ତସ୍ମାଦସ୍ଯ ଜଗନ୍ନାଥ କ୍ଷମ୍ଯତାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ସେହିଠାରୁ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଏହି ଅପରାଧକୁ ଦୟାକରି ମାଫ କର।
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵାଽବ୍ରଵୀତ୍କୃଷ୍ଣୋ ଧାତଃ ଶୃଣୁ ଗୁରୋର୍ମମ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ କହିଲେ: 'ହେ ଧାତା, ମୋ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣ'।
ସମର୍ପ୍ଯତାଂ ଗୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଯ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ, ଏହି ଦାନ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ।
ଏତତ୍ପିତାମହଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯମଂ ସମରନିର୍ଜିତମ୍
ଏହା ଶୁଣି ପିତାମହ ଜାଣିଲେ ଯେ ଯମ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଇଛନ୍ତି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମରାଜସ୍ତୁ ଵିରଂଚିମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ବିରଞ୍ଚିଙ୍କୁ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ।
ଯମଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କାଯହୀନଃ ଶରୀରଵାନ୍
ଯମଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି ଯେଉଁଠି ଦେହହୀନ ଥିଲେ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଦେହ ମିଳିଗଲା।
ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ହି ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଭୁଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ, ପୁନି ସ୍ୱୟଂ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ମାଦର୍ପଯ ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ମୁନେଃ ସାଂଦୀପନେଶ୍ଚ ଯଃ
ସେହିପାଇଁ, ପୁତ୍ର, ତୁମେ ମୁନି ସାଂଦୀପନିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଦାନ କର।
ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଧର୍ମରାଜସ୍ତୁ ପୁତ୍ରଂ ସାଂଦୀପନେସ୍ତଥା 5.1.27.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ମଧ୍ୟ ସାଂଦୀପନିଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ଦେଇଦେଲେ।
ଅର୍ପଯାମାସ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ବାଲଂ ରୂପସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ଶିଶୁକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗୁରୋଃ ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରଭୁଃ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୁତ୍ର ମିଳିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଅଵଂତ୍ଯାମଂକପାଦାଖ୍ଯେ ମୃତା ନେକ୍ଷଂତି ତେ ଯମମ୍
ଅବନ୍ତିର ଅଙ୍କପାଦ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ, ମୃତ ଲୋକେ ଯମଙ୍କୁ ଦେଖିନାହାନ୍ତି।
ମହାକାଲପୁରେ ଦେଵମାଦ୍ଯଂ ଵୈ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ମହାକାଳ ପୁରରେ ଆଦି ଦେବ, ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ବସିଛନ୍ତି।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯାମେତେଷାଂ ମୂର୍ତିପଂଚକମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ପଞ୍ଚ ରୂପ ଦେଖନ୍ତି—
ତଥୈଵାଗମନାଦତ୍ର ମମ ରାମସ୍ଯ ନା ରକାଃ
ଏଠାକୁ ମୋର ଆଗମନ ପରେ, ରାମଙ୍କୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ହେବ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ଵେଧାଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରୀତିମାନ୍ହରିମ୍
ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆନନ୍ଦରେ ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଯେ ଚ ତ୍ଵାମାଦିପୁରୁଷଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଆଦିପୁରୁଷ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଭାବେ ଚିହ୍ନନ୍ତି—
ଅଧୋଜ୍ଵାଲଂ ମହାକାଲଂ ସୋଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି ତଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମହାକାଳଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇବେ।
ସଂମାନ୍ଯ ଵେଧସଂ କାଲଂ ସମାରୋହଦ୍ରଥଂ ତତଃ 5.1.27.
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ କାଳଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସେ ପରେ ରଥରେ ଚଡିଲେ।
ନାଲ୍ପମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ନ ଵ୍ଯାଧିର୍ନ ଚ ଦୁର୍ଗତିଃ 5.1.27.
ତାଙ୍କୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗତି କେବେ ଆସିବ ନାହିଁ।
ଗଂଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପୈଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈସ୍ତଥା 5.1.27.
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ, ଧୂପ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର କରାଯାଏ।
ପୁନର୍ଲୋକ ମିମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପଵିତ୍ରେ ଜାଯତେ କୁଲେ
ପୁନି ଏହି ଜଗତକୁ ପାଇଁ, ଜଣେ ପବିତ୍ର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯମିତି ଖ୍ଯାତଂ ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯାର୍ଚିତଂ ପୁରା
ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଯେଉଁଥିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତଂ ସମର୍ଚଯେଦ୍ଦେଵଂ ସୁରାସୁରନମସ୍କୃତମ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରିଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଯେ କେହି ପୂଜା କରେ,
ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯାଦିସାଲୋକ୍ଯଂ ପ୍ରଯାତି ସର୍ଵକାମିକମ୍
ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଲୋକକୁ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ କୁଯୋନୌ ନୈଵ ଜାଯତେ
ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, କେହି ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନଥାଏ।
କଥଂ ଦେଵଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ କରଭେଶେତିସଂଜ୍ଞିତଃ
କିପରି ଦେବତା କରଭେଶ ନାମରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ?
ଵନେଽସ୍ମିନ୍କ୍ରୀଡଯାମାସ ପରମାହ୍ଲାଦସଂଯୁତଃ
ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ ହୋଇ ଖେଳିଥିଲେ।
କ୍ରୀଡନ୍ବହୁତିଥେ କାଲେ ଶଂକରଃ କରଭୋଽଭଵତ୍
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଖେଳିବା ପରେ, ଶଙ୍କର ଏକ ଜୁବକ ହାତୀ ହେଇଗଲେ।
ଅନ୍ଵେଷଯଂତି ତେ ଦେଵାସ୍ତତୋ ଵିସ୍ମଯସଂଯୁତାଃ
ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ।