ତତ୍କପାଲଂ ସଦସ୍ଯେନ ଉକ୍ଷିପ୍ତଂ ପାଣିନା ସ୍ଵଯମ୍
ସଦସ୍ୟ ନିଜ ହାତରେ ଏହି କପାଳକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ଏଵଂ ନାଂତଂ କପାଲାନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଭଳି କପାଳର ଶେଷ କେବେ ପାଇଯାଏନା।
ତତଃ ସ ଦର୍ଶନଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁଷ୍ଟୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମହେଶ୍ୱର ଦର୍ଶନ ଦେଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯତ୍ତେ ମନସି ଵର୍ତତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ଏକ ଵର ଚୟନ କର।
ବ୍ରହ୍ମୋତ୍ତରମିଦଂ ସ୍ଥାନଂ ମଯା ଦତ୍ତଂ ଚତୁର୍ମୁଖ
ଚତୁର୍ମୁଖ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି।
ଏଵଂ ଵଦଂତଂ ଵରଦମୀଶାନଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ।। ତଥେତି ଚୋକ୍ତ୍ଵା ସଦସି ନ ମଯାଽନ୍ଯୋ ଵରୋ ଵୃତଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ ଵରଦାନ ଦେଇଥିବା ପରମେଶ୍ୱର କହୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ସଦସ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ କହିଲି, 'ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଵର ଚୟନ କରିନାହିଁ।'
ଉଜ୍ଜଯିନୀତି ଵୈ ନାମ କୁଶସ୍ଥଲ୍ଯା ନିଵେଶିତମ୍
କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ନାମକ ଏକ ବସ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।
ତତ୍ର ଵିପ୍ରାଃ କୃତେ ସ୍ନାନେ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ 5.1.26.
ସେଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିସ୍ତାର କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ସତିଲାସ୍ତାନ୍ସଵସ୍ତ୍ରାଂଶ୍ଚ ସଫଲାନ୍ମଂଡକୈଃ ସହ
ତିଳ, ପୋଶାକ ଓ ଫଳ ମଣ୍ଡାକି ସହିତ ଦେବାକୁ ହୁଏ ।
ପ୍ରଥମଂ ଚ ଋଗ୍ଵେଦାଯ ଯଜୁର୍ଵେଦାଯ ଦକ୍ଷିଣମ୍
ପ୍ରଥମେ ଋଗ୍ବେଦ ଓ ଯଜୁର୍ବେଦକୁ ଦାନ ଦେବାକୁ ଉଚିତ ।
ଵେଦାନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଚାପ୍ଯେଵଂ ପ୍ରୀଯତାଂ ମେ ପିତାମହଃ
ଏଭଳି ବେଦକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ମୋ ପିତାମହ ଖୁସି ହେଉ ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ମଂଦାକିନ୍ଯାଂ ତଥା ଭଵେତ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି, ମଣ୍ଡାକିନୀରେ ମଧ୍ୟ ତାହା ମିଳେ ।
ଦାନଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଜ୍ଞେଯଂ ମଂଦାକିନ୍ଯାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ମଣ୍ଡାକିନୀରେ ଦାନ ଦେଲେ କୋଟିଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଘୃତଧେନୁଂ ଚ କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ମାଘ୍ଯାଂ ତିଲମଯୀଂ ତଥା
କାର୍ତିକ ମାସରେ ଘୃତର ଗାଈ ଓ ମାଘ ମାସରେ ତିଳର ଗାଈ ଦେବାକୁ ହୁଏ ।
ଵାଚିକଂ ମାନସଂ ପାପଂ କର୍ମଜଂ ଯଚ୍ଚ ଦୁଷ୍କୃ ତମ୍ ।। ଵିନଶ୍ଯେତ୍କିଲ୍ବିଷଂ ସର୍ଵଂ ମଂଦାକିନ୍ଯାସ୍ତୁ ଦର୍ଶନାତ୍
ବଚନ, ମନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ହେଉଥିବା ପାପ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି— ସମସ୍ତ କିଳ୍ବିଷ ମଣ୍ଡାକିନୀକୁ ଦେଖିଲେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ମଂଦାକିନୀସମଂ ତୀର୍ଥଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନୈଵ ଦୃଶ୍ଯତେ
ପୃଥିବୀରେ ମଣ୍ଡାକିନୀ ସମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ ।
ମଂଦାକିନ୍ଯାଂ ତୁ ଯଃ ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି
ମଣ୍ଡାକିନୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଯିଏ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ,
ପିତାମହଂ ତୁ ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ପଶ୍ଯତି ମାନଵଃ 5.1.26.
ଏବଂ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହ ନିତ୍ୟ ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଖେ,
ଯୁଜ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଦେହଃ ସତ୍ଯମେତତ୍ତପୋଧନାଃ
ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏହା ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୱୀମାନେ ।
ତେନୈଵୋନ୍ମତ୍ତଵେଷେଣ ଊର୍ଧ୍ଵଶେଷୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଇ ପାଗଳ ଭଙ୍ଗୀରେ ମହେଶ୍ୱର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲେ ।
ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶପଂତି ସ୍ମ ନିନ୍ଦାଂ କୁର୍ଵଂତି ଚାପରେ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାପ ଦେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ନିନ୍ଦା କଲେ ।
ଲୋଷ୍ଠୈର୍ଲଗୁଡକୈଶ୍ଚା ନ୍ଯେ ଘ୍ନଂତି ତଂ ବଲଗର୍ଵିତାଃ
ଶକ୍ତିର ଅଭିମାନରେ ସେମାନେ ମାଟି ଓ ଲଠି ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ମାରିଲେ ।
ପୃଚ୍ଛଂତି ଵ୍ରତଚର୍ଯାଂ ଵୈ କେନ ଵ୍ରତଂ ଚ ଦର୍ଶିତମ୍
ସେମାନେ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, କିଏ ଏହି ବ୍ରତ ଦେଖାଇଛି ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ଚେଦୃଶୀ ଚର୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁନା ଵା କୃତା ସ୍ଵଯମ୍
ଏପରି ଆଚରଣ ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ କରିଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ।
ମା ଵିଡମ୍ବଯ ଦେଵେଶଂ ଵଧ୍ଯୋ ହି ନସ୍ତ୍ଵମଦ୍ଯ ଵୈ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପହାସ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଆଜି ଆମେ ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛୁ।
ସ୍ମିତଂ କୃତ୍ଵାଽବ୍ରଵୀତ୍ସର୍ଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ
ପରମେଶ୍ୱର ହସି ଦେଖାଇ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯୂଯଂ କାରୁଣିକାଃ ସର୍ଵେ ମୈତ୍ରଭାଵେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ତମେ ସମସ୍ତେ ଦୟାଳୁ ଓ ମିତ୍ରତାର ଭାବରେ ଅଟୁଟ ଅଛ।
ମାଯଯା ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ମୋହିତାସ୍ତେ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ 5.1.26.
ସେ ଦେବତାଙ୍କର ମାୟାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଗଲେ।
ତାଡ୍ଯମାନସ୍ତୁ ତୈର୍ଵିପ୍ରୈଃ ପରଂ କୋପମୁପାଗମତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମାରିବାରେ, ସେ ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵଜୂଟାଃ ସଲଗୁଡାଃ ପରଦାରୋପଜୀଵିନଃ
ଉପରକୁ ଚୁଡ଼ା ବାନ୍ଧି, ଲାଠି ନେଇ, ପରସ୍ତ୍ରୀର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିବା,