ଦେଵୈଃ ପୃଷ୍ଟସ୍ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା କ୍ଵାସ୍ତି ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପଚାରିଲେ—‘ମହେଶ୍ୱର ଦେବ କେଉଁଠି?’
ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପପ୍ରଚ୍ଛ ଗଣନାଯକମ୍ 5.1.28.
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ନେତାକୁ ପଚାରିଲେ।
କଥଯସ୍ଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦାସ୍ଯାମୋ ଲଡ୍ଡୁକାନ୍ଵିଭୋ
ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, କୃପା କରି କଥାହେବା; ଆମେ ତୁମକୁ ଲଡ୍ଡୁ ଦେବା।
କରଭୋଽଯଂ ମହାଽଦେଵୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵିବୁଧୋ ତ୍ତମାଃ
ଏହି ଜୁବକ ହାତୀ ମହାଦେବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି।
ଜ୍ଞାତୋଽସ୍ମାଭିର୍ମହାଦେଵ ଜଲ୍ପଂତ ଇତି ତେ ସ୍ଵଯମ୍
ଆମେ ନିଜେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଛୁ, କାରଣ ସେ ସ୍ୱୟଂ କଥା କହୁଛନ୍ତି।
ଵିଚିଂତ୍ଯେତି କଥଂ ଜ୍ଞାତଃ ଶଂକରୋ ଵିସ୍ମଯଂ ଗତଃ
‘କିପରି ଚିହ୍ନିଲେ?’ ଭାବି, ଶଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଲିଂଗମୁତ୍ପାଦଯାମାସ ଦିଵ୍ଯଂ ଯତ୍କରଭେ ଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟ କଲେ, ଯାହା କରଭେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତତଃପ୍ରଭୃତି ଵିଖ୍ଯାତଃ ଶଂକରଃ କରଭେଶ୍ଵରଃ
ସେହି ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶଙ୍କର କରଭେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସ୍ଵନାମ୍ନା ପ୍ରଥିତଂ ଚକ୍ରେ କରଭଂ ଚାତିପୂଜିତମ୍
ସେ ହାତୀକୁ ତାହାର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବହୁତ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ଶୃଣୁ ତେଷାଂ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ, ଏହାର ଫଳ କଣ ହୁଏ ତୁମେ ଶୁଣ।
ତତୋଽଧିକଂ ସ ଲଭତେ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଏହା ପରେ ସେ ଅଧିକ ଉପକାର ପାଇଥାଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ତତଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧୋ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ନୃଦ୍ଧିଦଃ କରଭେଶ୍ଵରଃ ।। 5.1.28.
ଏଭଳି କରଭେଶ୍ୱର ଏହି ଜଗତରେ ଧନ ଦେଇବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସନତ୍କୁମାର ଉଵାଚ ଲଇଡୁକୈଶ୍ଚ ତତୋ ଦେଵୈର୍ଵିଘ୍ନନାଥଃ ସମର୍ଚିତଃ
ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ: ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଲଡ୍ଡୁ ଦେଇ ଵିଘ୍ନନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଯଃ ସମର୍ଚଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ତସ୍ଯ ଵିଘ୍ନୋ ନ ଜାଯତେ
ଯେ କିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାର ଜୀବନରେ କୌଣସି ବାଧା ଆସେନାହିଁ।
ନିରାହାରଶ୍ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶିପ୍ରାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ଉପବାସ କରି, ବିଶେଷ କରି ଶିପ୍ରା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି,
ରକ୍ତଚଂଦନତୋଯେନ ମଂତ୍ରୈଃ ସ୍ନପନପୂର୍ଵକମ୍
ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ମିଶିତ ଜଳ ଦେଇ, ମନ୍ତ୍ର ପଠନ ପୂର୍ବକ ସ୍ନାନ କରି,
ଧୂପଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ସୁଗଂଧଂ ଲଡ୍ଡୁକପ୍ରିଯେ
ଲଡ୍ଡୁ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଦିବ୍ୟ ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ନ ତସ୍ଯ ଜାଯତେ ଵ୍ଯାଧିର୍ଭଯଂ ଵିଘ୍ନଂ କଦାଚନ
ତାଙ୍କୁ କେବେ ରୋଗ, ଭୟ କିମ୍ବା ବାଧା ଆସେନାହିଁ।
ଅଵତୀର୍ଣଃ ପୁନର୍ଲୋକେ ଜାଯତେ ଵସୁଧାଧିପଃ
ସେ ପୁନି ଏହି ଜଗତରେ ଅବତରି, ପୃଥିବୀର ରାଜା ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପୂଜଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଶିଵଲୋକେ ସ ମୋଦତେ
ଯେ କିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶିବ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରେ।
ଜଯେଶ୍ଵରଂ ତୁ ଯଃ ପଶ୍ଯେଦ୍ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯେ କିଏ ଜୟେଶ୍ୱର, ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖେ,
ଶିଵଦ୍ଵାରେ ଶିଵଂ ଲିଂଗମର୍ଚଯେନ୍ମାନଵୋ ଯଦି 5.1.28.
ଯଦି କୌଣସି ମଣିଷ ଶିବ ଦ୍ୱାରରେ ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରେ,
ଅଥାନ୍ଯଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମାର୍କଂଡେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମାର୍କଣ୍ଡେଶ୍ୱର ବିଷୟରେ କହିବି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଶଂକରଂ ଦେଵଂ ଵାଜପେଯଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେ ଶଙ୍କର ଦେବତାକୁ ଦେଖିଲେ, ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଶୃଣୁ ଵ୍ଯାସ ମହାସ୍ଥାନଂ ଯସ୍ଯାଂ ପୁର୍ଯାମନୁତ୍ତମମ୍
ବ୍ୟାସ, ଏହି ସହରର ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହାସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଭକ୍ତାନାଂ ପୂରଯେଦାଶାଂ ପୁତ୍ରଵତ୍ପରିପାଲଯେତ୍
ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୁଅ ପରି ସେମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଅର୍ଚିତା ବ୍ରହ୍ମଣା ସା ତୁ ସ୍ତୁତା ଦେଵୀ ସୁରୋତ୍ତମୈଃ ଅପି ଯା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୂର୍ଵମଭୂଦେଵ ସୁସିଦ୍ଧିଦା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଦେବୀ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ ।
ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମସରସି ପଶ୍ଯେ ଦ୍ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମସର ରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ କେହି ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ—
ଅଥାନ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଜ୍ଞଵାପୀମନୁତ୍ତମାମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡ ବିଷୟରେ କହିବି ।
ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ଯତ୍କୃତଂ କୁଂଡଂ ଯଜ୍ଞଵାପୀ ଚ ସା ସ୍ମୃତା
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯେ କୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି କୁଣ୍ଡକୁ 'ଯଜ୍ଞବାପୀ' ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ ।