ ପୁଅ।
ବୁଧ ଇତ୍ଯକରୋନ୍ନାମ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ସେଇ ପୁଅଙ୍କୁ 'ବୁଧ' ନାମ ଦିଆଗଲା।
ତେନ ସୋମୋଽଭଵତ୍କୁଷ୍ଠୀ କ୍ଷଯରୋଗଯୁତସ୍ତଦା
ଏହି କାରଣରୁ ସୋମ ରୋଗୀ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ କୁଷ୍ଠ ଓ କ୍ଷୟ ରୋଗ ହେଲା।
ଅଵନ୍ତୀମାଜଗାମାଶୁ ସୋମୋ ଦେଵଦିଦୃକ୍ଷଯା
ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ସୋମ ତୁରନ୍ତ ଅବନ୍ତୀକୁ ଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜଯାମାସ ସୋମଃ ସୋମେଶ୍ଵରଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ସୋମ ଥିବା ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵପୁଃ କାଂତଂ ତଵ ସୋମ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋର କୃପାରେ, ସୋମ, ତୁମର ଦେହ ଆକର୍ଷକ ହେବ।