ତତଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୁରୋଃ ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରଭୁଃ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ମିଳିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଅଵଂତ୍ଯାମଂକପାଦାଖ୍ଯେ ମୃତା ନେକ୍ଷଂତି ତେ ଯମମ୍
ଅବନ୍ତିର ଅଙ୍କପାଦ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ, ମୃତ ଲୋକେ ଯମଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
ମହାକାଲପୁରେ ଦେଵମାଦ୍ଯଂ ଵୈ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ମହାକାଳ ପୁରରେ ଆଦି ଦେବ, ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ବସିଛନ୍ତି।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାମେତେଷାଂ ମୂର୍ତିପଂଚକମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ପଞ୍ଚ ରୂପ ଦେଖନ୍ତି—
ତଥୈଵାଗମନାଦତ୍ର ମମ ରାମସ୍ଯ ନା ରକାଃ
ଏଠାକୁ ମୋର ଆଗମନ ପରେ, ରାମଙ୍କୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ହେବ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ଵେଧାଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରୀତିମାନ୍ହରିମ୍
ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆନନ୍ଦରେ ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଯେ ଚ ତ୍ଵାମାଦିପୁରୁଷଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଆଦିପୁରୁଷ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଭାବେ ଚିହ୍ନନ୍ତି—
ଅଧୋଜ୍ଵାଲଂ ମହାକାଲଂ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି ତଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମହାକାଳଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇବେ।
ସଂମାନ୍ଯ ଵେଧସଂ କାଲଂ ସମାରୋହଦ୍ରଥଂ ତତଃ 5.1.27.
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ କାଳଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସେ ପରେ ରଥରେ ଚଡିଲେ।
ନାଲ୍ପମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ନ ଵ୍ଯାଧିର୍ନ ଚ ଦୁର୍ଗତିଃ 5.1.27.
ତାଙ୍କୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗତି କେବେ ଆସିବ ନାହିଁ।
ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈସ୍ତଥା 5.1.27.
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ, ଧୂପ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର କରାଯାଏ।
ପୁନର୍ଲୋକ ମିମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପଵିତ୍ରେ ଜାଯତେ କୁଲେ
ପୁନି ଏହି ଜଗତକୁ ପାଇଁ, ଜଣେ ପବିତ୍ର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯମିତି ଖ୍ଯାତଂ ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯାର୍ଚିତଂ ପୁରା
ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯେଉଁଥିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତଂ ସମର୍ଚଯେଦ୍ଦେଵଂ ସୁରାସୁରନମସ୍କୃତମ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଯେ କେହି ପୂଜା କରେ,
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯାଦିସାଲୋକ୍ଯଂ ପ୍ରଯାତି ସର୍ଵକାମିକମ୍
ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଲୋକକୁ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ କୁଯୋନୌ ନୈଵ ଜାଯତେ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, କେହି ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ।
କଥଂ ଦେଵଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ କରଭେଶେତିସଂଜ୍ଞିତଃ
କିପରି ଦେବତା କରଭେଶ ନାମରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ?
ଵନେଽସ୍ମିନ୍କ୍ରୀଡଯାମାସ ପରମାହ୍ଲାଦସଂଯୁତଃ
ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଖେଳିଥିଲେ।
କ୍ରୀଡନ୍ବହୁତିଥେ କାଲେ ଶଂକରଃ କରଭୋଽଭଵତ୍
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଖେଳିବା ପରେ, ଶଙ୍କର ଏକ ଜୁବକ ହାତୀ ହେଇଗଲେ।
ଅନ୍ଵେଷଯଂତି ତେ ଦେଵାସ୍ତତୋ ଵିସ୍ମଯସଂଯୁତାଃ
ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ।
ଦେଵୈଃ ପୃଷ୍ଟସ୍ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା କ୍ଵାସ୍ତି ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପଚାରିଲେ—‘ମହେଶ୍ୱର ଦେବ କେଉଁଠି?’
ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ପପ୍ରଚ୍ଛ ଗଣନାଯକମ୍ 5.1.28.
ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ନେତାକୁ ପଚାରିଲେ।
କଥଯସ୍ଵ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଦାସ୍ଯାମୋ ଲଡ୍ଡୁକାନ୍ଵିଭୋ
ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, କୃପା କରି କଥାହେବା; ଆମେ ତୁମକୁ ଲଡ୍ଡୁ ଦେବା।
କରଭୋଽଯଂ ମହାଽଦେଵୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵିବୁଧୋ ତ୍ତମାଃ
ଏହି ଜୁବକ ହାତୀ ମହାଦେବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି।
ଜ୍ଞାତୋଽସ୍ମାଭିର୍ମହାଦେଵ ଜଲ୍ପଂତ ଇତି ତେ ସ୍ଵଯମ୍
ଆମେ ନିଜେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଛୁ, କାରଣ ସେ ସ୍ୱୟଂ କଥା କହୁଛନ୍ତି।
ଵିଚିଂତ୍ଯେତି କଥଂ ଜ୍ଞାତଃ ଶଂକରୋ ଵିସ୍ମଯଂ ଗତଃ
‘କିପରି ଚିହ୍ନିଲେ?’ ଭାବି, ଶଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଲିଂଗମୁତ୍ପାଦଯାମାସ ଦିଵ୍ଯଂ ଯତ୍କରଭେ ଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରକଟ କଲେ, ଯାହା କରଭେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତତଃପ୍ରଭୃତି ଵିଖ୍ଯାତଃ ଶଂକରଃ କରଭେଶ୍ଵରଃ
ସେହି ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଶଙ୍କର କରଭେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ସ୍ଵନାମ୍ନା ପ୍ରଥିତଂ ଚକ୍ରେ କରଭଂ ଚାତିପୂଜିତମ୍
ସେ ହାତୀକୁ ତାହାର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବହୁତ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ଶୃଣୁ ତେଷାଂ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ, ଏହାର ଫଳ କଣ ହୁଏ ତୁମେ ଶୁଣ।