ଵିଷ୍ଣୁନା ରାମରୂପେଣ ଲଂକାଯାଂ ଵିନିପାତିତଃ
ବିଷ୍ଣୁ ରାମ ରୂପରେ ଲଙ୍କାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରିଥିଲେ।
ଘାତଯିତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦୁଷ୍ଟଂ ସୀତାମାଦାଯ ଜାନକୀମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ମାରି, ଜାନକୀ ଶୀତାକୁ ନେଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ରାଜ୍ଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଋଷିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ
ସେଠି ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରି, ଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଚ ଦ୍ଵଯୋର୍ଵୀର୍ଯଂ ଶଂଭୁଵାତଜଯୋସ୍ତଦା
ସେ ତାପରେ ଶିବ ଓ ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଅନୌପମ୍ଯୋ ଯଥା ଦେଵୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଶୌର୍ଯଂ? ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯେପରି ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୌର୍ୟରେ ତୁଳନାହୀନ—
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵାଥ ହନୁମାନ୍ଯଦ୍ଧରେଣୋ ପମା ମମ
ଏହା ଶୁଣି, ହନୁମାନ କହିଲେ, 'ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସମାନ।'
ଗମିଷ୍ଯେ ନଗରୀଂ ଲଂକାଂ ଲିଂଗମେକଂ ପ୍ରଯାଚିତୁମ୍ 5.1.21.
ମୁଁ ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ଯିବି, ଏକ ଲିଙ୍ଗ ମାଗିବା ପାଇଁ।
ତତୋ ଗତଃ ସ ଲଂକାଯାଂ ଵିଭୀଷଣମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ସେ ଲଙ୍କାକୁ ପହଞ୍ଚି, ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉକ୍ତଂ ଚ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରେଣ ଗୃହାଣୈତଦ୍ଯଥା ରୁଚି
ରାକ୍ଷସ ରାଜା କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏହାକୁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ୍ ନେଇପାର।'
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯାତ୍ପୂର୍ଵଂ ମମ ଭ୍ରାତ୍ରା ମହାତ୍ମନା ତତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ତେଽଦ୍ଯୈଵ ସତ୍ଯମେତତ୍ପ୍ଲଵଂଗମ
ତିନି ଲୋକର ଜିତିବା ପୂର୍ବରୁ, ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଇ ଏହା ଦେଇଥିଲେ; ଆଜି ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ଏହା ସତ୍ୟ, ମକଡ଼।
ତତୋ ଜଗ୍ରାହ ହନୁମାଁଲ୍ଲିଂଗଂ ମୌକ୍ତିକସଂନିଭମ୍
ତାପରେ ହନୁମାନ୍ ମୁକ୍ତା ପରି ଚମକୁଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ନେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହନୁମତୋ ଵାକ୍ଯମଥୋଵାଚ ଵିଭୀଷଣଃ
ହନୁମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବିଭୀଷଣ ପରେ କହିଲେ।
ଶ୍ରୂଯତେ ହି ପୁରାଵୃତ୍ତଂ ଲିଂଗମେତଦ୍ଧନେଶ୍ଵରଃ
ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ପୁରାତନ କାଳରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଧନର ମାଲିକଙ୍କର ଥିଲା।
ରାଵଣେନ ଯଦା ବଦ୍ଧସ୍ତଦାନୀଂ ହି ଧନେଶ୍ଵରଃ
ରାବଣ ବାନ୍ଧାଯିବାବେଳେ, ତେବେ ଧନର ମାଲିକ—
ପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗସ୍ଯ ଧନେଶୋ ଧନରକ୍ଷକଃ
ସେ ଲିଙ୍ଗର କୃପାରେ, ଧନର ମାଲିକ ଧନର ରକ୍ଷକ ହେଲେ।
ସପ୍ତମେ ଦିଵସେ ଚୈଵ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋଽଵଂତିକାଂ ପୁରୀମ୍
ସପ୍ତମ ଦିନରେ, ସେ ଅବନ୍ତିକା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତ୍ର ରୁଦ୍ରସରସ୍ତୀରେ ସ୍ଥାପ୍ଯ ସ୍ନାନମଥାକରୋତ୍ 5.1.21.
ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରସରସ ତୀରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ରଖି, ସେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ଉଦ୍ଧର୍ତୁକାମସ୍ତଲ୍ଲିଗମୁଦ୍ଧର୍ତୁଂ ନ ଶଶାକ ସଃ
ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଉଠାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସମର୍ଥ ହେଲେନି।
ତତୋ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୋ ଦେଵଃ ପ୍ରାହ ତଂ ଵାଯୁନନ୍ଦନମ୍
ତାପରେ ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ହନୁମତ୍କେଶ୍ଵରଂ ଚାଥ ଲୋକେ ଖ୍ଯାତଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହନୁମତ୍କେଶ୍ୱର ଏହି ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଶନୌ ପଶ୍ଯେନ୍ନରୋ ଯସ୍ତୁ ହନୁମତ୍କେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ହନୁମତ୍କେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଏକଥର ଦେଖିଥାଏ—
ନ ଚ ଚୌରଭଯଂ ତସ୍ଯ ନ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ନ ଦୁର୍ଗତିଃ
ତାଙ୍କର ଚୋର ଭୟ ନଥାଏ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନଥାଏ, ଦୁର୍ଗତି ନଥାଏ।
ତସ୍ଯ ରୋଗାଃ ପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ଗ୍ରହପୀଡା ନ ଜାଯତେ
ତାଙ୍କର ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଗ୍ରହ ପୀଡା ଆସେନି।
କୁଂକୁମେନ ସମାଲିପ୍ଯ ପୂଜଯେଦୁତ୍ପଲୈସ୍ତତଃ
କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇ, ପରେ ନୀଳ ପଦ୍ମ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦହେତ୍କୃଷ୍ଣାଗରୁଂ ଧୂପଂ ଦାପଯେତ୍ତିଲତଣ୍ଡୁଲାନ୍
କୃଷ୍ଣାଗରୁ ଧୂପ ଦେଇ, ତିଳ ଓ ଚାଉଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ର କୁତ୍ର ମୃତସ୍ଯାପି ଯମଃ ପିତୃସମୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେଠି ଯମ ତାଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ନାମ୍ନା ରୁଦ୍ରସରଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଏହାକୁ ନାମରେ 'ରୁଦ୍ର ସର' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ପଶ୍ଯେତ୍କୋଟେଶ୍ଵରଂ ଶିଵମ୍
ସେଠି ସ୍ନାନ କରି ଶୁଚି ହେଇ, କୋଟିଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତ୍ରୈଵ କୃତ୍ଵା ତୁ ଶୃଣୁ ଯତ୍ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ ତାହା ଶୁଣ।
ଫଲଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଵ୍ଯାସ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଫଳ କୋଟି ଗୁଣ ହୁଏ, ବ୍ୟାସ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।