ନ ପୁତ୍ରେ ପିତୃ ଵିତ୍ତଂ ଚ ଵିଦ୍ଯା ଵାପି ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର, ପିତାଙ୍କର ଧନ, କିମ୍ବା ଶିକ୍ଷା କିଛି ରହିବ ନାହିଁ।
ରୌଦ୍ରାଂ ଭିକ୍ଷାଂ ତୁ ଭିକ୍ଷଂତଃ ପରପିଂଡୋପଜୀଵିନଃ
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି, ରୂଦ୍ର ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା,
ଯୈଶ୍ଚ ତତ୍ର କୃତା ଵିପ୍ରୈର୍ହନ୍ଯମାନେ କୃପା ମଯି
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ମାରିବା ସମୟରେ ଦୟା ଦେଖାଇଥିଲେ,
କୁଲୋତ୍ପନ୍ନାଶ୍ଚ ଵୈ ନାର୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଵରାନ୍ମମ
ଉତ୍କଳ ଗୋତ୍ରର ଜନ୍ମ ନାରୀମାନେ ମୋର ପ୍ରିୟ ହେବେ।
ତତୋ ଦ୍ଵିଜା ଗତେ ଦେଵେ ମତ୍ଵା ତଂ ଶଂକରଂ ଵିଭୁମ୍
ତାପରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ଭାବି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସରସି ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଜପତଃ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍
ରୂଦ୍ରଙ୍କ ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ଅନୃତଂ ନ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ଵୈରେଷ୍ଵେପି କୁତଃ ସୁଖମ୍
ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନି; ଏକାଇ ଇଚ୍ଛାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେମିତି ସୁଖ ମିଳିବ?
ଶାଂତା ଦାଂତାଶ୍ଚ ଯେ ଵିପ୍ରା ଭକ୍ତିମଂତୋ ମଯି ସ୍ଥିତାଃ 5.1.26.
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାନ୍ତ ଓ ନିୟମିତ, ଏବଂ ମୋତେ ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି,
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରତା ଯେ ଚ ଭକ୍ତିମଂତୋ ଜନାର୍ଦନେ
ଏବଂ ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କ୍ରିୟାରେ ଲିନ ଓ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି,
ନାଶୁଭଂ ଵିଦ୍ଯତେ ତେଷାଂ ଯେଷାଂ ସଖ୍ଯେ ସ୍ଥିତା ମତିଃ
ଯେମାନଙ୍କର ମନ ମିତ୍ରତାରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଅଶୁଭ ଘଟେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଶାପଂ ଵରଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଦେଵଦେଵାନ୍ମହେଶ୍ଵରାତ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶାପ ଓ ଵର ପାଇଲେ।
ଵିରଂଚିମଥ ତେ ଜାପ୍ଯୈସ୍ତୋଷଯନ୍ତୋଽଗ୍ରତଃ ସ୍ଥିତାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଦଉଡ଼ି, ଜାପ କରି ବିରଞ୍ଚିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ତୁଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଦ୍ବିଜମାନେ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେଲେ ।
ଏକେ ତତ୍ରାବ୍ରୁଵନ୍ଵିପ୍ରା ଵେଦାନ୍ଵୈ ଵୃଣଵାମହୈ
ସେଠାରେ କିଛି ବିପ୍ରମାନେ କହିଲେ, 'ଆମେ ବେଦକୁ ଚୟନ କରିବା ।'
ଅନ୍ଯେ ପ୍ରାହୁଃ କିମସ୍ମାକଂ ଧନୈସ୍ତୁଷ୍ଟେ ପିତାମହେ
ଅନ୍ୟ କିଛି କହିଲେ, 'ପିତାମହ ଖୁସି ହେଲେ ବେଳେ ଆମେ ଧନର କଣ ଦରକାର?'
ଶାଂତା ଆଢ୍ଯାଶ୍ଚ ଲୋକାଶ୍ଚ ଵରଦାନାଦ୍ଭଵଂତୁ ନଃ
ବର ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଲୋକମାନେ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ ।
ପରସ୍ପରଂ ଵରାର୍ଥେଽଥ ଯୁଦ୍ଧଂ କର୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତାଃ
ବର ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଏକାପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ।
କେଚିଦ୍ଵିପ୍ରା ଉଦାସୀନାଃ କେଚିଦ୍ଵୈ ମୌନମାସ୍ଥିତାଃ 5.1.26.
କିଛି ବିପ୍ର ଉଦାସୀନ ରହିଲେ, କିଛି ଚୁପ ହେଇ ରହିଲେ ।
ତୀର୍ଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ତୀର୍ଥଂ କ୍ଷେତ୍ରାଣାମପି ଚୋତ୍ତମମ୍ 5.1.26.
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ଭିତରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ, କ୍ଷେତ୍ରମାନେ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସର୍ବାଧିକ ।
ଏଵଂ ପ୍ରଜଲ୍ପ୍ଯାଥ ମୁନିପ୍ରଧାନସ୍ତତ୍ରୈଵ ଵାସଂ ସହସା ଚକାର 5.1.26.
ଏଭଳି କଥା ହେବା ପରେ, ମୁନିମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ସେଠାରେ ରହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଯଯୋର୍ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଯମଲୋକଂ ନ ପଶ୍ଯତି
ସେମାନେକୁ ଦେଖିଲେ ମାନେ ଯମଲୋକକୁ ଦେଖିବା ହୁଏନି ।
ନ ପଶ୍ଯେଦ୍ଯମଲୋକଂ ସ ଯଦ୍ଯପି ବ୍ରହ୍ମହା ଭଵେତ୍
ଯଦିଓ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଯମଲୋକକୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ ।
ଅଵତୀର୍ଣୌ ଯଦୋର୍ଵଂଶେ ଦିଵ୍ଯରୂପୌ ମହାଦ୍ଯୁତୌ
ସେମାନେ ଯଦୁ ବଂଶରେ ଅବତରିଲେ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ନେଇ ।
କଂସଂ ହତ୍ଵା ସଚାଣୂରମୁଗ୍ରସେନଂ ନରାଧିପମ୍
କଂସ ଓ ଚାଣୂରକୁ ମାରି, ଉଗ୍ରସେନକୁ ରାଜା କରିଦେଲେ ।
କିଂ କାର୍ଯଂ ତେ ମଯା ବ୍ରୂହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ତେ ସୁତେ ହତେ
ତୁମର ପୁଅ ମରିଗଲା ପରେ, ମୁଁ କଣ କରିବି, କହ ।
ସର୍ଵଂ ସଂପତ୍ସ୍ଯତେ କୃଷ୍ଣ ଭଵତୋ ହି ନ ଦୁର୍ଲଭମ୍
କୃଷ୍ଣ, ତୁମ ପାଇଁ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେବ, କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।
ଗଚ୍ଛେତମୁଜ୍ଜଯିନ୍ଯାଂ ଵୈ କୃତଵିଦ୍ଯୌ ଭଵିଷ୍ଯଥ
ତୁମେ ଉଜ୍ଜୟିନୀକୁ ଯାଅ, ସେଠାରେ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବ ।
କଣ୍ଠସ୍ଥାଂଶ୍ଚକ୍ରତୁର୍ଵେଦାନାଚାରମଖିଲଂ ଚ ତୌ
ସେମାନେ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଆଚରଣକୁ ଜଣା ରଖିଲେ ।
ଅହୋରାତ୍ରୈଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯା ତଦଦ୍ଭୁତମଭୂଦ୍ଦ୍ଵିଜ
ଚଉଷଠି ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ବିପ୍ର, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କାମ ସଫଳ ହେଲା ।
ଵିଚିଂତ୍ଯ ତୌ ତଦା ମେନେ ପ୍ରାପ୍ତୌ ଚଂଦ୍ର ଦିଵାକରୌ 5.1.27.
ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ସେମାନେକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାସାଥି ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଭାବିଲେ ।