ସୋମେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଜ୍ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
କ୍ରୋଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଜୟ କରି, ପରେ ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଵୈଶ୍ଵାନରେଶ୍ଵରଂ ଵ୍ଯାସ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସମାହିତଃ
ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ବୈଶ୍ୱାନରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ, ମହାର୍ଷି ବ୍ୟାସ।
ବୀଜପୂରକହସ୍ତଂ ତୁ ଲକୁ ଲୀଶଂ ତତୋ ଵ୍ରଜେତ୍
ବୀଜପୁରା ଫଳ ହାତରେ ଧରି ଲକୁଳୀଶଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ମହାଦେଵଂ ଗଦ୍ଯାଣେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗଦ୍ୟାଣେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଅଭ୍ଯର୍ଥିତଃ ସଦା ଦେଵୈଃ ପୂଜିତଃ ସିଦ୍ଧିକାରଣାତ୍
ସେ ସଦା ଦେବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁରୋଧ ଓ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଵଯୋଵୃଦ୍ଧଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ମହାକାଲଂ ସନାତନମ୍
ଏହା ପରେ ବୟସ୍ ଭଳି ଏବଂ ସନାତନ ମହାକାଳଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଵିଘ୍ନନାଶଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ପ୍ରାଣୀଶଂ ବଲମୁତ୍ତମମ୍
ଏହା ପରେ ବିଘ୍ନନାଶ ଏବଂ ପ୍ରାଣ ଶକ୍ତିର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାଥଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଚୈଵ କୃତେ ସ୍ନାନେ ଲଭ୍ଯଂତେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧଯଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳିଯାଏ।
ତନଯଂ ତମନୂଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଦଂଡ ପାଣିଂ ତତୋ ଵ୍ରଜେତ୍ 5.1.23.
ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ଦଣ୍ଡପାଣିଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଗୁହ୍ଯଂ ଚୈଵ ମହାକାଲଂ ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସମାହିତଃ
ପ୍ରବଳ ମନୋଯୋଗରେ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଓ ମହାକାଳଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ସମାଧିସ୍ଥୋ ଦୁର୍ଵାସେଶ୍ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହୋଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁର୍ବାସା ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ଵାସାଵରୋଧନଂ କୃତ୍ଵା ଦୁର୍ଵାସସଃ ସମୀପତଃ
ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ରୋଚ୍ଛ୍ଵାସୋ ଵିମୋକ୍ତ୍ଯସ୍ତାମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତୁ ସର୍ଵଥା
ସେଠାରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରି, ଶ୍ୱାସକୁ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ଯମଲୋକଂ ନ ପଶ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ, ଯମଲୋକ ଦେଖିବା ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ବଧିରତ୍ଵଂ ନ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ, ବିରଳତା କିମ୍ବା ବଧିରତା ଆସେ ନାହିଁ।
ନ କୀର୍ତଯେଦ୍ଯଦା ନାମ ସା ଯାତ୍ରା ଵିଫଲୀ ଭଵେତ୍
ଯଦି ତାଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ଯାତ୍ରା ଫଳହୀନ ହୁଏ।
ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତସ୍ତତୋ ବ୍ରୂଯାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଵା ପୁନଃପୁନଃ
ତାପରେ, ଭକ୍ତିରେ ଭରି, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରି କଥା କହିବା ଉଚିତ।
ସଂସାରସାଗରାଦ୍ଧୋରାନ୍ମାମୁଦ୍ଧର ଜଗତ୍ପତେ 5.1.23.
ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ଦୁଃଖର ସାଗରରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତା ତେନ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପା ଵସୁଂଧରା
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରାଯାଏ।
ତତ୍ଫଲଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ସକୃଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରି, ତାହାର ଫଳ ମିଳେ।
ପଦେପଦେ ଯଜ୍ଞଫଲମିତି ମେ ଶଂକରୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ପ୍ରତି ପଦେ ପଦେ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ — ଏହି କଥା ମୋତେ ଶଂକର ଦେବ କହିଥିଲେ।
ପୂଜିତାନି ଭଵଂତ୍ଯତ୍ର ଯାତ୍ରେଶ୍ଵରସମର୍ଚନାତ୍
ଏଠାରେ, ଯାତ୍ରାର ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା ହୋଇଯାଏ।
ସହସ୍ରଦକ୍ଷିଣାଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଫଲଂ ଶୃଣୁ
ଯଦି କିଏ ହଜାର ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଥାଏ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ।
ଏଵଂ ଯାତ୍ରାଂ ସମାପ୍ଯାଥ ଗତ୍ଵା ନିଜଗୃହଂ ନରଃ
ଏଭଳି ଯାତ୍ରା ସମାପ୍ତ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ।
ଭୋଜଯେଚ୍ଛିଵଭକ୍ତାଂଶ୍ଚ ଶିଵଧ୍ଯାନପରାଯଣାନ୍
ଶିବ ଭକ୍ତ ଓ ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯାତ୍ରାକ୍ରମେଣ ଚୈକୈକଂ ଦ୍ଵାରାଂତରମନୁଵ୍ରଜେତ୍
ଯାତ୍ରାର କ୍ରମ ଅନୁସରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରକୁ ଏକ ଏକ କରି ଯିବା ଉଚିତ।
ଧେନୁଂ ପଯସ୍ଵିନୀଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
ଧନରେ କୌଶଳ ନ ରଖି, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀନାନାଥଦରିଦ୍ରାଂଧଵିକଲାଦ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯେତ୍ 5.1.23.
ଯେଉଁମାନେ ଅସହାୟ, ଦରିଦ୍ର, ଅନ୍ଧ, ଦୁଃଖିତ ଓ ଅପରାଧିତ, ସେମାନେଠାରେ ଖାଇବା ଦିଅଯିବା ଉଚିତ।
କୁଲାନାଂ ଶତମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମାତାପିତ୍ରୋଃ ସମାହିତଃ
ଶତଟି ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ମାଁ ଓ ବାପାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।